ÖNEMLİ YURTİÇİ OLAYLAR

18 Ocak 2016

Tarih / Saat

17 Ocak 2016

Cereyan Tarzı

Şırnak / Cizre’de devam eden operasyonda; - 17 bölücü terör örgütü mensubu terörist etkisiz hale getirilmiş (Operasyonda, toplam etkisiz hale getirilen terörist sayısı 337’dir.), - 17 adet el yapımı patlayıcı imha edilmiş, - bir Kaleşnikof piyade tüfeği, 118 Kaleşnikof piyade tüfeği fişeği, bir Kaleşnikof piyade tüfeği şarjörü, 64 av tüfeği fişeği, bir keskin nişancı tüfeği dürbünü, bir tabanca, bir dizüstü bilgisayar, çok miktarda tıbbi malzeme, iki cep telefonu, üç sim kartı ele geçirilmiştir.

Tarih / Saat

17 Ocak 2016

Cereyan Tarzı

Şırnak / Silopi’de devam eden operasyonda; - bir bölücü terör örgütü mensubu terörist etkisiz hale getirilmiş, (Operasyonda, toplam etkisiz hale getirilen terörist sayısı 136’dır.), - 64 adet el yapımı patlayıcı imha edilmiş, - altı Kaleşnikof piyade tüfeği, 23 Kaleşnikof piyade tüfeği şarjörü, 1.452 Kaleşnikof piyade tüfeği fişeği, üç bomba atar mühimmatı, bir roket atar mühimmatı, bir kasatura, bir dürbün, iki hücum yeleği, bir gaz maskesi ele geçirilmiştir.

Tarih / Saat

17 Ocak 2016

Cereyan Tarzı

Diyarbakır / Sur’da devam eden operasyonda; - bir bölücü terör örgütü mensubu terörist etkisiz hale getirilmiş (Operasyonda, toplam etkisiz hale getirilen terörist sayısı 102’dir.), - bir Biksi makineli tüfek, bir Kanas keskin nişancı tüfeği, bir Kaleşnikof piyade tüfeği, 36 el bombası, 89 roketatar mühimmatı, 90 roketatar sevk fişeği, 86 boş şarjör, 1.380 Biksi makineli tüfek fişeği, 480 Kanas keskin nişancı tüfeği fişeği ve 880 Kaleşnikof piyade tüfeği fişeği ele geçirilmiştir.

Tarih / Saat	17 Ocak 2016
Cereyan Tarzı	Hakkâri / Şemdinli’de duyum üzerine yapılan aramada, araziye döşenmiş bir el yapımı patlayıcı tespit edilmiş ve yerinde imha edilmiştir.

Tarih / Saat	17 Ocak 2016
Cereyan Tarzı	Şanlıurfa / Suruç’ta Suriyeli sığınmacıların kaldığı çadır kentte, DEAŞ terör örgütü mensubu olduğu değerlendirilen bir, bölücü terör örgütü mensubu olduğu değerlendirilen beş şahıs yakalanarak gözaltına alınmıştır.

Tarih / Saat	17 Ocak 2016
Cereyan Tarzı	Hakkâri / Şemdinli’de yol emniyet ve kontrol devriyesi esnasında "Silahlı terör örgütüne üye olmak" suçundan aranan bir bölücü terör örgütü mensubu terörist yakalanarak gözaltına alınmıştır.

Tarih / Saat	17 Ocak 2016
Cereyan Tarzı	Kilis / Elbeyli’de, Suriye’den Türkiye’ye yasa dışı yollarla sınırı geçmeye çalışan ve DEAŞ terör örgütü mensubu olduğu değerlendirilen 10 (altısı yabancı uyruklu) şahıs yakalanarak gözaltına alınmıştır.

17 Ocak 2016

Tarih / Saat

16 Ocak 2016

Cereyan Tarzı

Şırnak / Cizre’de devam eden operasyonda; - 12 bölücü terör örgütü mensubu terörist etkisiz hale getirilmiş (Operasyonda, toplam etkisiz hale getirilen terörist sayısı 320’dir.), - bir adet av tüfeği, bir adet el bombası, bir adet termal silah dürbünü, bir adet kamera, iki adet telsiz, 100 adet Kaleşnikof piyade tüfeği fişeği, el yapımı patlayıcı yapımında kullanılan elektrik malzemesi ile çok miktarda ilk yardım malzemesi ele geçirilmiştir. - sekiz adet el yapımı patlayıcı imha edilmiş, - üç adet barikat kaldırılmış, - iki adet hendek kapatılmıştır.

Tarih / Saat	16 Ocak 2016
Cereyan Tarzı	Diyarbakır / Sur’da devam eden operasyonda; - beş adet barikat kaldırılmış, - iki adet el yapımı patlayıcı imha edilmiştir.

Tarih / Saat	16 Ocak 2016
Cereyan Tarzı	Ağrı / Doğubayazıt’ta, bölücü terör örgütüne yardım ve yataklık yaptıkları tespit edilen altı iş birlikçi yakalanarak gözaltına alınmış, şahısların evlerinde yapılan aramalarda; - bölücü terör örgütünün sözde teşkil ettiği mahkemelere ait çok sayıda evrak ve örgütsel doküman, - muhtelif elektronik malzeme (Cep telefonu, sim kart, taşınabilir bellek, CD, hafıza kartı) ele geçirilmiştir.

Tarih / Saat	16 Ocak 2016
Cereyan Tarzı	Kilis / Elbeyli’de, Suriye’den Türkiye’ye yasa dışı yollarla sınırı geçmeye çalışan ve DEAŞ terör örgütü mensubu olduğu değerlendirilen yedi yabancı uyruklu şahıs (ikisi çocuk) yakalanarak göz altına alınmıştır.

16 Ocak 2016

Tarih / Saat	15 Ocak 2016
Cereyan Tarzı	Şırnak / Cizre’de devam eden operasyonda; - 12 bölücü terör örgütü mensubu terörist etkisiz hale getirilmiş (Operasyonda, toplam etkisiz hale getirilen terörist sayısı 308’dir.), - bir Kaleşnikof piyade tüfeği ile bir adet şarjörü ve 30 adet fişeği ele geçirilmiş, - sekiz el yapımı patlayıcı imha edilmiş, - bir barikat kaldırılmış, - bir hendek kapatılmıştır.

Tarih / Saat	15 Ocak 2016
Cereyan Tarzı	Diyarbakır / Sur’da devam eden operasyonda; - dört bölücü terör örgütü mensubu terörist etkisiz hale getirilmiş (Operasyonda, toplam etkisiz hale getirilen terörist sayısı 101’dir.), - bir el yapımı patlayıcı imha edilmiştir.

Tarih / Saat	15 Ocak 2016
Cereyan Tarzı	Şırnak / Silopi’de devam eden operasyonda; - dört Kaleşnikof piyade tüfeği ile 28 adet şarjörü ve 492 adet fişeği, - bir makinalı tabanca, - bir tabanca ve 36 adet fişeği, - yedi el bombası, - bir dürbün, bir telsiz, altı hücum yeleği, dört gaz maskesi, iki akü ve iki sırt çantası ele geçirilmiş, - 17 el yapımı patlayıcı imha edilmiştir.

Tarih / Saat	15 Ocak 2016
Cereyan Tarzı	Siirt'de güvenlik güçlerince bölücü terör örgütü işbirlikçisi bir şahsın ev ve eklentilerinde yapılan aramada; - bir roketatar, - bir Biksi makinalı tüfek ve 525 adet fişeği, - dört Kaleşnikof piyade tüfeği ele geçirilmiştir.

Tarih / Saat	15 Ocak 2016
Cereyan Tarzı	Şırnak'da, YDG-H gençlik yapılanması içerisinde faaliyet yürüten ve bölücü terör örgütüne yardım ve yataklık yaptıkları tespit edilen iki işbirlikçi, yakalanarak göz altına alınmıştır.

15 Ocak 2016

Tarih / Saat

14 Ocak 2016

Cereyan Tarzı

Şırnak / Cizre’de devam eden operasyonda; - 12 bölücü terör örgütü mensubu terörist etkisiz hale getirilmiş (Operasyonda, toplam etkisiz hale getirilen terörist sayısı 296’dır.), - 15 adet el yapımı patlayıcı imha edilmiş, - üç adet barikat kaldırılmış, - üç adet Kaleşnikof piyade tüfeği, iki adet tabanca, sekiz adet av tüfeği, 672 Kaleşnikof piyade tüfeği fişeği, 48 tabanca fişeği, 175 adet av tüfeği fişeği, beş adet Kaleşnikof piyade tüfeği şarjörü, dört adet tabanca şarjörü, iki adet el bombası, 16 adet molotof kokteyli, iki adet patlamamış havan mühimmatı, dört adet dürbün, bir adet el telsizi, bir adet av tüfeği aparatı, iki adet tüfek harbisi, iki adet fişeklik, bir adet tüfek askılığı, dört adet hücum yeleği, bir adet cep telefonu, iki adet mühimmat kutusu, bir adet video kamera, bir adet kaset, bir adet batarya, bir adet SD kart, bir adet kamera şarj aleti, iki adet batarya, bir adet şarj aleti, muhtelif cins ve miktarda tıbbi malzeme (bir adet tansiyon aleti, bir şişe Baticon, bir kutu neşter, bir paket gazlı bez) ele geçirilmiştir.

Tarih / Saat	14 Ocak 2016
Cereyan Tarzı	Diyarbakır / Sur’da devam eden operasyonda; - iki bölücü terör örgütü mensubu terörist etkisiz hale getirilmiş (Operasyonda, toplam etkisiz hale getirilen terörist sayısı 97’dir.), - 11 adet barikat kaldırılmış, - bir adet el yapımı patlayıcı imha edilmiştir.

Tarih / Saat

14 Ocak 2016

Cereyan Tarzı

Şırnak / Silopi’de devam eden operasyonda; - beş bölücü terör örgütü mensubu terörist etkisiz hale getirilmiş, (Operasyonda, toplam etkisiz hale getirilen terörist sayısı 135’dir.), - sekiz adet el yapımı patlayıcı imha edilmiş, - iki adet Kaleşnikof piyade tüfeği, dört adet Kaleşnikof piyade tüfeği şarjörü, 137 adet Kaleşnikof piyade tüfeği fişeği, üç adet av tüfeği, 45 adet av tüfeği fişeği, üç adet el bombası, iki adet telsiz, iki adet dürbün, üç adet akü, bir adet hücum yeleği ve iki adet sırt çantası ele geçirilmiştir.

Tarih / Saat	13-14 Ocak 2016
Cereyan Tarzı	İstanbul / Eyüp’te bir, Hakkari / Şemdinli’de bir, Mardin / Artuklu’da bir olmak üzere toplam üç bölücü terör örgütü mensubu terörist yapılan yol kontrolünde, "Silahlı Terör Örgütüne Üye Olmak" suçundan yakalanarak gözaltına alınmıştır.

14 Ocak 2016

Tarih / Saat	13 Ocak 2016
Cereyan Tarzı	Şırnak / Cizre’de devam eden operasyonda; - dört bölücü terör örgütü mensubu terörist etkisiz hale getirilmiş (Operasyonda, toplam etkisiz hale getirilen terörist sayısı 284’tür.), - iki adet el yapımı patlayıcı imha edilmiş, - dört adet barikat kaldırılmış, - üç adet hendek kapatılmış, - bir adet Kaleşnikof piyade tüfeği, iki adet av tüfeği ile 121 adet fişeği ele geçirilmiştir.

Tarih / Saat

13 Ocak 2016

Cereyan Tarzı

Şırnak / Silopi’de devam eden operasyonda; - beş adet Kaleşnikof piyade tüfeği, silahlara ait 14 şarjör ve 420 adet fişek, - beş adet el bombası, - dört adet bombaatar mühimmatı, - bir adet av tüfeği, - dört adet el yapımı patlayıcı maksadıyla hazırlanmış tüp ve el yapımı patlayıcı yapımında kullanılan muhtelif malzeme, - bir adet telsiz, - iki adet jeneratör ele geçirilmiş, - bir adet el yapımı patlayıcı imha edilmiştir.

Tarih / Saat	13 Ocak 2016
Cereyan Tarzı	Diyarbakır / Sur’da devam eden operasyonda; - bir bölücü terör örgütü mensubu terörist etkisiz hale getirilmiş (Operasyonda, toplam etkisiz hale getirilen terörist sayısı 95’dir.), - dokuz adet barikat kaldırılmış, - bir adet el yapımı patlayıcı imha edilmiştir.

Tarih / Saat

13 Ocak 2016

Cereyan Tarzı

Ağrı / Doğubayazıt’ta icra edilen operasyonda; - bir bölücü terör örgütü mensubu terörist ile bölücü terör örgütüne yardım ve yataklık yaptığı tespit edilen üç iş birlikçi yakalanarak göz altına alınmış, - iki adet makinalı tabanca, - 5.660 adet muhtelif cinste fişek, - üç adet 500 gramlık C4 patlayıcı kalıbı, - dört adet 1000 gramlık TNT patlayıcı kalıbı, - el yapımı patlayıcı yapımında kullanılan 1000 kilogram amonyum nitrat, 73 adet elektrikli fünye ve 27 adet tüp, - çok sayıda örgütsel doküman ve yaşam malzemesi ele geçirilmiştir.

Tarih / Saat	13 Ocak 2016
Cereyan Tarzı	Şanlıurfa / Suruç’ta, Türkiye’den Suriye’ye yasa dışı yollardan sınırı geçmeye çalışan bir bölücü terör örgütü mensubu terörist yakalanarak gözaltına alınmıştır.

Tarih / Saat	13 Ocak 2016
Cereyan Tarzı	Hakkâri / Şemdinli’de, bölücü terör örgütü mensuplarınca karayoluna önceden döşendiği tespit edilen bir adet el yapımı patlayıcı imha edilmiştir.

Tarih / Saat	13 Ocak 2016
Cereyan Tarzı	Hakkâri / Şemdinli’de yapılan yol kontrolünde, bölücü terör örgütüne katılacağı değerlendirilen beş iş birlikçi şahıs yakalanarak gözaltına alınmıştır.

13 Ocak 2016

Tarih / Saat	12 Ocak 2016
Cereyan Tarzı	Şırnak / Cizre’de devam eden operasyonda; - dokuz bölücü terör örgütü mensubu terörist etkisiz hale getirilmiş (Operasyonda, toplam etkisiz hale getirilen terörist sayısı 277’dir.), - iki adet el yapımı patlayıcı imha edilmiş, - iki barikat kaldırılmış, - bir hendek kapatılmış, - bir adet Kaleşnikof piyade tüfeği, bir adet tabanca, üç adet av tüfeği ile 12 adet fişeği ele geçirilmiştir.

Tarih / Saat

12 Ocak 2016

Cereyan Tarzı

Şırnak / Silopi’de devam eden operasyonda; - iki adet roketatar ile 26 adet mühimmatı ve sevk fişeği, - bir adet Biksi makinalı tüfek ile 500 adet fişeği, - 22 adet Kaleşnikof piyade tüfeği ile 121 adet şarjörü ve 2751 adet fişeği, - dokuz adet av tüfeği ile 105 adet fişeği, - iki adet tabanca, 31 adet el bombası, - dört adet el dürbünü, dört adet gece görüş dürbünü, 13 adet telsiz, dokuz adet sırt çantası ve sekiz adet gaz maskesi ele geçirilmiş, - 32 el yapımı patlayıcı imha edilmiştir.

Tarih / Saat	12 Ocak 2016
Cereyan Tarzı	Diyarbakır / Sur’da devam eden operasyonda; - yedi bölücü terör örgütü mensubu terörist etkisiz hale getirilmiş (Operasyonda, toplam etkisiz hale getirilen terörist sayısı 94’dür.), - beş barikat kaldırılmış, - üç adet el yapımı patlayıcı imha edilmiştir.

Tarih / Saat	12 Ocak 2016
Cereyan Tarzı	Diyarbakır / Silvan’da güvenlik güçlerince icra edilen yol emniyet ve kontrol devriyesi esnasında durdurulan bir araçta yapılan aramada; - 10 adet Kaleşnikof piyade tüfeği ile 32 adet şarjörü ve 3.424 adet fişeği, - bir adet Kanas keskin nişancı tüfeği ile beş adet şarjörü ve 1.013 adet fişeği, - bir adet roketatar mühimmatı ve bir adet silah dürbünü ele geçirilmiş, bir işbirlikçi gözaltına alınmıştır.
Fotoğraf

Tarih / Saat	12 Ocak 2016
Cereyan Tarzı	Şanlıurfa’da İl Jandarma Komutanlığı ve Emniyet Müdürlüğü ile yapılan operasyonda, 20 adreste DEAŞ terör örgütüne mensup olduğu değerlendirilen 21 şahıs yakalanarak gözaltına alınmıştır.

Tarih / Saat	12 Ocak 2016
Cereyan Tarzı	Şanlıurfa’da bölücü terör örgütü mensubu bir terörist, güvenlik güçlerine teslim olmuştur.

Tarih / Saat	12 Ocak 2016
Cereyan Tarzı	Kilis’de, Türkiye’den Suriye’ye yasa dışı yollardan geçmeye çalışan, DEAŞ terör örgütü üyesi olduğu değerlendirilen yabancı uyruklu sekiz şahıs, yakalanarak gözaltına alınmıştır.
Fotoğraf

12 Ocak 2016

Tarih / Saat

11 Ocak 2016

Cereyan Tarzı

Şırnak / Cizre’de devam eden operasyonda; - iki bölücü terör örgütü mensubu terörist etkisiz hale getirilmiş (Operasyonda, toplam etkisiz hale getirilen terörist sayısı 265’dir.), - yedi el yapımı patlayıcı imha edilmiş, - üç adet barikat kaldırılmış, - bir Kaleşnikof piyade tüfeği, üç av tüfeği, bir havalı tüfek, 202 av fişeği, iki molotof kokteyli, 71 Kaleşnikof piyade tüfeği fişeği, iki el bombası, bir anti tank roketatar mühimmatı, 24 m kablo, telsiz şarj cihazları, bir Aselsan araç telsizi, bir adet kalp için şok cihazı ile çok sayıda örgütsel doküman ele geçirilmiştir.

Tarih / Saat

11 Ocak 2016

Cereyan Tarzı

Şırnak / Silopi’de devam eden operasyonda; - dört bölücü terör örgütü mensubu terörist etkisiz hale getirilmiş, (Operasyonda, toplam etkisiz hale getirilen terörist sayısı 130’dur.), - 25 el yapımı patlayıcı imha edilmiş, - dokuz Kaleşnikof piyade tüfeği, bir tabanca, iki dolu tabanca şarjörü, 38 Kaleşnikof piyade tüfeği şarjörü, 900 Kaleşnikof piyade tüfeği fişeği, iki roketatar, 14 roketatar sevk fişeği, 10 roketatar mühimmatı, beş el bombası, - 10 akü, üç el dürbünü, yedi gaz maskesi, beş gaz maskesi filtresi, - yedi el telsizi, 13 hücum yeleği, bir sırt çantası, beş serum, bir şişe tentürdiyot, iki şişe alkol, 10 adet damar yolu açma seti, 30 enjektör, - 100 kg amonyum nitrat ele geçirilmiştir.

Tarih / Saat	11 Ocak 2016
Cereyan Tarzı	Diyarbakır / Sur’da devam eden operasyonda; - 10 bölücü terör örgütü mensubu terörist etkisiz hale getirilmiş (Operasyonda, toplam etkisiz hale getirilen terörist sayısı 88’dir.), - 10 adet barikat kaldırılmış, - üç el yapımı patlayıcı imha edilmiştir.

Tarih / Saat	11 Ocak 2016
Cereyan Tarzı	Mardin / Artuklu’da, Suriye’den Türkiye’ye yasadışı yollardan geçiş yapmaya çalışan iki bölücü terör örgütü mensubu terörist yakalanarak gözaltına alınmıştır.

AHMET TAKAN: DÜMBÜLLÜ’NÜN KAVUĞU GERÇEK SAHİBİNİ ARIYOR!

Ya!.. Bir bir… Bir şeyler söylemek istiyorum yarım ağızla da olsa!..
Bomba ve silah seslerinden sağır vaziyette olduğunuzu bildiğim halde…
Emniyet Genel Müdürlüğü ve Millî İstihbarat Teşkilatı, PKK/KCK/PYD başta olmak üzere IŞİD terör örgütünü BBG evi gibi izliyor (!) ama senaryoya bir türlü müdahale etmiyor.
Bu işte bir gariplik yok mu?..
Siyasilerin gerek PKK gerekse IŞİD ile ilgili açıklamalarına aldanan halk ise hükümeti “terörle mücadele ediyor” zannediyor. Halkın “IŞİD” diye bildiği terör örgütüne devlet “DEAŞ” diyor. Tıpkı PKK’nın Suriye uzantısı olan PYD’ye yardım etmek için hem İncirlik Üssü’nü ABD’ye açmaları hem de  “PKK eşittir PYD” dedikleri gibi!..
Emniyet Genel Müdürlüğü-Koruma Daire Başkanlığı tarafından 81 ile gönderilen gizli ibareli 31.12.2015 tarihli ve 0600 sayılı yazıya dikkat;
 “DEAŞ terör örgütü lideri ve kendini sözde halife olarak ilan eden Ebubekir el-Bağdadi‘ye atfen ‘Bekleyin. Biz de sizinle beraber beklemekteyiz’ başlıklı yazının internet sitelerinde yayınlandığı, Ebubekir el-Bağdadi’nin ABD, Rusya ve Avrupa ülkeleri ile Suudi Arabistan’ı hedef gösterir içerikli metinde, kendine biat eden kişilerin bulundukları bölgede savaşa hazırlanmaları için telkinde bulunduğu, Bağdadi’nin özellikle İsrail’in Filistin’de yapmış olduğu operasyonlar nedeniyle İsrail’i tehdit ettiği anlaşılmıştır. Ülkemizde bulunan DEAŞ terör örgütü mensupları tarafından özellikle İsrail ve Arabistan misyonları başta olmak üzere diğer yabancı ülke misyonları ile …..teşkilatlarına yönelik saldırı yapabilecekleri, değerlendirildiğinden, söz konusu yerlerde alınan güvenlik tedbirlerinin gözden geçirilmesinin faydalı olacağı….”
İslam düşmanı teröristlerin, İsrail karşıtı hangi saldırısını duydunuz?.. Filistin için hangi eylemine tanık oldunuz?.. Eylem yapsınlar demiyorum. Her türlü teröre, destekçisine ve terör eylemine lanet olsun!.. Ancak, bugüne kadar gördüğümüz tek şey; IŞİD’in Müslümanları, Türkmenleri, Kürtleri… kısacası masum insanları katlettiğidir. Devletin kurumu polislere Bağdadi’nin internette yayınladığı çağrıyı duyuruyor ve “özellikle Arabistan ve İsrail misyonları başta olmak üzere güvenlik tedbirlerini gözden geçirin” diyor.
“One Minut” tiyatrosu sonrasında “Avrupa Fatih’i” olarak karşılanan R. Erdoğan, birçok kez “terörist devlet” dediği İsrail için şimdi “ihtiyacımız var” diyebiliyor. Başka bir AKP sözcüsü “İsrail halkı dostumuzdur. Mavi Marmara ile ilgili imzalanmış bir anlaşma yok ama taslak üzerinde çalışıyoruz” diyor ve utanmadan bu açıklamanın içinde “bu arada Mavi Marmara şehitlerini saygıyla anıyorum” diyebiliyor.
Kafanızı karıştırmak gibi bir niyetim asla yok!..
Saray karşıtı herhangi bir kişi eleştirel bir twit attığında anında bulunup operasyon yapılıyor, hesaplar kapatılıyor ama Bağdadi denen teröristin çağrısını bangır bangır duyuran internet sitelerinde, “Bekleyin Biz de Sizinle Birlikte Beklemekteyiz” konuşmasının içeriği yazılı ve görsel olarak sunuluyor. Onlarca twitter hesabı aleni olarak IŞİD propagandası yapıp devlete küfrediyor. Hiçbir savcı soruşturma bile açamıyor. Bu tip siteleri mahkeme kararı olmadan doğrudan kapatma yetkisi olan TİB kılını bile kıpırdatmıyor.
Terörle Mücadele Daire Başkanlığı tarafından 04.01.2016 tarihinde gizli olarak gönderilen 3 ayrı yazıda; “Suriye’de bulunan 1-Farah Muhammed Al Muhammed 2-Fatıma Al Yaseen 3-Safaa Al Yaseen 4-Sawsan Al Ojairi 5-Hind Al Fahel 6-Abu Muhammed Al Halebi kod adlı Yossef Halabiye 7-Umal Omar Al Maghribiyeh 8-Ravan Al Humaidi 9-Nisreen Al Khuder 10-Yaseen Al Fahed 11-Ammar Al Ufadli isimli şahısların DEAŞ terör örgütü adına eylem yapmak üzere ülkemize gelecekleri ve ülkemizden Avrupa’ya geçiş yapacakları, ayrıca kimliği tespit edilemeyen ve İSTİŞHAD (IŞİD tarafından Cihat adı altında kendini patlatacak olan teröristler için kullanılan terim-aht-) eylemcisi olabilecek; 22 yaşlarında, 1.67 cm boylarında, esmer, oldukça zayıf, siyah saçlı, yanakları çukur, burnu sivrice, kirli sakallı, lacivert kotlu, Türkçe bilmeyen, bir elinde 3 tane mürekkep lekesi şeklinde dövme olan bir şahıs 21 Aralık 2015 günü Suriye’de kaldığı evden ayrılarak diğer DEAŞ mensuplarıyla ülkemize geldiği, Şanlıurfa’dan gelen ve Suriyeli olduğu değerlendirilen bu şahısların 30 Aralık 2015 günü Karabük ve Kastamonu’da yüksek model Starex marka minibüs satın almak istedikleri, bu araçla DEAŞ adına bombalı saldırı eylemi planladıkları dikkatli olunması ….” deniyor.
Nasıl bir yönetime sahibiz ki; sınırımız delik deşik ve her türlü terörist cirit atıyor. Rus uçağını düşürdükten sonra Erdoğan ve Davutoğlu “Ben emir verdim” yarışına girerken, bir süre sonra bu iş nasıl “vuran pilot paraleldi ve darbe yapmak istedi” rezilliğine dönüyor?.. Bir terörist Suriye’den girip ta Karabük ve Kastamonu’da nasıl araç satın almak istiyor?.. Elindeki dövmeye kadar, bazılarını kimlik numarasına ve kod adına kadar biliyoruz ama nedense hiçbiri yakalanmıyor?.. Acaba ne bekleniyor?.. Sultanahmet’te bomba patladıktan sonra yapılan operasyonlar ne anlama geliyor?..
Yine, Emniyet Genel Müdürlüğü tarafından polis teşkilatına, her gün çalınan onlarca aracın plakası bildirilip “bunlar terör eylemlerinde kullanılabilir. Dikkatli olun” deniyor. Resmi yazılarda uzun zamandır IŞİD terör örgütü militanları için “çatışma bölgesindeki unsurlar” tabiri kullanılıyor. Devletin en büyük önemli kurumları olan MİT ve EGM sorumluluğu atmak ve “biz uyarmıştık” demek için sadece yazı yazar ve “dikkatli olun” derse sokaktaki polis hangi plakayı hangi mülteciyi hangi teröristi nasıl takip edecek?..
“Makul şüphe” yalnızca gazeteciler için mi?..
Direklerarası Türkiye!..

Rusya PKK'ya destek olabilir

Rusya Uzmanı, gazeteci Hakan Aksay ile Türk-Rus dostluğunun üzerine düşen ‘jet krizi’ni konuştuk. Etkileri hâlâ devam eden krizi anlattırıp kendisinin 26 yıllık Rusya hayatını sormamak olmazdı...
Ömrünün 26 yılını Rusya’da geçirmiş, Rusya uzmanı bir gazeteci-yazar, Hakan Aksay. Herkesin her şeyin uzmanı olabildiği ülkemizde hazır işin ehlini bulmuşken, yaşananları ve hikâyesini kendisinden dinleyelim istedik.

Aksay, zor günler yaşadığı 12 Eylül Darbesi’nden bir yıl sonra, 1981’de Sovyetler Birliği’ne öğrenci olarak gider. Leningrad Üniversitesi Gazetecilik Fakültesi’ni 1987’de Rusların dahi çok nadir gerçekleştirebildikleri bir şekilde ‘kızıl diploma’ alarak birincilikle bitirir. Ayrıca Rusça öğretmenliği sertifikası alır. O döneme kadar Sovyetler Birliği Komünist Partisi ile Türkiye Komünist Partisi arasındaki ilişkiler sayesinde, Türk komünistleri Türkiye’den gizlice çıkarılıp kısa süreli Marksizm Leninizm eğitimine gönderilirken, Aksay kendi pasaportuyla çıkar ve 6 yıllık normal mesleki eğitim alır.
Bu dönemde Sovyetler Birliği’ndeki birçok siyasi değişime de tanıklık eder. Sovyet lider Brejnev ölür, yerine Andropov gelir. Andropov ölür, Çernenko iktidar olur; ama kısa süre sonra o da vefat eder. Hakan Aksay’ın Rusya’ya ve komünist liderlere pek de uğurlu gelmediği düşünülebilir. Ancak kendisi  uğurlu geldiğine ve Sovyet lideri Mihail Gorbaçov’un yolunun açıldığına inanıyor. Gorbaçov’un solun insana dönük olması tezinden bir hayli etkilenir. Henüz partiden ayrılmamış, komünistlikten vazgeçmemişken, Türkiye’ye gitmesinin sakıncalı olup olmadığı tartışılır. Derken Doğu Almanya’da TKP’nin gizli merkezinin yer aldığı Leipzig’deki Bizim Radyo’da 1,5 yıldan fazla çalışır. Ve artık Komünist Partisi’yle ideolojik ve siyasi ayrılıkların başladığı dönem gelir.KGB ajanı ilan edilmek kaçınılmaz!
Türkiye’ye döner, korktuğu gibi bir riskle karşılaşmaz, tutuklanmaz. Hemen askere gider. Askerlik dönüşü bir süre işsiz kalır. Sonra ‘yeni bir adım’ sloganıyla yola çıkan Asil Nadir’in Güneş Gazetesi’ne başvurur. İş başvuru hikâyesini ilk ağızdan dinleyelim: “Şu an arkadaşım olan Metin Münir ilk patronumdu ve Güneş’in başındaydı. İlanla orijinal gazeteci arıyorlardı. Bir mektupla ona başvurdum. Metin Münir beni Amerikanvari bir tavırla, ayakları masanın üzerinde karşıladı. ‘Seni KGB göndermiş bize, anladım. Beynin yıkanmış ama seni de adam edeceğim’ diyerek şartlı işe aldı. Rusya’da okuyup uzun yıllar orada yaşayınca KGB ajanı ilan edilmek kaçınılmaz oluyor.” Aksay, bir süre sonra Türkiye’de sıkılır ve Sovyetler Birliği’nin son zamanlarında muhabir olarak tekrar Rusya’ya gider. Ve ikinci dönemi başlar. Moskova’da 20 yıl gazetecilik yapar.
Aksay gazeteciliğin yanı sıra bir aktivist olarak Türkiye-Rusya ilişkilerine büyük destek verir. Birçok toplumsal etkinliğe katılır, derneklere üye olur. Rus-Türk Araştırmaları Merkezi’ni kurar. Konferans düzenleme, kitap yazma derken o dönemin sonuna doğru, Rus dilini ve kültürel mirasını yayan, ülkelerin ve halkların birbirlerine yaklaşmasını sağlayan kişilere Rusya tarafından verilen Puşkin Ödülü’nü Putin’in imzaladığı bir kararnameyle alır. Nâzım Hikmet’in Rusya-Türkiye arasında köprü olduğunu düşünür ve 13 yıl boyunca Nâzım Hikmet’i anma etkinlikleri düzenlenmesine öncülük eder.
2009 yılında Türkiye’ye tamamen döner. “Hâlâ komünist mi?” diye düşünenler varsa, uzun süredir ideolojik aidiyetlere uzak. Yıllar önce Rusya’da anlatılan enternasyonalizmi, halkların kardeşliği düşüncesini hâlâ savunuyor. “İzleyenlerin çoğu sol muhalif bir kategoriye koyabilir beni. Ama bağımsız bir noktadayım. Gazeteciyim, fikir üretmeye çalışıyorum. Hiçbir ideoloji, parti, otorite, grup, cemaat, ekonomik güç gibi unsurlara bağlı olmamak en iyisi.” sözleriyle duruşunu gösteriyor.
Rusya ve Türkiye arasında olup bitenlerden dolayı çok üzgün. Hayatının yarısı Rusya’da, yarısı Türkiye’de geçen biri olarak her zaman bu  iki ülkeyi düşünüyor ve bu iki ülkeyle yaşıyor. “İkisi de çok acayip ülke. Bazen iki kat mutsuz oluyorum.” diye içinde bulunduğu çıkmaz sokağı gösteriyor.  
-“Bir uçak düştü dostluğumuzun üzerine.” diyorsunuz. Yeni bir Rus-Türk savaşı kapıda mı?
Kapıda demeyeyim, savaş çığırtkanlığı olmasın. Savaş ihtimali az ama tümüyle dışlayamıyorum. Osmanlılar ve Çarlık Rusya’sı yıllarca savaşmış, iki halk birbirlerine uzun yıllar sıcak bakmamış. Kısa bir Atatürk-Lenin yakınlaşmasından sonra araya Soğuk Savaş yılları girmiş. Sonra 1984’te doğalgaz anlaşması yapıldı. Sonra ticarete başlandı. Yaklaşık 30 yıl içinde zor da olsa dostluk kurulmuştu. 2004 yılı sonlarında ilk kez bir Rus lider Türkiye’ye geldi ve siyasi ilişkilerde de çok olumlu gelişmeler oldu. 2011’e kadar çok iyi ilişkiler vardı.
-Ne oldu 2011’de?
Türkiye’de iktidarın iç politikada otoriter çizgiye doğru kayma ve kendini dev aynasında görme eğilimi başladı. Dış politikada ise Arap Baharı, Ortadoğu liderliği, ‘Esad gidecek’, ‘Şam’da namaz kılacağız’ derken bir maceraya girişildi. Başarısızlık sonra hissedildi ama hiçbir geri adım atılmadı. Hatada ısrar edildi. O dönemde Rusya’yla ufak tefek veya ufaktan biraz daha büyük sorunlar çıkmaya başladı.
-Ufaktan biraz daha büyük sorunlar derken…
Moskova-Şam uçağı 2012’de indirildi. Bu Rusya yönetiminin hiç hoşuna gitmedi. Susup sabrettiler. 2014’ün yazında Rusya-Ukrayna kapışmasında Malezya uçağı düştü. Herkes “Acaba?” derken, Recep Tayyip Erdoğan anında Rusların yaptığını “saptadı”. Rusya yine sustu. Son zamanlarda Suriye meselesinden dolayı iki ülkenin arası gergindi zaten. Ama Rus tarafı sakince bekledi. Ankara’nın bir Rusya uzmanı ya da Rusça bilen yetkilileri olmadığı için Rusların karakteri, diplomasiyi iyi bildikleri gözden kaçırıldı. Bizdeki gibi nutuk atıp sonra 180 derece dönmez Rusya, bir devlet geleneği ve kararlı politika var. Türkiye Rusya’nın sabrının taştığını görmedi.
-Yani Türkiye’nin dış politikası, hamasi ve gerçek dışı söylemlere mi dayanıyor?
Bunun çok örneği var. Türkmenleri korumaktan söz ediyorlardı. Ne oldu? Uçak düştükten sonra Rusya oraları dümdüz etti. Bölgeyi Kürtlerin kontrolünden almak istiyorlardı. Ne oldu? Rusya’nın PYD ile ilişkisi gelişti ve şu an bölgede daha hâkim. Türkiye, Suriye politikasına askerî ve siyasi olarak daha etkin katılmaktan bahsediyordu. Siyasi olarak artık pek etkisi yok, büyük ölçüde Amerika’nın ağzına bakar hâle geldi. Askerî olarak da Rusya bunu çok iyi kullandı. Bölgeye S-400’leri yerleştirdi. Türk uçakları şu an Suriye’ye yakın yerlerde bile rahatça uçamıyor.

-Krizi tevil etmek için üretilmeyen bahane kalmadı. ‘Angajman kuralı’, ‘17 saniyede 10 uyarı’,  ‘pilotlar hatalı’, ‘paralel yapı’ vs… Neden, hata ettik denemiyor?
Açıklamaların hiçbiri inandırıcı değil. O uçağın tesadüfen ya da angajman kurallarına göre düşürüldüğünü zannetmiyorum. Bu sistemli, planlı, üst düzeyde alınmış karar sonucu yapılmış, belli. Bir savaş başlangıcı da olabilirdi. Hukuki olarak haklı olabilir Türkiye. Ama siyaset, strateji, dengeler, perspektifler var. Bir tek hukuka göre hareket edilemez. Kaldı ki Türkiye ne kadar hukuk devleti?
-Rusya’nın ilginç yaptırımlarına bakınca sorunun büyütüldüğü intibaına kapılanlar da var…
Türkiye’nin uçağı düşürmesi korkunç bir hata. Ama Rusya yönetiminin özellikle Putin’in bu işi kişiselleştirmesi, ‘sırtımdan hançerlendim’ diye duygusallaştırması, ölçüsüz derecede şiddetli tepki göstermesi, ruh hâli, şekli şemaili diplomasiden hayli uzak. Ekonomi, ticaret, turizm, kültür, spor, eğitime varıncaya kadar aşırı ve yanlış yaptırımlar uyguluyor. İnsani boyut her zaman çok önemlidir. Ama politikacılar bunu hiç hesaba katmıyor. Türkiye’deki Ruslar hayli tedirgin. Evini satıp gitmeyi düşünenler bile var. Ama Rusya’daki Türklerin durumu daha vahim. Panik içindeler. Çıkanlar ülkeye giremiyor. Kimisi de ‘giremem’ diye çıkamıyor. Sonuçta Erdoğan ve Putin’in krizi bu hâle getirdiğini görüyoruz.
-Yaptırımların yanı sıra Rusya medyasında Türkiye karşıtlığı hakim. Bu kadarını bekliyor muydunuz?
Beklemiyordum doğrusu. Putin 2000’lerin başından itibaren bir dizi stratejiyi değiştirdi ülkesinde. Bütün ilişkileri pragmatik bir şekilde biçimlendirdi. Dış politikaya enerji ihracatına göre şekil verdi. Türkiye’ye düşmanlık yayan bütün muslukları da o süreçte kapattı. Putin ordu, haber alma, medya musluklarını kapatarak bir anlamda Türkiye’ye karşı siper olmuştu. Kremlin’e yakın kaynaklardan aldığım bilgiler, Putin’in zaman zaman, “Sonuçta Erdoğan siyasal İslamcı. Bu iş başka bir yere gidecek. Çok güvenme.” şeklinde uyarıldığı yönündeydi. Ama Putin ısrarla “Biz Türkiye ile başka ülkelere örnek olacak bir model oluşturuyoruz.” diyordu. Sonra uçak düşürülünce Putin çok şiddetli tepki gösterdi. Ve kapattığı musluklara artık dokunmuyor. “Dokunmuyorum” demesi Türkiye karşıtlığının harekete geçmesi için yeterliydi.
-Uçak düşürüldüğünde Rusya’daydınız. Daha sonra da ziyaretleriniz oldu. Tanıdıklarınız ne diyor?
Birkaç Rus televizyonunda programa katıldım. Bağımsız bir gazeteciyim. Uçağın düşürülmesinin yanlış olduğunu söylüyorum ama yaptırımları da eleştiriyorum. Yanımda Rus milletvekilleri var. Önce dinliyorlar. Sonra başlıyorlar sözlü saldırıya. Çünkü Türkiye Cumhuriyeti vatandaşıyım. Bu tavır milliyetçiliktir, nefret söylemidir. Bir kısmında ise, “Biz dostuz, Türkiye’ye nasıl gideceğiz?” endişesi hâkim. Herkes Türkiye’ye düşman değil ama toplum sinmiş durumda. Televizyonla yönetilen önemli bir kısım düşman olarak görebiliyor bizi. Ama milyonlarca Rus, Türkiye’yi, Türkleri biliyor.
-Bütün bunlar olurken muhalefet ne yapıyor?
Uçak düşürüldükten sonra ‘Kim ne demiş?’ diye baktım. Muhalefetin dış politikayla ilgili bir derdi yok gibiydi. Sonra tek tük açıklamalar geldi. HDP, belki bölgedeki çatışma gibi durumlardan eğilememişti konuya. Yine de net açıklamalar yapmalıydı. Devlet Bahçeli, bekleneni yaptı ve uçağı düşüren iktidarın arkasında olduklarını söyledi. CHP ise epeyce sessiz kaldı. Sonra CHP’den İlhan Kesici grup adına çıkıp, uçağın düşürülmesinin doğru olduğunu söyledi. Devamında bir ‘ama’ bekledim. Çünkü konunun birçok boyutu vardı. Burada dış politikaya karşı bir kaygısızlık, ilgisizlik, içine kapanıklık var. “Millî menfaatlere aykırı” görünmekten korkuluyor. İktidarıyla, muhalefetiyle herkes içine kapalı ve dünyayı kendinden ibaret zannediyor.
-Ama Selahattin Demirtaş Moskova’ya gitti, çok da tartışıldı. Tartışacak kadar kritik bir ziyaret miydi?
Hayır. Böyle ziyaretler bence çok normal. Ama Demirtaş bir anda “vatan haini” oldu. Ülkeyi satmakla itham edildi. Bunların hepsi âcizlik belirtisi.
RUSYA BÖLGEDEKİ VARLIĞINI GÜÇLENDİRİYOR
-Rus Dışişleri Bakanı Lavrov “Suriye’de ve Irak’ta radikal İslamcılara karşı savaşan müttefiklerden” yani Kürtlerden övgüyle bahsetti. Rusya bölgedeki Kürdistan planına dâhil olmaya mı çalışıyor?
Lavrov’un sözleri bunu akla getiriyor tabii. Ama Putin’in Türkiye’de muhalefetle en çok da Kürtlerle ilişki kurmak istediği biliniyor. Hatta Rus medyası bazen net olarak adres HDP değil de PKK diyor. PKK’yı her yönden siyasi ve askerî olarak desteklemekten söz ediyor. Selahattin Demirtaş o görüşmede ısrarla Türkiye vatandaşlarının yaşadığı sıkıntılara atıfta bulunuyor. Ama Lavrov hiç oralı değil. Kürtlerin kendileri için önemli olduğunu söylüyor. Bu, Rusya’nın Ankara’nın başını daha çok ağrıtacağı bir tutum içine gireceğini net olarak gösterdi. Rusya bir şekilde PKK ile ilişki kurabilir, PKK’ya destek verebilir. PYD ile zaten ilişkileri var. Rusya bölgedeki varlığını güçlendiriyor.
-Zamanla bir yumuşama söz konusu olur mu?
Herhangi bir yumuşama belirtisi görmüyorum. Türkiye hemen özür dilese büyük ölçüde bu durumu düzeltebilirdi. Ya da uçak düştükten sonra Moskova’yı arayıp üzüldüklerine dair bir tavır gösterselerdi ki bu Putin için çok önemliydi. Tuttular Brüksel’i aradılar, NATO’ya durumu bildirip koruma talep ettiler. Putin bu tavırlar karşısında tek kelimeyle çıldırdı. Bizimkiler şu an alttan alıyor. Gerçi bu konuda da tutarsızlar. Bir gün alttan alıp ertesi gün iç politikayı, tabanı düşünerek “Bir daha olsa, bir daha yaparız!” diye ters yüz ediyorlar. Rusya, net bir özür bekliyor Türkiye’den. Ancak  Bilal Erdoğan ve gemileri, tapeler, IŞİD bağlantısı gibi iddiaların gündeme gelmesi sonraki dönemde ilişki kurulmasını güçleştirdi. Bu sebeple gerginliğin aşılması zor.
-Peki, en kötü ihtimalle ne olur?
Kazara bir uçağımız benzer bir şekilde sınıra yakın bir bölgede düşürülebilir ya da başka bir yerde bir provokasyon olabilir. Askerî bir kıvılcım ya da çatışma en kötüsü olur. Az bir ihtimal bu, umarım olmaz. Gidişat bu krizin daha devam edeceğini gösteriyor. Bu iki ülke ve liderleri birbirine benziyor. Mesele de bu liderlerin iki dudağının arasında kaldı. İkisi de koltuklarında bayağı sağlam oturuyor. Olaya duygularını karıştırdıkları için bundan sonra diyalog kurmaları çok zor. Durumun düzelmesi için iki ülkede de toplumsal baskı grupları oluşmalı.

Paris'te bir faili meçhul / Ali Yurttagül

Üç yıl önce işlenen paris cinayeti ile ilgili sır perdesi aralanıyor. Fransız yargısı, ülke tarihinde az görülen bu siyasi cinayeti aydınlatma yolunda. Soruşturma hâkimi, olaya ışık tutan 60 sayfalık görüşünü mahkemeye sundu.  Mahkeme süreci yakında başlayacak.

Tam üç yıl önce, 9 Ocak 2013’te Paris’te Sakine Cansız, Fidan Doğan ve Leyla Söylemez’in öldürülmesi olayı üzerindeki sır perdesi giderek kalkıyor. Fransız yargısı, ülke tarihinde az görülen, Avukat Antoine Comte’un ‘ilk’ dediği siyasi cinayeti aydınlatma yolunda. Soruşturma hâkimi, olaya ışık tutan 60 sayfalık görüşünü geçen ağustosta mahkemeye sundu. Önümüzdeki günlerde mahkeme süreci başlayacak. Fransız basınının kısmen ulaştığı belgede soruşturma hâkimi, cinayeti Millî İstihbarat Teşkilatı’nın (MİT) yönlendirdiği Ömer Güney’in işlediğini savunuyor. Türkiye basınında MİT’in rolü polemik konusu olduğu için, isterseniz sorgu hâkimi Jeanne Duye’nin bu konudaki görüşünü yorumsuz verelim: “Her hâlükârda soruşturma, suikastın ne adi suç ne aşk ilişkisi ne de bir iç hesaplaşma saikiyle işlenmediğini gösterdi. Aksine Güney’in, MİT başta olmak üzere Türk istihbarat birimleriyle ilişkileri, suikastın bu ilişki ağı çerçevesinde işlenmiş olabileceğini gösteriyor. Fakat MİT ajanlarının bu suikasta üstlerinin emriyle mi yoksa barış sürecini zedelemek amacıyla kendi iradeleriyle mi katıldığı tespit edilemiyor.”

L’Expres dergisinin de kısmen yayımladığı (17 Ağustos 2015) bu görüş, oldukça açık. Sorgu Hâkimi Duye, bu satırlarla, adi suç motiflerini veya PKK içerisinde iç hesaplaşma tezini dışlarken, olayın MİT kaynaklı olduğunu savunuyor. Basına sızan bilgileri mercek altına aldığımızda, tüm karartma girişimlerine rağmen Fransız yargısının olaya ışık tutmakta kararlı olduğu görülüyor.

Duye, sadece hukuki değil, önemli siyasi bir tespit de yapıyor: “Talimatı verenlerin kimliği üzerinde belirsizlik bulunsa da kamu düzenine yönelik büyük tehdit oluşturan ve Kürt toplumunu korkutup terörize etmeyi amaçlayan bu suikastın terör suçu olduğuna şüphe yoktur. Kurbanların kimliği ve infaz edilme biçimleri de olayın terör suçu kapsamında değerlendirilmesi için yeterlidir.” Bu satırları ayrıntılı yorumlamaya gerek yok. Dava, terör davası. İki ülke ilişkileri ve MİT açısından hiç de hoş olmayan bir dava süreci izleyeceğimiz kesin gibi.

3. yıldönümünde cinayeti kapsamlı bir şekilde ele aldığımız bu araştırma dosyası için Paris, Brüksel, Berlin, İstanbul ve Ankara’da ulaşabileceğimiz tüm kaynaklara başvurduk ve bugüne kadar yayımlanmamış bilgilere ulaştık. Umarız bu çalışmayla, Avukat Comte’un vurguladığı gibi, olaya ışık tutulmasında Türk basınının katkısına yeni bir sayfa eklemiş oluruz. Comte’a göre, Türk basını ısrarla üzerine gitmeyip merkezî bilgileri kamuoyuyla paylaşmasaydı olay çoktan kapanmıştı. Peki, olay nasıl olmuştu?

Sakine Cansız ve diğer iki Kürt kadının cesedi, 9 Ocak 2013 akşamı Rue La Fayette 147 no.lu binanın birinci katındaki Paris Kürt Enstitüsü’nde bulundu. Polisler içeri girdiklerinde, mobilyaların yerli yerinde olduğu mütevazı bir büro, masada devrilmemiş dört bardak ve yerde yatan üç kadın cesedi bulmuşlardı. Solda Sakine Cansız ve Fidan Doğan… Vedalaşmak için sarılmak isterken düşmüşler gibi yan yana… Sağda Leyla Söylemez... Kapı zorlanmamış, kapalı bırakılmıştı. Büroda mücadele izleri de yoktu. Polisler, diğer odaların aşırı denecek derecede temiz olduğunu not etmişlerdi. Hiçbir şey kullanılmamış ve kurcalanmamış gibi duruyordu. Aynı silahtan (7,65 mm) 10 el ateş edilmiş, kurşunların tümü hedefini bulmuştu. Cinayetin profesyonel birilerinin işi olduğundan şüphe yoktu. Büroda bulunan 3 bin Euro civarında para duruyordu. Sadece Cansız’ın el çantası yoktu. Başka bir şeye dokunulmamıştı. (L’Express, 15 Haziran 2013)
Zamanın içişleri bakanı Manuel Valls (artık başbakan), olay yerinde yaptığı incelemede faillerin bulunacağı, cinayetin aydınlanacağı sözünü veriyor, dehşetini gizlemiyordu. Cumhurbaşkanı François Hollande de kadınları tanıdığını söylüyor, olayın siyasi boyutunu derinleştirmekten çekinmiyordu. Ne de olsa öldürülen kadınlar PKK üyesi idi ve bu ‘dernek’ 2003’ten beri AB’nin terör listesinden düşmüyordu. Ama elde pek veri de yoktu. Soruşturma hâkimi: “Sokakları gözetleyen polis kameralarının kayıtlarının incelenmesi, yetersiz olduğunu gösterdi. Caddeyi gözetleyen tek kameranın kadrajına 147 numaralı bina kapısı hiçbir zaman girmiyordu.” Hayır, yanlış okumuyorsunuz. Güvenlik kamerası sadece olay günü değil, ‘hiçbir zaman’ 147 numarayı görmüyormuş. Sanki AB’nin terör listesinde olan bir derneğin adresine girip çıkanlar bilinmesin der gibi.

Türkiye de dehşete kapılmıştı. Hükümet Sözcüsü Bülent Arınç, Fransız politikası ile örtüşen bir tonla olayı kınıyor, Ankara’da da herkes cinayetlere anlam vermekte zorlanıyordu. Bir hafta önce, 3 Ocak 2013’te Ahmet Türk’ün de bulunduğu bir delegasyon İmralı’ya gitmiş, barış mesajlarıyla geri dönmüştü. Devletin PKK ile tekrar görüştüğü basında tartışılıyordu. Oslo sürecinin tıkanmasından sonra Ankara ve Kandil 2012’nin kanlı bilançosundan rahatsız, diyalog arayışı içerisindeydi. PKK’nın kurucu ekibinden önemli bir kadının öldürülmesi Ankara açısından anlamsız, hatta barış süreci için tehlikeli idi. Kürt önde gelenleri de farklı düşünmüyordu. Zübeyir Aydar gibi Oslo sürecinde masada bulunan üst düzey sorumlular da Ankara’yı işaret etmiyor, ‘barış sürecinden rahatsız kaynakları’ sorumlu tutuyordu. Cenazelerin çarpıcı barış ve diyalog mesajlarıyla toprağa verilmesi de Ankara’nın Paris cinayetlerinden rahatsız olduğunu belgeler görüntülerdi.
Fransızlar, uzun bir süre cinayetlerin ‘Ankara’ kaynaklı olabileceği ihtimalini ciddiye almadı. Le Figaro’ya konuşan bir üst düzey güvenlik görevlisi, “Türk devletinin Fransa’da böyle bir operasyonu yapabileceğine aklım yatmıyor. Emniyet ve yargı, Paris ve Ankara’nın en yakın işbirliği içinde olduğu alanlar. Terörle mücadele savcılıkları arasında bilgi alışverişi var. Olayın arkasında bir gizli sızma faaliyeti görmek bana saçma geliyor.” diyordu. (Le Figaro, 10 Ocak 2013)


Ama soruşturma hâkiminin Fransız istihbaratından gelen bilgiler üzerindeki görüşü, Hrant Dink dosyasındaki MİT kaynaklı bilgileri andırıyordu: “(İç istihbarat servisi) DGRI ve (dış istihbarat servisi) DGCE’nin notları soruşturmaya eklendi. Ancak bu notlardan bazıları işe yaramayacak kadar eskiydi. Bazıları ise bilgisi yetersiz kişilerin sübjektif görüşlerini ihtiva ediyordu. Bu istihbarat notları hiçbir kanıtla desteklenemeyen tutarsız bilgiler içeriyordu. Suikastı açıklamak için bütün hipotezlere yer verildiğini görebiliyorduk.”

Ama bu hipotezler sadece Paris’e özgü değildi. Zamanın başbakanı Erdoğan için olay PKK iç hesaplaşmasından ibaretti. Bu tez Paris ve Avrupa’da da taraf bulmadı değil; ama anlamsızdı. Olay PKK’nın el yazısını yansıtmadığı gibi, hedefteki Cansız’ın yanında Avrupa hareketi için oldukça önemli Fidan Doğan’ın öldürülmesi ‘iç hesaplaşma’ tezine ters düşüyordu. Cansız, birkaç hafta öncesine kadar Kandil’deydi. PKK ‘iç hesaplaşmayı’ Paris’e taşımak zorunda değildi. Buna rağmen, yakalanan cinayet zanlısı Ömer Güney’in ‘dernek’ üyesi olması, Cansız’ın bazen şoförlüğünü, tercümanlığını yapan biri olması, bu tez için iyi bir altyapı oluşturmuştu. Bu tez üzerine tekrar döneceğiz. Zira Ankara’nın ilk saatlerden itibaren bu tezle çıkışı ilginç ve ele verir özellikler taşıyordu. Kürtlerin de ‘çözüm sürecinden rahatsız kaynaklar’ tezini savunması, şüpheli arayışını diğer merkezlere çevirdi. Le Monde yazarı Ariane Bonzon, 11 Ocak 2013’te bakın ne diyor: “Cansız’ı vurmak, Öcalan’ı vurmaktır. Aynı zamanda 1999’dan beri tutuklu olan Öcalan’la görüşen Türkiye’yi de vurmaktır. Zira barış süreci çökerse, Suriye rejimi Kürt kartını Ankara’ya karşı kullanmaya devam edebilir.” Çözüm sürecinin çökmesinin, Suriye’nin ‘Kürt kartını’ kullanmayı sürdürmesi demek olduğu fikrini savunan Bonzon, bu kapsamda PKK içerisindeki çelişkilere de değiniyor, cinayetin tesadüf olmadığını söylüyordu. Kürt meselesinde çözüm arayışı ile Ankara’nın büyük oynadığını ileri süren gazeteci, “Suriye tezini yabana atmamalı. Bilardoda buna çok bantlı vuruş denir.” diyordu.

Hayal gücü geniş gazetecilerin aynı gerekçelerle olayın arkasında Tel-Aviv veya Tahran’ı görmesi de ‘bilardo tezi’ ile örtüştüğü için, 2013 başında teoriler mantar gibi bitiyordu. İran konusu ilginç bir mail ile devreye girdiği için üzerinde durmaya değer. Paris, olaydan 11 gün sonra Güney’in MİT’e çalıştığını, sık sık Türkiye’ye gidip geldiğini, kriptolu telefonlar kullandığını, bir nevi MİT ajanı olduğunu detayları ile anlatan bir mail alıyor. Bugün içeriğine savcılığın da ulaştığı verilerle artık teyit edilmiş olan bu maili gönderen kaynak, Almanya’da olduğunu söylüyordu. Paris, mail içeriğini ciddiye almadığı için, sadece kaynağı araştırıyor, adresin İran’da kayıtlı olduğunu tespit ediyordu. Sanki Tahran’dan birileri, yanlış vadide gezen Fransızlara ‘Faili Ankara ovasında aramak gerekir’ diyordu. Tabii başka bir ‘teşkilatın’ bilinçli olarak İran adresini kullanıp kullanmadığını bilmiyoruz. Bilardoda dolaylı vuruş, bazen bir değil, birkaç köşeden de yapılır değil mi?

Her neyse, Kürtlerin yürüyüşlerde “Türkiye katil, Hollande ortak” gibi aşırı sloganları pek inandırıcı bulunmasa da bugünkü durumu öngören analizler de vardı. Christopher Chiclet’e konuşan Paris Kürt Enstitüsü Direktörü Kendal Nezan, Kürtlerle müzakere eden devlet ‘temsilcilerini’ sorguluyordu: “Bu resmî yetkililerin nereden geldiklerini bilmiyoruz. Erdoğan’ın siyasi danışmanları tarafından mı görevlendirildiler, ordu tarafından mı, MİT tarafından mı? Ancak unutmayalım ki Tahran’ın İranlı Kürtlerle yürüttüğü müzakerelerde görev alan resmî yetkililer, aslında birer katildi.” (My Europ 15 Ocak 2013)

Nezan, İran Kürtlerinin tarihî lideri Abdulrahman Kasımlo’nun 1989’da Viyana’da müzakere için gelen delegasyon tarafından öldürülmesine atıf yapıyordu. Acaba Cansız’ın ölüm kararını da Oslo’da masada olan bir ‘temsilci’ (emissaire) vermiş olabilir miydi? Bu konuya tekrar döneceğiz.

Paris’in siyasi dava ve siyasi cinayetlere bakan ünlü avukatlarından Antoine Comte için olay ilk günden oldukça açıktı. Bir meslektaşının 10 Ocak 2013 sabahı saat altıda “Rojbin’i vurdular!” diye uyandırdığı Comte, uyku sersemliğiyle bürosuna geçip haberleri izlemeye başladığını söylüyor. “Saat 08.00’e doğru Ankara’dan bir yetkilinin PKK iç hesaplaşması olduğunu savunan açıklaması geldi.” diyor ve gülüyor: “Gerçekten de çok erkendi. O saatte cinayetle ilgili hiçbir bilgiye sahip değildik. O andan itibaren benim için durum netleşmişti. Biliyorlardı.”

Toparlarsak… İlk aylarda cinayetler üzerine süren tartışmaların ne zaman ciddiye alınır bir tez olduğunu, ne zaman paranoya sularında yüzdüğünü seçebilmek kolay değildi. Bu tabii, olayın ilk günlerinde önce ‘tanık’, sonra ‘şüpheli’ olan Ömer Güney yanında, gözlerin Sakine Cansız ve Fidan Doğan üzerine yoğunlaşmasını da beraberinde getirdi.

Bu yazıyı hazırlarken ulaşabildiğimiz tüm bilgiler, Sakine Cansız’ın öldürüldüğü günlerde PKK içerisinde önemli görevi olmadığını gösteriyor. “Soluksuz, sabırsız, acemi, aceleci, duygusal ve isyancı bir dövüşçü gibiyim. Her şeye çarpıyorum; hesapsız bir yürüyüş. Ama durmuyorum.” diyen Cansız, PKK’nın 1978’deki kuruluş toplantısına katılan iki kadından biri. Gazeteci Selma Kaya (Özgür Politika), “Öcalan PKK için ne ise, Cansız PKK kadınları için odur.” diyor. Paris Kürt Enstitüsü Direktörü Kendal Nezan’a göre de PKK için ‘tarihî bir kişilik’ (Le Monde, 29 Ocak 2013). Hedef seçilmiş olması tesadüf değil.

Fidan Doğan’ın cinayet hedefi olduğuna işaret eden hiçbir veri olmasa da ‘Acaba o da mı hedefti?’ sorusu boşuna tartışılmadı. Cumhurbaşkanı Hollande’ın ‘Tanıyorum’ dediği kişi de Doğan. Sosyalist Partisi Genel Sekreteri olduğu yıllarda birkaç kez konuşmuşlar. Fransız basınının ‘la diplomate’ dediği Doğan’ın özelliği, geniş bir ilişki ağının merkezinde olması. İkinci bir detay, belki ‘mesaj’ da Doğan üzerine eğilmeyi zorunlu kılıyor. Doğan, vurulup sırtüstü yerde yatarken, tabancanın namlusu ağzına sokulup ateşlenmiş hâlde bulunmuştu. Dişlerde bir tahribat olmadığı için, katil mesaj vermek istemiş olabilir diyor uzmanlar. Ama mesajın ne olduğu meçhul. Belki sadece Cansız değil, Doğan da hedefti, kim bilir? Söylemez ise tesadüfen büroda olduğu için öldürüldü.

ÖMER GÜNEY ‘LEJYONER’

Ömer Güney, üç kadını öldürmekten şüpheli olarak tutuklu; ama susuyor. Cinayeti işlemediğini, delillerin manipüle edildiğini savunuyor. Türkiye’ye seyahatlerini bir eş bulmak için yaptığını söylüyor. Savcıya kısa süre önce şu sözleri söylemişti: “Ben yüzde yüz Kürt’üm. Savaşçılarla tek farkım onların Kalaşnikof taşıyor olmaları. Ben belge taşıyorum. Silah taşımak yerine kâğıt taşıyorum.” (L’Express, 9 Ocak 2014)

Güney’in Cansız’ı son gören kişi veya kişilerden olduğundan şüphe yok. Paris Cumhuriyet Savcısı François Molins’in basınla paylaştığı veriler, bugün de iddianamenin en güçlü dayanağını oluşturuyor. Savcının verilerine göre Cansız, olay günü 11.19’da binanın parkına Güney ile geldi. Elinde bir çantayla Güney refakatinde 11.29’da derneğe girdi. Ömer Güney, 20 dakika sonra (11.49) araba ile dernekten ayrıldı. Kısa süre sonra (12.11) tekrar derneğe geldi ve 12.56’da elinde büyük bir çantayla hızlıca dernekten ayrıldığı bir dükkânın kamerasına takıldı. Cansız ve diğer kadınlardan kalan son mesaj, saat 12.43’teydi. Bu da iddianameye şu cümlelerle giriyor: “Saat 12.43’te ‘Free Öcalan’ sitesi ziyaret edilmişti. Bu 9 Ocak 2013 gününün son yapılan insani eylemi olmuştu.”

Bu saatten sonra hayatta olduklarını belgeleyen hiçbir veri yok. Savcılık, cinayetlerin saat 12.43 ile 12.56 zaman diliminde işlenmiş olabileceğini düşünüyor. Masada duran dört bardaktan birinde bulunan Güney’in DNA izlerinden sohbet edildiği sonucunu çıkaran savcı, kovanlardaki DNA izinin ise Güney’e değil, başka birine ait olduğunu söylüyor. Şarjörler dolu geldi ise bu bulgu şaşırtıcı değil. Silaha (7.65 mm) ulaşılmış değil, ne tip bir silah olduğu konusunda da kesin bilgi yok.
Tanık olarak davet edilen Güney’in şüpheli olarak tutuklanması, olayı iyice muamma hâline getirmişti. Türkiye basını kısa zamanda Güney’in ‘Kürt’ olmadığını, Sivas’ın Kürtlerin yaşamadığı milliyetçiliğe yatkın Şarkışla bölgesinden geldiğini, ‘bozkurt’ geçmişi olduğunu ortaya çıkardı. ‘Ankara’ tezi tekrar gündeme gelse de Güney’in kişiliği ve tutumu ‘ajan’ tezi ile örtüşmüyordu. Le Figaro, silah delisi olduğunu sosyal medyada paylaşmaktan çekinmeyen, Champs-Elysees’de Ferrari önünde Hugo Boss gözlük denerken Facebook’ta fotoğraflarını paylaşan, narsist, gösteriş düşkünü bu adam mı ajan?” diye Güney’in ciddiyetini sorguluyordu.
Güney, yüz binlerce Türk genci gibi kaderin Avrupa’ya savurduğu biri. Aile 1990’larda Fransa’ya geliyor, Paris yakınlarındaki Villers-le-Bel kasabasına yerleşiyor. Akraba evliliği onu 2003’te Münih yakınlarına götürüyor. Gazetecilerin ulaştığı çalışma arkadaşları, Güney’in sempatik kişiliğine vurgu yaparken, silaha düşkünlüğü de gözlerinden kaçmıyor. Güney, bu yıllarda yakın bir arkadaşının deyişi ile “aşırı milliyetçi” biriydi.

Soruşturma hâkiminden Güney’in ‘bozkurt’ tutkusunu artık saklamadığını öğreniyoruz. “Hücresindeki tek dekorasyon, bir dergiden kesilmiş kurt resmiydi. Annesi üzerinden bir arkadaşına gönderdiği mektubu ise şöyle imzalamıştı: “Senin yaralı kurdun”.

‘Yüzde yüz Kürt’ olduğunu iddia eden ‘yaralı kurdun’ sürmekte olan sağlık sorunu ‘beyin tümörü’ ile başlıyor. Bu yıllarda karısından ayrılıyor. Ama Ömer Güney’in artık ‘kurtlar vadisinde’ dolaştığından şüphe yok.

Güney, Paris’e önce ailesinin yanına yerleşiyor, sonra dernekten tanıdığı bir arkadaşıyla ev tutuyor. Bu arkadaşının tespitleri çok ilginç. Güney’in kıyafete çok para harcadığını, kimseye vermediği beş cep telefonu ile dolaştığını ve devamlı silah taşıdığını söylüyor. Silah konusunda Güney’in avukatı, bu tutkuyu ciddiye almamak gerektiğini, ‘silaha yatkınlığın Türk erkeğinin kültürü’ olduğunu savunuyor (Reuters, 16 Nisan 2013). Güney de çevresi ile bu tutkusunu paylaşmaktan çekinmiyor. Hayatında en önemli üç şeyin “araba, yoldaş ve silah” olduğunu söyleyen Güney, ‘at, avrat, silah’ kültüründen geldiğini, ‘kurtlar vadisinde’ dolaştığını gizlemiyor.

Olaydan birkaç gün sonra dernek arkadaşlarının ısrarı üzerine şahit olarak gittiği polis tarafından tutuklanıyor. Polisin Güney’i salıvermemesinin tek sebebi, yalan söylemesi, yalanı ortaya çıkınca hatırlayıp yine çelişkili bilgi vermesinden kaynaklanıyor. Birkaç gün süren sorgudan sonra Güney artık cinayet şüphesiyle tutukludur. Ama çantasındaki barut izi ve kamera verileri dışında polisin elinde cinayete ışık tutucu ciddi veriler yoktur. Bu durum tam bir yıl sonra hızla değişiyor. Ocak 2014 bir bakıma dönüm noktası oluyor.

GÖZLER ANKARA’YA ÇEVRİLİYOR

Ocak 2014’te Youtube’a düşen ‘sahipsiz’ ses kaydı, Güney’in MİT ilişkisine ilk ışık tutucu veri oluyor. Kayıt, Ömer Güney olduğu sanılan bir kişi ile ‘servisten’ oldukları intibaını uyandıran iki kişinin konuşmaları. Teknik analizler, sesin Güney’e ait olma ihtimalinin yüksek olduğunu söylüyor. Kürtler ve tanıyanlar Güney olduğundan emin. Diğer veriler de var. Kasetin Eylül 2012’den sonra kayda alındığı, o ay gerçekleşen ve Kürtlerin ilk defa ‘çadır’ kurdukları bir toplantıdan bahsediyor olmasından anlaşılıyor. Bir orman sahnesi de teyit edici bilgiler içeriyor: “Ormanın içinde affedersiniz tuvalet ihtiyacını görmeye gidiyor, ben arkasında bekliyorum. İstesem Nedim’i de, Uzun’u da orada yok edebilirdim. Yer müsaitti ormanın içinde. Yalnızdım. Tabii ben izin gelmediği için dokunmadım.” Savcı bu sahnenin görgü şahitlerini dinledi mi bilmiyoruz. Biz sorduk. Güney’le bu ‘ormanda affedersiniz tuvalet’ sahnesi teyit edildi. Kayıt kurgu olsaydı, bu detayların bilinmesi mümkün değildi, şayet kurgu kaynağı Kürtler değilse. Mahkeme sürecinde bu konuya da açıklık getirecek bilgilere ulaşacağız umarım.

Kayıtta dört kişiye karşı suikast planları ayrıntılıları ile tartışılıyor. “Dördüncü sıraya şey Remzi Kartal” diyor ses. “Remzi geldi mi yalnız hiç affı olmaması lazım.” diyor karşısındaki. Cansız’ı öldürme planları oldukça detaylı anlatılıyor. Hedefte Cansız olduğundan şüphe yok. ‘Sol’ gazetesine 14 Ocak 2014’te düşen bir belge, Cansız’ı hedef alan bir operasyon için sadece bilgi içermiyor. Aynı zamanda 6 bin Euro ‘harcırah’ öngörüyor. Bu belgede iki önemli kişiden bahsediliyor: ‘Lejyoner’ ve ‘kaynak’... Lejyoner biliyorsunuz Fransa’nın yabancılardan oluşturduğu (çoğu hapis kaçkını veya cezasını çekmiş katil) ve genellikle Afrika’da zor misyonlarda kullandığı birlikler. Öldürmek meslekleri. Güney kaynak mı, lejyoner mi bilemiyoruz. Öldürmekten yargılanıyor; ama bilgi topladığından da şüphe yok. Adli bilim polisleri, Güney’in Nokia markalı cep telefonunda silinen bilgileri geri getirerek ‘konuşturmayı’ başardı. Telefonundan çıkan görüntüler, suikasttan bir gün önce, 8 Ocak sabahı Villiers-le-Bel’deki dernek merkezine girdiğini ispatlıyordu. Güney, derneğin 329 üyesinin bilgilerini saat 4.23 ile 5.33 arasında fotoğrafladı. İki gün önce, PKK’nın haraç faaliyetlerine ilişkin belgeleri fotoğraflamıştı.” (L’Express, 9 Ocak 2014)

Güney’in bu bilgileri özel arşivi için toplamadığını düşünmek yanlış olmaz. Bu, çalıştığı servis için ‘kaynak’ olduğuna işaret ediyor; ama cinayetten yargılanıyor, yani lejyoner.

Soruşturma hâkimi, belgenin orijinal olduğundan şüphe etmiyor. İsimlere ulaştığını da anlıyoruz: “Belge henüz ‘onay’ beklese de Cansız’a karşı eylem yapılmasını öneriyordu. Belge, Alman istihbaratçıların da tanıdığı bir Türk istihbaratçı tarafından imzalanmıştı.”

Güney, 2012’nin ikinci yarısında Fransa’da kullandığı bir Türk telefonu ile 214 defa telefonlaşmış. Polis, aranan bazı numaralarla ilgili “Ne amaçla ve kimin tarafından kullanıldığını tespit etmesi imkânsız, teknik numaralara ait olabilecek sıra dışı bir telefon numarası.” diyor. (L’Express, 9 Ocak 2014)

Fransız polisinin ulaştığı ve iddianameye giren ‘00905382745849’ numaralı SIM karttan 5 farklı numarayla görüşülmüştü. 00905382756302 numaralı kişi ise hemen her gün aranmıştı. Bu numaraların sadece Güney tarafından aranmadığını, Fransız, Alman, Hollanda servislerinin bu numaraları kimlerin aramış olabileceğini araştırmış olduğunu varsayarsak, mozaiğin nasıl bir görüntü verdiğinin bazı ‘servisler’ tarafından bilindiğini de varsayabiliriz.

Her neyse, Ankara’nın, yani bu numaraların kim tarafından kullanıldığını bilen kaynağın susması da ilginç. Fransızların tüm kanallarla ilettikleri sorular bugüne kadar cevapsız kalmış. Uluslararası veya ikili ilişkilerde kurumlar birbirlerine sorular iletir ve karşı taraf bu soruları cevaplandırır. Ama Ankara, Paris’in sorularını cevaplamadan önce soruşturma dosyasını görmek istiyor. Bu alışılmış değil, mümkün de değil. Bir savcı veya hâkimin ‘gizli’ yürüttüğü bir dosyayı başka bir ülkeye iletmesi mümkün değil. Ayrıca söz konusu dava kapsamında ifade veren birçok kişi, siyasi sığınmacı konumunda. BM Cenevre Anlaşması, bu kişiler üzerine bilgi paylaşımını yasaklıyor. Fransa ve Türkiye bu anlaşmaları imzalamış. Buna rağmen MİT’in Fransız istihbaratı üzerinden bilgi edindiğini tahmin etmek zor değil. Sarkozy, tüm Türkiye karşıtlığına rağmen 2011’de terörle mücadeleyi hedefleyen oldukça esnek bir anlaşmaya imza atmaktan çekinmemişti. Bu anlaşma yürürlükte ve uygulandığından şüphe etmeye gerek yoktur sanıyoruz. Ama sadece Ankara değil, diğer servisler de pek hevesli değiller.

Soruşturma hâkimi, Youtube’a düşen kaydın kaynağına veya silah üzerine bilgiye ulaşmakta çektikleri sorunu bakın nasıl kayda geçmiş: “IP adresi Alman operatör KETZNEN ON LINE AG’ye ait görünüyordu. 17 Ocak 2014’te söz konusu server’a bütün girişlerin kontrol edilmesi için Alman yetkililere arama izni gönderildi. Ancak bu soruşturma bir sonuç vermedi. Tıpkı ses kaydında bahsi geçen silah satışını tespit etmek için balistik inceleme talebiyle 8 Temmuz 2014’te Belçika’ya gönderilen uluslararası arama izninden bir sonuç alınamadığı gibi.”

Ama istihbarat birimlerinin tüm vurdumduymazlığına rağmen dosya kapanmıyor. Fransız polisi araştırmayı derinleştiriyor. MİT belgesi denilen bilgiler basına düştükten sonra Güney telaşlanıyor ve kendini ele veriyor. Bakın bu konuda soruşturma hâkimi ne diyor: “Güney’in Türk istihbarat servisi üyesi olabileceğini, en azından yakın ilişkisi olduğunu kati surette ortaya koyan delil bu sefer bizzat Güney tarafından verildi. Cezaevi personeli görüşme anında orada olmasına rağmen Güney’in Ruhi Semen’e mektubu vermesine engel olmadı. Soruşturmayı yürütenler hemen Ruhi Semen’in ifadesini almak ve mektubu geri almak istedi. Ancak başarılı olamadılar. Semen en hızlı şekilde Almanya’ya kaçmayı tercih etti.”

Fransız polisinin nazik davetine ilgi göstermeyen Semen, Alman polisinin devreye girmesi ile açılıyor. Mektubu yırtıp attığını söylüyor. Polis, telefonunda mektubun fotoğrafını buluyor. Güney, Semen ile sohbetinde MİT için ‘Mutti’ (anne) diyor, teşkilatta güvendiği kişiyi ‘Bey’ olarak niteliyor ve bu kişiden yardım istiyor. Kaçma planları yapıyor.

Paris’te dosyaya hâkim olduğunu düşündüğümüz Avukat Antoine Comte ve olayı başından beri izleyen, Güney’in köyüne kadar gitmekten üşenmeyen gazeteciler için de dosya oldukça berrak. Ömer Güney üç kadını öldürmekten ve terör suçu işlemiş olmaktan cezalandırılacak. Haklı çıkarlar mı, göreceğiz. Haklı çıkarlarsa, sadece Güney değil, ilişki içerisinde olduğu MİT de bu suçtan kurum olarak yargılanmış olacak. Ankara’da artık ‘iç hesaplaşma’ yerine yeni bir tezin seslendirilmesi bu yüzden tesadüf olmayabilir.

GÜNAH KEÇİSİ “PARALEL”
Youtube ses kayıtları internete düştüğü günlerde çiçeği burnunda Adalet Bakanı Bekir Bozdağ, MİT’in olayla ilişkilendirilmesini sert bir dille yalanlamış, Fransız makamları ile yakın işbirliği olduğunu iddia etmişti. Ama kısa bir müddet sonra Erdoğan tarafından yalanlandı. Erdoğan için olay açıktı: “Şimdi bakın, biz bu sorunu çözmek için, annelerin gözyaşlarını dindirmek için samimi mücadele verirken önce Oslo sürecini sabote ettiler. Arkasından MİT müsteşarımızı tutuklayıp devre dışı bırakmak istediler. Arkasından Paris’te suikastlar yaptılar. İşte en son 17 ve 25 Aralık darbe girişimiyle çözüm sürecine saldırdılar. Kim yaptı? Pensilvanya’daki bir zat ve onun buradaki maşaları.”

Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbaşkanı, ülkesinin güvenlik güçleri içerisinde ‘paralel yapıların’ cirit attığını, barış sürecini hedef aldığını, Paris’in göbeğinde cinayet işlediğini söylüyordu. Ülkesinin kurumlarını denetlemekten aciz muz cumhuriyeti görüntüsü vermekten çekinmiyor, ‘Paris cinayetini paralel yapı işledi’ diyordu. Bu tezi sadece Erdoğan ve çevresi değil, ‘saygın’ ve ‘ciddiye alınır’ kaynaklar da savunuyor ne yazık ki.
Yolsuzluk soruşturmalarının başladığı 17-25 Aralık’tan sonra ‘Cemaat’, AKP iktidarı döneminde yaşanan tüm pisliklerin günah keçisi yapıldı. “Yolsuzluk yok, darbe var” tezi, sadece iktidar tarafından değil, Oral Çalışlar gibi ‘sol’ yazarlar tarafından da savunuldu, savunuluyor. Radikal’den Ezgi Başaran’ın Paris cinayetlerini cemaate yıkmaya çalışması, bunu yaparken bariz mantık hatasına düşmesi, bu yüzden şaşırtıcı değil; ama ilginç bir örnek. (Radikal, 18 Mart 2015) Başaran, olayı, PKK içerisinde önemli konumu olan Cemil Bayık’ın şu cümlelerine atıf yaparak irdeliyor: “Hakan Fidan bizim resmî kâğıtlarımız kullanılmış dedi. Kurum içerisinde kurum teknolojisi ile üretilmiş belgeler var dedi. MİT’in bunun dışında olduğunu inkâr etmedi, ama dedi ki ‘Biz yapmadık. MİT içinde cemaatçiler, ulusalcılar var onlar yaptı’ dedi.” Ama Ezgi Hanım Bayık’ın Ahmet Şık ile gerçekleşen bu mülakatta Fidan’ı inandırıcı bulmadığını atlıyor. Olayın ‘Cemaat’ işi olduğunu düşünüyor.

Madem öyle, Güney ile konuşan MİT görevlisi olduğu söylenen iki kişinin ses kayıtları oldukça berrak. Basına düşen imzalı belgelerde de isimler var. MİT’in ses kayıtlarındaki iki görevlinin kimliklerini bilmemesi mümkün değil. Güney’in aradığı telefon numaraları var. Ankara bu telefon numaralarının kime ait olduğunu bilmiyor mu? Biliyor. Ama buna rağmen adalete teslim etmiyorsa, acaba neden? Yüzlerce polisin cemaat üyesi oldukları için tutuklandığı, görevden uzaklaştırıldığı ya da sürüldüğü bu günlerde MİT katil zanlısı ‘Fethullahçıları’ acaba neden deşifre etmiyor? Veya Ezgi Başaran neden bu soruyu sormuyor ve anlamaya çalışmıyor? Ciddi bir gazeteci, elinde somut bir veri olmadan yüzbinlerce insanı kapsayan bir sosyal grubu nasıl cinayete ortak olmakla suçlar? Cinayet ile cemaat arasında organik bağı nasıl kurar? Cinayetle ilgili Ankara ile Paris arasında neden bilgi akışı gerçekleşmediğini sorgulamaz?

Her neyse… Biz Brüksel’de konuşma imkânı bulduğumuz Zübeyir Aydar’ın tezini akla çok yatkın buluyoruz: “Devlet bugün olduğu gibi Oslo sürecinin çökmesinden sonra 2012’de 50 üst düzey PKK üyesini yok etme kararını devreye soktu. Millî Güvenlik Kurulu’ndan başlayıp zamanın başbakanı Erdoğan’ın da bilgisi dâhilinde devlet bu karara göre programlanmıştı. PKK’nın 50 civarında ‘anahtar lider kadrosu’ yok edilirse teşkilat çöker inancının ürünü idi bu karar.”

Aydar, çözüm sürecinin ilk günlerinde gerçekleşen Paris cinayeti ile ilgili iki ihtimalden de bahsediyor: “Ya öldürme kararı henüz geri alınmadığı için Sakine Cansız öldürüldü. Yani siyasi yapının hatası, gafı, bir nevi kaza. Ya da öldürme kararlarının geri çekileceğini bilen bazı kaynaklar elini çabuk tuttu.” Aydar’a göre bu kaynaklar, “yürürlükteki emri yerine getirdikleri”, yani görevlerini yaptıkları için deşifre edilemiyorlar.
Aydar, önemli bir bilgi de paylaşıyor: “Youtube’daki ses kaydında konuşanlardan birinin sesi o kadar tanıdık geliyor ki. Sanki iyi tanıdığım, masada, karşımda oturan biri.”

Bu cümlelerden, Oslo sürecinde müzakereleri yürüten birinin sesi olabileceğini düşündüğünü öğreniyoruz. Oslo kayıtları da internete düştü değil mi? Savcılar bu iki kaydı karşılaştırsa, belki bir iz bulurlar. Düşünmek bile istemiyoruz; ama öldürme emrini ‘müzakere’ masasında olanlar verdi ise Kürt sorunu bizi uzun zaman meşgul edecek anlamına geliyor. Bu ihtimal tabii Aydar’ın iki tezine ters düşen üçüncü bir şey akla getiriyor. Oslo sürecinin başarısızlıkla bitmesi üzerine, Öcalan ve müzakere masasındaki PKK temsilcilerine “Bakın bu iş bu defa masada çözülsün, ikinci bir Oslo yaşamayalım, bizim başka çözüm alternatiflerimiz de var(!)” mesajını iletmek için Cansız seçilmiş olabilir mi? Bu tez olayın ilk günlerinde de savunuldu; ama ‘çözüm sürecinden rahatsız kaynaklar’ tezi öne çıktığı için üzerinde pek durulmadı. Bakalım mahkeme süreci bize ne gösterecek?

Son olarak, Güney, soruşturma hâkiminin savunduğu gibi MİT adına bu cinayetleri işlediyse, iki çelişkili tez akla geliyor. Güney’i yöneten kadro, yakalanmayacağını düşünüyordu. Veya yakalanması planın parçası idi, ‘iç hesaplaşma’ olarak kalacağını düşünüyorlardı. Güney deşifre olsa bile arkasının karanlık kalacağından emindiler. Olay size Hrant Dink ve Yunus Koca cinayetini hatırlatmıyor mu? Maşa hemen bulunuyor, el karanlıkta.

Over 2,000 Russian Paratroopers to Practice Jumps on January 20

Some 20 aircraft from the Russian Aerospace Troops will be used in the exercises.

MOSCOW (Sputnik) — More than 2,000 paratroopers will practice parachute jumps in four regions of the country during scheduled exercises on January 20, the Russian Defense Ministry said Wednesday.

"The paratroopers will carry out simultaneous jumps in four different constituent entities of Russia. The mass Airborne Forces airdrop will be carried out using D-10 parachute systems and Arbalet-2 special purpose parachute systems," the statement said.

© Photo: Russian Defense Ministry

Exercises of Russian airborne troops

Paratroopers will simultaneously jump out of Il-76 (NATO reporting name: Candid) planes. Some 20 aircraft from the Russian Aerospace Troops will be used in the exercises.
Last month, the Airborne Forces announced that some 5,000 paratroopers would practice parachute jumps across Russia in January in over 300 flights.

TERÖRİSTE TAM DA İSTEDİĞİNİ VERMEK / Sedat Laçiner

Polisten kaçan silahlı suçlu, izini kaybettirebilmek için kalabalıkların arasına dalar. Çünkü ne kadar kalabalığa girerse polis kendisine ateş açamaz, kendisi ise dilediği gibi polise ateş eder... Suçlu ile hukuk adamının farkı budur. Hukuk adına hareket eden güvenlik güçleri, belli ilkeler ile bağlıdırlar. Bu ilkeler sadece yazılı hukuk kuralları değildir. Aynı zamanda genel ahlak kuralları da güvenlik güçlerinin sınırlarını belirler. Suçlu için ise herhangi bir ahlaki veya hukuki bağ olmayabilir.

Bu nedenledir ki polis, yüzde 90 suçluyu vurabileceği hallerde dahi kalabalık içinde ateş etmez, etmemelidir. Eğer ateş ederse hem masum insanları vurabilir hem de izdihama neden olup sivillerin birbirlerine zarar vermesine neden olabilir.

Hukukun ve ahlakın bir diğer kuralı ise 100 suçlunun olduğu bir gemide bir masum bile olsa o gemiyi batıramayacak olmanızdır. Suçlu ise bir polis için bin masumun hayatını tehlikeye sokabilir.

***

Ölçeği büyüttüğümüzde, terör örgütlerinin sivillerin arasına mevzilenmeyi temel ilke edindiklerini görürüz. Terör, genelde kalabalıkların içinden ateş eder. Onlar gibi görünür. Terörist ile sivili ayırt edebilmek çok zordur.

Terörist ister ki güvenlik güçleri kendisine, dolayısıyla kalabalığa ateş etsin. Etsin ki devlet güçlerinden zarar görenlerin sayısı artsın. Çocuklar ölsün, kadınlar ölsün, yaşlılar ölsün. Çünkü her ölüm terörü besler. Akan her kan teröre can verir.

Her ölünün ardından ağıtlar yakılır; annesi, babası, kardeşleri ve diğer yakınları öldürene ‘ahh’ eder, kin tutar, intikam duyguları kabarır. İşte bu gerçeği en iyi terörist bilir. Bu nedenle devlet ile vatandaşları arasına kan girsin, nefret girsin ister. Kalabalıkların arasında mevzilenmesinin en önemli nedeni de budur zaten. Yani teröristlerin sivillerin arasına saklanmasının tek nedeni kendini korumak değildir.

Başka bir deyişle, güvenlik güçlerini kalabalıkların arasına çekmek teröristin stratejik araçlarından biridir. Bu tuzağa düşen devletler oradan kolay kolay kurtulamazlar. Öldürdükçe öldürmek isterler, ancak öldürdükçe sorun küçülmez, tam aksine büyüdükçe büyür.

Çatışmalar ilk başladığında mağdur halk, terör örgütünü suçlayabilir. Ancak olaylar büyüdükçe terör örgütünden çok, devlet suçlanmaya başlar. Çünkü güvenliği sağlaması gereken devlettir. Ayrıca terör örgütünün oyununa gelen devlet, terörü önleyeyim derken öylesine büyük zararlara yol açar ki halkın tepkisi daha çok devlete yönelir ve hatta örgüt bu sayede sempatizan kitlesini genişletir.

***

Ölümlerin artmasında, terör örgütü açısından bir diğer yarar ise yaşamın yerine ‘ölümün yüceltilmesi’dir. İnsanlar doğal olarak yaşamak, hatta daha iyi yaşamak isterler. Yaşama isteğinin güçlü olduğu bir ortamda terörün başarı şansı azalır. Bu nedenle terör, ölümü yüceltir. Terörün iddiası ‘dava için ölmenin güzel olduğu’dur. Terörün arzu ettiği değişiklikler olmadan yaşamak bir çeşit ihanettir. İşte, her yerin kan gölü olduğu, ölümlerin yayıldığı ve vahşileştiği ortamlarda hayat anlamını yitirmeye başlar. Orada ölümün, hiçliğin yüceltilmesi başlar. İki ateş arasında kalmış bir anne için hayatın anlamı kaybolur. Komşusunu çatışmalarda kaybeden bir aile için hayatın anlamı kaymaya başlar.

İşte, terör örgütlerinin güvenlik güçlerini kalabalıkların üzerine çekmesi, kalabalıkları kalkan yaparak ateşi toplumun üzerine yöneltmesinin bir amacı da budur. Bu şekilde toplumun ortak aklına adeta format atar, hayatla ve devlet ile olan bağlarını koparır ve kendi hedefleri doğrultusunda onu yönlendirmeye çalışır.

***

Bu bilgiler ışığında, diyebiliriz ki terörle mücadelenin en önemli kısmı teröristle masum sivilleri birbirinden ayırabilmektir. Bu cümleyi çok kez duymuş olabilirsiniz. Bu nedenle size anlamsız da gelebilir. Ancak durum öyle değil. Teröristle halkı ayırmak, terörle mücadelenin olmazsa olmazıdır.

Bu iş ise ustalık gerektir... Halk ile ilgilenen birimleriniz farklı, teröristle ilgilenen birimleriniz farklı olmalıdır. Bir yazıda bunların hepsini ele alamayacağımız için, terör örgütüne dönük silahlı mücadele birimlerinden bahsetmek isterim.

Terörle silahlı mücadele birimlerini doğru seçmezseniz istediğiniz mücadeleyi de veremezsiniz. Teröristle halkı ayırmak istediğiniz için silah gücünüzün milimetrik vuruşlar yapabilmesi, etrafa zarar vermeden sadece teröristleri vurabilecek kabiliyette olması gerekir. Bu nedenle terörle mücadelede bildiğimiz anlamda ordular kullanılamaz. Hele hele kendi ülkenizde ordularınızı bu şekilde kullanamazsınız. Çünkü ordunun klasik araçları olan topla, tankla, uçakla vs. çok geniş alanları vurursunuz. Teröristlerin esnekliği ve mobilliği ile orduların hantallığı ve katılığı birbirine zıt özelliklerdir. Konfüçyüs’ün sözleriyle “topla sinek avlanmaz”.

Belki bundan daha önemlisi orduların felsefesi ile terörün felsefesi arasındaki uçurumdur. Konvansiyonel savaş mantığında karşıda belirgin bir düşman vardır ve siz onu ele geçirmeye değil, yok etmeye çalışırsınız. Oysa ki terör örgütleri sizin bünyenize yerleşir. Eğer örgüt, sizin vatandaşlarınızdan oluşuyorsa bir anlamda siz haline gelir. Dolayısıyla, orduların klasik savaş mantığıyla hareket ettiğinizde düşmanı, yani kendinizi yok etmeye başlarsınız.

Aynı şekilde, polis veya jandarma gibi birimleriniz de ‘düşman’ mantığı ile meseleyi ele alırsa ve karşısındakini yok etmeyi tek hedef haline getirirse terör örgütü süreci manipüle etmeye, istediği yöne sürüklemeye başlar. Böylece devletin kısır döngüsü başlar. Her ölüm daha fazla ölüme götürür ve terörü besler.

***

Ne yapmalı derseniz, teröristleri kalabalıklar içinden tek tek ayıracak teknikler üzerinde durmalıdır. Mücadele edecek birim ve personel buna göre olmalıdır. Eğer bir mahallede 2 terörist var ise 20-25 bin kişinin yaşadığı o mahalleyi çatışma alanı haline getiremezseniz. Eğer bunu yaparsanız, öldürdüğünüz o 2 terörist terörize olmuş onbinler ve örgüte katılacak onlarca kişi olarak size geri döner...

Çok az sayıda terörist için hayatı komple durdurmak ve kentleri savaş alanına çevirmek tam da teröristin istediği şeylerdir.

Yapılması gereken, gece veya gündüz, gözlerden ırak örtülü operasyonlardır. Hiçbir terörist bir mahallede sonsuza dek yaşayamaz. Giriş-çıkışlarda yapılacak operasyonlar veya o bölgeye dönük özel timler ile nokta operasyonları faydalı olabilir...

Eğer diyorsanız ki bir 'mahalle komple terörist oldu', orada terörden fazlası vardır. O noktada güvenlik güçlerini bu insanların arasına salarsanız hem kaybınız fazla olur, hem de orada terörü daha da kökleştirirsiniz. Siyasi araç gereken silah, askeri araç gereken yerde siyasi araç kullanılmaz.

Bu konuya devam edeceğiz…

Fighter Jet Crashes in Southeastern Iran

An Iranian Air Force fighter jet crashed in an area Southeast of the country at around midday, witnesses said, adding that both pilots have died in the incident.

Local sources told FNA that the fighter jet crashed in the port city of Konarak in Sistan and Balouchestan province in Southeastern Iran.

Early reports quoted eye-witnesses as saying that both the pilot and copilot have died in the incident.

Army officials have confirmed the crash, but said they would reveal the details of the incident later.

Turkey's New Base in Qatar / Olivier Decottignies and Soner Cagaptay

January 11, 2016

Having a permanent military foothold in the Gulf will put Turkey in an elite group of powers, but more presence also means more exposure, whether to Saudi-Iranian tensions or other local crises.

In December, Ankara announced that it will establish a new military base in Qatar, putting Turkey in a small group of nations willing and able to project power in the Persian Gulf. As with France's previous creation of a military base in the United Arab Emirates, the Turkish effort signals the willingness of Washington's NATO allies to engage in the Gulf on their own. It also highlights the pairing of small but wealthy Gulf states with militarily powerful NATO countries in a series of nonexclusive partnerships, largely in anticipation of a resurgent Iran, among other perceived regional threats.

TURKEY AND QATAR: A SPECIAL BOND

To a certain extent, Qatar owes its existence to the special relationship it established with the Ottoman Empire in the late nineteenth century, when Anglo-Ottoman rivalry dominated Gulf politics. At the time, Qatar was a district under the Ottoman governorship of Najd, which itself fell under the Ottoman province of Basra. Elsewhere in the Gulf, Britain had established special relationships with the rulers of Kuwait and other emirates, drawing them into its sphere of influence and eventually opening the path to British control. A series of events in 1893 set Qatar on a different course, however.
That year, the Ottomans sent troops to Qatar to suppress local ruler Jassim bin Mohammed al-Thani's opposition to Istanbul's proposed administrative reforms. After the Ottoman forces were defeated, Qatar became an autonomous district in the empire, but also agreed to host Ottoman troops. Accordingly, the Ottoman military stayed in Qatar until the empire's collapse in World War I -- longer than in any other Gulf principality. Qatar's autonomous status under the Ottomans also prevented its absorption into the expanding Saudi state between 1899 and 1926, despite their shared Wahhabi creed.
More recently, a shared political vision regarding the Middle East has helped bring the Turks and Qataris even closer. Since the rise of Turkey's Justice and Development Party (AKP) government in 2002, Doha and Ankara have thrown support behind various Islamist parties in the region, often forming de facto alliances in places such as Egypt and Syria (sometimes against the wishes of Riyadh, another key regional partner for Turkey). In Syria, rebel brigades backed by Turkey and Qatar made significant gains beginning in spring 2015, only to be stopped by Russian airstrikes later in the year. And in the Palestinian theatre, both countries have supported Hamas, undermining the Palestinian Authority.
United by history and recent political developments, Ankara and Doha are currently in talks to sign a Status of Forces Agreement, laying the groundwork for a long-term Turkish military presence. The agreement will likely include a "casus foederis" clause stipulating that if one country is attacked, the other will come to its assistance. This would put Qatar in a special league in Ankara's eyes. Apart from its NATO casus foederis obligation, Turkey has such arrangements with only two other partners: Northern Cyprus (which Ankara recognizes as a state) and Azerbaijan.

TURKEY WILL JOIN AN ELITE CLUB IN THE GULF

While the United States remains by far the largest provider of security in the Gulf, major NATO allies have been stepping up their presence. The French established a multipurpose air, sea, and ground base in the UAE in 2009, while British foreign secretary Philip Hammond took part in a groundbreaking ceremony for a similar project in Bahrain last November.
Key non-Western nations are also closing in on the region. Russia has deployed forces to Syria and established itself at bases in Latakia and Tartus, while China controls commercial operations at the Pakistani port of Gwadar, not far from the mouth of the Persian Gulf.
For its part, the Obama administration has pledged to refocus U.S. efforts toward the Far East and the Pacific Rim. This pivot and the nuclear deal with Tehran have caused anxiety among Arab Gulf countries contemplating the prospect of a resurgent Iran and still wary of Tehran's nuclear ambitions.
Therefore, Turkey's move in Qatar will make Ankara all the more valuable to its Arab partners, and to an American ally seemingly inclined to share the burden of Gulf security. The new base will also reinforce Qatar's autonomy vis-a-vis Saudi Arabia. In addition, it could contribute to the security effort for the 2022 FIFA World Cup, a major and persistently controversial endeavor for Qatar.
In military terms, the base will give Ankara a variety of options in the region. Although the distribution of future Turkish facilities and the timeline for their completion remain undisclosed, the French experience in Abu Dhabi shows some of the benefits Turkey could derive. The French base is currently used as a launchpad for strikes against Islamic State positions in Iraq and Syria. It is also home to the French Naval Command for the Indian Ocean (ALINDIEN), and a key support point for naval operations in the Persian Gulf and Indian Ocean -- including counterpiracy efforts along the Horn of Africa and elsewhere, to which Turkey contributes as well. In addition, the base has served as the backbone for expanding military cooperation with the UAE, a logistical platform for France's disengagement from Afghanistan, a training ground for desert and urban warfare, and a showcase for French military hardware and technology.
Along similar lines, the Turkish base in Qatar will reportedly include army, navy, air force, and special forces components as well as trainers for the Qatari military, allowing Ankara to show off its military hardware and perhaps boost sales of its Altay tanks, Firtina self-propelled howitzers, and other arms. It will also give the Turkish military the desert training medium it currently lacks, allow Turkish naval forces to conduct counterpiracy and other operations in the Persian Gulf, Indian Ocean, and Arabian Sea, and perhaps serve as a hub for future Turkish operations overseas. More symbolically, the base will signal the Turkish navy's return to the Indian Ocean for the first time since the 1550s, when the Ottomans unsuccessfully fought the Portuguese Empire for dominance there.

RISKS AND POTENTIAL BURDENS

Yet more presence in the Gulf also means more exposure, especially in light of escalating Saudi-Iranian tensions in which Turkey is assuming a position closer to Riyadh. For example, forces stationed at the new base in Qatar would be within easy reach of Iran's extensive missile capabilities. Thus far, Ankara and Tehran have maintained their economic ties and managed their political disagreements despite being rivals in Iraq and waging a proxy war in Syria. But the Gulf is a more volatile environment than Turkey's land border with Iran.
Indeed, while Turks and Persians have not engaged in military conflict since the early seventeenth century, Tehran is sure to regard the new base as a hostile move, and a sign of Turkish alignment with the Gulf's Sunni monarchies. Parallel indications that Ankara is normalizing relations with Israel are unlikely to improve the climate.
Finally, while a mutual defense agreement of the sort Ankara and Doha are contemplating is normally reciprocal, Turkey is much more likely to come to Qatar's help than the other way round. The mere fact of maintaining a permanent military presence on such a tiny territory as Qatar means that Ankara will durably underwrite the emirate's security. Even so, the Turks may still need an underwriter of their own. In a 2013 study on British military forces in the Gulf, Gareth Stansfield and Saul Kelly noted, "There is a danger that the deployment would be large enough 'to get us into trouble' but too small to get us out of trouble when it starts." The same applies to the 3,000-strong Turkish deployment envisaged in Qatar. Although the North Atlantic Treaty does not extend collective defense to allied forces deployed in the Gulf, the United States has its own military headquarters in Qatar, as well as its largest air base in the Middle East, al-Udeid. Washington is thus in the same boat as Ankara and could become the Turkish base's de facto guarantor.

Ahmet Takan: Silopi’den Şırnak’a dönemeyen doçent…

Açık yüreklilikle söylüyorum!..

Yazmanın çok acı verdiği günleri yaşıyorum uzun süredir. Sakın ha!.. Bunu, “yazar da mevcut durumdan etkilendi. Ufak ufak geri vites yapmanın yollarını arıyor” diye yorumlamayın. Hassasiyet alanlarımızın ortaklığı adına bu itirafta bulundum. Vatan, millet, bayrak, devletin ve milletin bekası, peygamber ocağına yollanan kınalı kahramanlar…

O ciğeri yanan, başlarına bağladıkları yazmaların, tülbentlerin kokusu üzerlerine mis gibi sinmiş analarımın, bacılarımın acılarını deşmek istemiyorum. Kılı kırk yardığımı bu sütunların yakın takipçileri bilir. Çok zorlanıyorum; gerçekleri ayıklayıp sizlere aktarma metotları bulmak adına. Her gün yazı işlerini arayıp bir yalan uydurup “bugün yazmayacağım” demek geliyor içimden. Fakat olmuyor!.. Baş koymuşum Türkiye’nin yoluna bir kere… Nefesimizin yettiği yere kadar devam etmekten başka çaremiz yok… Şehit cenazelerinin başında Rabbime açılan o öpülesi masum eller yok mu?.. Her türlü kahpeliğe karşı kanlı katil sürüsü ile mücadele eden, çarpışan o Türk yiğitleri yok mu?.. Sanki, klavyenin başındaki bileklerimi sıkıyorlar gibi geliyor bana… Boğazım düğüm düğüm oluyor!..

Neden bu girizgah?…

Bakın!.. Afyon hamamında İçişleri Bakanı Efkan Ala, bir zamanların “çözüm süreci” diye yeri göğü inleten iktidar mensuplarına verdiği haritalı brifingde neler demiş neler…

Diyarbakır Sur’un 3’te ikisi temizlenmiş, Silopi’de operasyon bitmek üzereymiş, Cizre’de de yarı oranında başarı sağlanmış… Bir de bu nota “Başbakan” Ahmet Davutoğlu ile Ala arasında verilen operasyonların bitirilme tarihi ile ilgili birbirleriyle çelişen beyanları ekleyelim.

Gelelim bölge gerçeklerine. İktidarın resmî ağızlarından değil de bölgede canları uğruna çarpışan kahramanlardan dinlediklerimize. Şırnak‘tan başlayalım;

Şırnak varoşlarında çatışmalar, bomba ve silah sesleri hiç bitmiyor. Şehir merkezine zaten teröristler hâkim. Okullarda ve Şırnak Üniversitesi’nde çeşitli bahanelerle eğitim-öğretim yapılamıyor. Kar-kış şartları bir yana şehre gıda girişinde önemli ölçüde sıkıntı var. Geçen hafta içinde tüm marketler kapalıydı. Halkın baskısı yüzünden bir ara kısa süreyle açıldı. Bir kaynağımın deyişiyle “vatandaşlar öyle bir alış veriş yaptı ki. Şırnak’ta bir günde bir vatandaşın 500-600 lira harcaması mümkün değildir. O bile oldu.”  Konuştuğum güvenilir kaynak, “Şırnak’a 750 iyi eğitilmiş PKK’lı terörist geldi. Silahların sivillere dönmesi an meselesi“ diyor. Terör örgütünün yürüyüşlerinin ardı arkası kesilmiyor il merkezinde. Kargolar bile ulaşmıyor vatandaşlara. Şırnak adeta bloke olmuş durumda.

Silopi‘deki durumu size tek örnekle aktaracağım;
Temizlik operasyonlarının başladığı tarihte Silopi’ye giden Şırnak Üniversitesi öğretim görevlisi İbrahim Hüseyni‘nin başına gelen. Hüseyni, Şırnak Üniversitesi Silopi Meslek Yüksek Okulu’nun eski Müdürü. Yardımcı Doçent olduktan sonra Şırnak Üniversitesi’ne alınıyor. Fakat, eski okulunda da derslerine gitmeye devam ediyor. İşte, operasyonların tamamlanmak üzere olduğu iddia edilen Silopi’de o tarihten beri mahsur kalan İbrahim Hüseyni  Şırnak’a, üniversitesine dönemiyor. Rektörlük, ara sıra telefon bağlantısı kurabilirse Hüseyni’den “ben buradayım. Sokağa çıkamıyoruz. Sağım” haberi alabiliyor.
Cizre, Yafes Mahallesi‘ne nasıl girildiğine dair duyumları aktarmayı şimdilik erteliyorum. Fakat, “yarı oranında” o başarı nasıl sağlandıysa, bölgedeki askeri ve güvenlik kaynakları 850 iyi eğitilmiş teröristin daha ilçeye intikal ettiğini kaydediyor. Bu arada, geçen ay açık öğretim sınavları sırasında  Eskişehir’den gelen müfettişlerin kaçırılıp serbest bırakılması sırasında el konulan Şırnak Üniversitesi’nin servis aracı da hâlâ PKK’lılar tarafından barikat olarak kullanılıyor.

“3’te ikisi temizlendiği” iddia edilen Sur‘da neler oluyor?..
Güvenlik kaynağımın verdiği bilgi;

“Sur’un altında 3 kat daha Sur var. Adamlar yerin altına 3 katlı bir şehir daha inşa etmişler. Giremiyoruz. Ellerinde inanılmaz silahlar var. Ellerinde bir tankları yok.“
Üstüne üstlük tüm çatışma bölgelerinde ortada bırakılan PKK leşleri… “Sivil halk çok sıkıntılı. Karlar erimeye başlayınca koku daha da artacak” diyor kaynağım ve ekliyor;

“Ortada duran cesetleri ne alıyorlar ne de almamıza müsaade ediyorlar. Bir süre sonra ‘devlet sivilleri vurdu’ diye propaganda yapacaklar. Vatandaşları toplu isyan için sokağa dökecekler. Zaten insanlar da mırıldanmaya başladı.”

Ve… Van’ın Edremit ilçesinde PKK evine yapılan operasyon. Bölgedeki güvenilir kaynaklardan kulağımıza gelen bilgiler soru işaretleri ile dolu. Sadece şunu talep ediyorum;
Operasyon sırasında öldürüldüğü belirtilen teröristlerin cesetleri çürümüş müydü?.. Kafaların daha fazla karışmaması adına iktidarın değil, gerçek devletin sözcülerinden belgeli açıklama bekliyorum. Bu faslı da Yafes Mahallesi gibi kısa kesiyorum.

Yazımızın başındaki girizgahı anladınız değil mi?..
Başkanlığa yangın merdiveninden çıkarken sahneye konulan algı operasyonlarının perde aralarını görmenizi istiyorum.

Tamam!.. Askerlik ve polislik bu vatan için yeri geldiğinde gözümüzü kırpmadan can vermeyi gerektirir.
Ama niçin, ne uğruna ölüyoruz sorusunu sormak ve gerçekleri de göstermek namus ve vicdan borcumuz.
Yoksa, yurdun muhtelif bölgelerinde yapılan paralel hamam toplantılarındaki sahte hamaset nutuklarını seyredip onları şakşaklamak işin en kolay ve hatta -şahsi menfaatler açısından- en faydalısı!..