1 Mart 2011 Salı

TSK'da İKİNCİ SKANDAL!

Tehdit ve küfürle Ergenekon ve Balyozculara para yardımı yapılması istenen Astsubay'ın ifadesi komutanların baskısı sonucu değiştirilmiş. İşter yargı emirle işler böyle olur dedirten olay...

TSK'da Para Toplamadan Sonra 2. Baskı!
Türkiye, geçen hafta Kandıra Garnizon Komutanı Kurmay Albay Ali Çankır’a ait ses kaydı ile çalkalandı.

Hatırlanacağı gibi ses kaydında Albay Ali ÇANKIR, Ergenekon&Balyoz gibi davalarda yargılanan askerlerin avukat masraflarının karşılanması için emirle kurulduğu söylenen TSK Hukuki Yardım Sandığına para vermek istemeyen bir astsubayı küfür ve döve döve öldürürüm gibi tehditlerle ikna etmeye çalışmaktaydı.

Ses kaydında Çankır’ın alay komutanlığı makamını ve rütbesini kullanarak emrinde bulunan astlarına baskı yaptığı görülmekteydi. Çankır’ın başka personeline de uyguladığı anlaşılan baskının içinde yardım yapmak istemeyen personeli tehdit, hakaret ve küfürler vardı.

KOMUTANININ SORUŞTURMA İZNİ VERMESİ GEREKİYOR
Bu davranışların yasal olarak karşılığının memuriyet nüfuzunu kötüye kullanma hem de asta hakaret suçunu oluşturduğu belirtiliyor. Bu suçlardan soruşturulması ve yargılanması için herhangi bir şikayete gerek olmadığı belirtilirken, albayın komutanı konumunda bulunan kişinin doğrudan soruşturma emri vermesi gerekiyor. Askeri savcının da olayın içindeki astsubay ve albayı çağırıp ifadelerini alması gerektiği vurgulanıyor.

ŞOK GELİŞME
Ancak edinilen bilgiye göre süreç böyle gelişmedi. Kolordu Komutanının emri ile askeri savcı Alb. Süleyman Kolcu soruşturma dışı bir şekilde ses kaydındaki Osman astsubayın ifadesini aldı. Yine edinilen bilgiye göre gizli kalması gereken bu ifade Alb. Ali Çankır ve Kolordu komutanı Korg. Ömer Necati Özbahadır’a okutuldu.

İFADESİ KOMUTANLARCA BEĞENİLMEDİ VE DEĞİŞTİRDİ.
İkili tarafından ifadenin beğenmemesi üzerine Osman Astsubay, tekrar çağrıldı. Yeni ifade için baskı oluşturulurken, Astsubay’ın baskı altında “Kendisine küfür edilmediği” yönünde ifade verdiği öğrenildi.

Böylece Kolordu Komutanı tarafından hem savcılık devre dışı bırakılırken hem de Astsubay’a ikinci bir baskı oluşturuldu. Albay Çankır’ı kurtarmaya yönelik bu davranış sonucunda Korg. Necati Özbahadır’ın görevi kötüye kullanma ve astının suçunu gizleme şeklinde yeni bir suç işlediği belirtiliyor. Yine askeri savcının da durumla ilgili işlem yapmayarak görevini kötüye kullanma suçu işlediği belirtiliyor.

Albay Çankır'ın ise ses kaydındaki tehditlerinin ortaya çıkmasından sonra emeklilik dilekçesi verdiği ancak, dilekçenin işleme konulmadığı öğrenildi.

Ses kaydında işlenen başlıca suçlar şöyleydi:

• Alb. Ali ÇANKIRIN YAPTIĞI İŞ DOĞRUDAN ‘MEMURİYET NÜFUZUNU SAİR SURETLE KÖTÜYE KULLANMAK’ (Askeri ceza kanunu madde 115) askeri mahkemelik suç,

• Astsubaya karşı yapılan hakaret ‘Kur.Alb.Ali Çankır: Ebeni si... şerefsizim vallahi. Gebertirim. Döve döve öldürürüm seni. A.. Mesajımı anlıyor musun yavrum?

Sen biz silah arkadaşıyız oğlum. Biz silah arkadaşıyız. Bak dinliyor musun? Dinle oğlum bak kafa atarım. Valla döverim ya. Sen benden on beş yaş küçüksün pe...... Dövsem bana el kaldırabilecek misin? Kaldıramazsın. Çünkü ben büyüğüm sen Türk gelenekleriyle büyüdün oğlum. Fiziksel olarak beni dövebilirsin. Benden gençsin. Ama ben seni dövebilirim. Niye? Ben senin üstünüm çünkü. Hayvan herif. Niye anlatıyorum sana bunu ben’ asta hakaret suçunu oluşturur. TSK DİSİPLİN SUÇU işlenmiş olur.(Disiplin mahkemeleri kanunu)

• (Bir tane o ha İlhami Erdil’i oramiraldi o... çocuğunu er yaptılar ya hepsi doğruydu. Hırsız O. ) Emekli org İlhami ERDİL e karşı hakaret suçu (tck 125 )

Askerde Ölen Oğlu İçin AİHM'e Başvurdu

20 yaşındaki er Volkan Kamalak'ın babası 46 yaşındaki Hayri Kamalak, oğlunun ölümünün şüpheli olduğunu iddia ederek Avrupa İnsan Haklar Mahkemesi'ne (AİHM) başvurdu.

Acemi birliğinin ardından Eleşkirt'teki 1'inci Piyade Mekanize Bölüğü'ne giden Volkan Kamalak, 4 Eylül 2009'da saat 22.00 sıralarında eğitim alanında boğazından kurşunlanmış halde ölü bulundu. Cenazesi, yapılan otopsinin ardından ailesine teslim edilen Volkan Kamalak, Adana'da toprağa verildi.

Olayı soruşturan askeri savcılık, er Volkan Kamalak'ın intihar ettiğini rapor etti. Ancak, baba Hayri Kamalak, oğlunun intihar etmesinin mümkün olmadığını savunarak, ölümün başka bir şekilde olabileceğini iddia etti. Otopsi raporunu aldıktan sonra, Askeri Savcılığa da başvuran Kamalak, olayın intihar olduğunun belirlenip, dosyanın kapatıldığının bildirilmesi üzerine bu kez AİHM'e başvurdu. Oğlunun ölümünde bir çok çelişki olduğunu öne süren Kamalak, olayla ilgili sorumlular varsa hesap sorulması için mücadeleyi bırakmayacağını belirterek, şöyle dedi: "Ben Volkan gibi nicelerinin kanının yerde kalmaması, suçlulardan hesap sorulması için mücadelemi vereceğim. Otopsi raporunda çıkan bir çok sonuçta da çelişkiler var. Oğlumun kanından 1.30 promil alkol çıkmış. Oğlum burada nasıl alkol almış belli değil. Uzun namlulu tüfek olduğu için çene altında yanık izin bulunması gerekir, ama yanık izi yok. Silahın kullanıldığı elde barut gözükmüyor. Bunun gibi birçok soru cevapsız kaldı. Bu olaylar sivil savcılık, mahkemeler tarafından soruşturulsa sonuç böyle olmayacak. Türkiye'de hukuki süreç bittiği için de AİHM'e başvurduk. Sonucu bekliyoruz."

Darbe marbe yapma kardeşim / Ahmet Kekeç

Dün, “postmodern darbemizin” 14. sene-i devriyesini idrak ettik... Dün, aynı zamanda, bu darbenin birinci sıradaki mağduru Prof. Necmettin Erbakan hocayı uğurladık.
Darbenin tedvirine memur edilmiş kurmaylardan Tümgeneral Erol Özkasnak, “Bu bir postmodern darbedir arkadaşlar...” demiş, müdahalelerini ölümsüz bir isme kavuşturmuştu.

Sofistike yahut ince tarafından kotarılmış bir darbe değildi.
Kaba sabaydı.
İncelikten, estetikten, ustalıktan yoksundu.
Bir rezaletti.
Bir yüzkarasıydı.
İnsafız ve vicdanız bir girişimdi. Bir utançtı...

Dönüp bakıyoruz ve Çevik Bir mamulü “Orduya sadakat şerefimizdir” serlevhasını görüyoruz.
Dönüp bakıyoruz ve “10 milyon insanın kaybı” üzerinden hesap yapan birtakım eli silahlı adamları görüyoruz.

Dönüp bakıyoruz ve karargâhtan gelen tamimleri manşete çeken gazeteleri, kurmay görüşünü “emir” telakki eden televizyonları görüyoruz. Çakma sivil toplum kuruluşlarını görüyoruz. DİSK’i görüyoruz. Ertuğrul Özkök’ü görüyoruz. Zafer Mutlu’yu görüyoruz ve mutlu oluyoruz. Mehmet Yakup Yılmaz’ı görüyoruz. Kemal Gürüz’ü görüyoruz. Nur Serter’i görüyoruz. Yaşar Nuri Öztürk’ü görüyoruz. Zekeriya Beyaz’ı görüyoruz. Kuvözde büyütülmüş “Müslüm Gündüz Fadime Şahin Ali Kalkancı” triosunu görüyoruz. “28 Şubat’ta düğmeye ben bastım” diyen Ali Kırca’yı görüyoruz. Deniz Baykal’ı görüyoruz.

Ki, sonuncusu, postmodern darbeyi, “Ordunun sivil kamuoyu oluşturma çabası” olarak yorumlamıştı.

Muhterem Süleyman Demirel’i görüyoruz.
Beethoven’in 9. Senfoni dinletisinde kendini tutamamış, koca gövdesini döndüre döndüre “İşte çağdaş Türkiye tablosu bu” diye ünlemişti.

Doğu Aktulga’nın gözyaşlarını görüyoruz.
Kenan Doğulu’yu görüyoruz.

Kenan Doğulu’nun icra ettiği 10. Yıl Marşı’nı, İstiklal Marşı’nın yerine ikame etme çabalarını görüyoruz. “İlericilerin tankları var” diyen Doğu Perinçek’i görüyoruz.

Bakıyoruz ve değerli saz sanatçısı Zülfü Livaneli’yi görüyoruz.
Başkentte, Tandoğan Meydanı’na topladığı dinleyicilerine “darbenin halk ayağı” muamelesi yapılmıştı. Bizimki de ses çıkarmamıştı. Hatta, bu apaçık manipülasyonu onaylamıştı.

Mesut Yılmaz’ı görüyoruz.
Başbakan Erbakan’ın “parlamento içi dayanışma” çağrısını elinin tersiyle itmiş, bir de “Erbakan sivil mutabakat arıyor” diyerek, girişim sahibini medyaya ispiyonlamıştı.

Bakıyoruz ve kapatılan okulları görüyoruz...
Fişlenen kebapçıları lahmacuncuları...

Okul önlerinde joplanan öğrencileri...
Orhan Taşanlar’ı...

Bombalanan gazeteleri...
Hakkındaki binlerce suç duyurusuyla o adliye senin bu adliye benim dolap beygiri gibi dolaştırılan gazetecileri...

Kartele gözünü kapatan ve “sansür”ü Abdülhamit dönemine ait bir uygulamaymış gibi sunan Türkiye Gazeteciler Cemiyeti’ni...

Kulağının üstüne yatan Basın Konseyi’ni...
“Andıçları” büyük bir serinkanlılıkla izleyen Türkiye Gazeteciler Sendikası’nı...
Bakıyoruz ve hiçbirini tanımakta güçlük çekmiyoruz...

Önceki gün, bir gazeteci, CHP lideri Kemal Kılıçdaroğlu’na 28 Şubat süreci hakkında ne düşündüğünü sordu... Cevabı aynen aktarıyorum: “Kimse darbe marbe yapmasın kardeşim... Asker işine baksın.”

İyi, güzel de, 28 Şubat hengâmesinde kendisi neredeydi ve niçin bugüne kadar “asker işine baksın” deme gereği duymadı?
Nerede miydi?

SSK’nın başındaydı ve “sıfır zararla” devraldığı bu kurumu batırmakla meşguldü.

Sabiha Gökçen'in 50 kiloluk bombası

Genelkurmay belgelerine göre, Dersim'e yönelik hava taarruzunda özellikle Sabiha Gökçen’in attığı 50 kiloluk bir bomba Keçizeken köyünde ve kuzeye doğru kaçan gruplara ağır hasar vermiş...

Cumhuriyet gazetesi Genelkurmay Arşivinde yer alan Dersim belgelerine göre bölgede neler yaşandığını askerin gözünden aktarmayı sürdürüyor. İşte dizinin bugünkü bölümünde yer alan bilgiler:

Mayıs ayında başlayan harekât sonucu 10 Eylül günü saat 22.00’de Seyit Rıza, iki arkadaşı ile birlikte Erzincan jandarmasına teslim oldu. 1. Dersim Harekâtı sonucunda; Tunceli’de 4076, Erzincan’da 789, Bingöl’de ise 126 tüfeğe el konuldu. 19 Ekim 1937’de Genelkurmay Başkanlığı birliklere geri dönmelerini emretti.

Dersim’de 21 Mart 1937 tarihinde başlayan ayaklanma hareketleri, 27 Nisan’da ise Şehir köyü yakınında konuşlanan bölüğün baskın yemesi ve 28 Nisan’da Yusufan aşiretinin fiilen olaylara katılması ile hızlandı. Bunun üzerine Genelkurmay Başkanlığı Elazığ’daki askeri birlikleri ve Eskişehir’deki uçak bölüğünü bölgeye sevk etti.

Genelkumay Başkanlığı’nın arşivindeki belgelere göre, İçişleri Bakanlığı’nın 28 Nisan 1937 tarihinde yayımladığı tamimle bölgedeki durum şöyle izah ediliyordu:

“Dersim aşiret reisleri, hükümet kuvvetlerini kendi aralarından uzaklaştırmak maksadı ile zaman zaman karakollarımıza tecavüzler yapmışlar ve kuvvetlerimiz tarafından tart edilmişlerdir. Bu işleri yapanlar, Yukarı Abbas Uşağı, Haydaran, Yusufan, Kureyşan aşiretleridir. Bu aşiretler Nazımiye, Hozat, Ovacık, Pülümür bölgelerindeki aşiretleri de kendi hareketlerine iştirak ettirmek için çalışmaktadırlar. Bu aşiretlerin, bu hareketleri devam ettirmeleri ve genişletmek istemeleri ihtimali vardır. Tunceli’ne muhit ve özellikle Kürtlerle meskûn olan illerde her türlü olayları karşılayabilecek şekilde tedbirli bulunulması, istihbarat işlerine önem verilmesi çok lazımdır.”

Sabiha Gökçen devrede
Mayıs ayının ilk günleri, eşkıyaların askeri birliklere düzenlediği kalabalık baskınlarla geçti. Dememanlı aşiret reisleri nezninde toplantı halinde bulunan diğer aşiret reislerinin, havadan bombardıman edilmek suretiyle toplantıyı dağıtmak ve aşiretler üzerinde moral kırıcı bir etki sağlamak lüzumu üzerine Tayyare Alay Komutanı komutasındaki 15 uçaklı bir filo, Kırklar Dağı - Darboğaz der yolu - Zel Dağı - Kırmızı ve Kosur dağları kuzeyindeki Keçizeken (Yukarı Bor) köyünü havadan bombaladı. Bu hava taarruzunda özellikle Sabiha Gökçen’in attığı 50 kiloluk bir bombanın Keçizeken köyünde ve kuzeye doğru kaçan asi grubuna oldukça ağır zaiyat verdirdiği yapılan gözetlemeden anlaşılıyordu. Genelkurmay Başkanlığı 3 Mayıs 1937 tarihinde şu emri yayımladı:

“1 Mayıs’tan beri asi kuvvetlerin yaptıkları baskınların sadece savunma ile karşılanması ve karşı taarruz yapılmaması, asilerin cesaretlerinin artmasına ve şımarmalarına sebep olmakta, bu da hükümet otoritesini sarsmaktadır. Bunun için; asilerin vaki olacak taarruzlarına mevzii karşı taarruzla mukabele edilmesi, süvari ve makinalı tüfeklerle sıkı surette takip edilerek sonuç alınması...”

4. Ordu Müfettişliği’nin askeri gücü takviyeler sonrasında ikiye katlandı. Genelkurmay Başkanlığı ayrıca, şu bildirinin Osmanlıca ve Türkçe olarak uçaklarla bölge halkı üzerine atılmasını emretti:

“Cumhuriyet hükümeti sizi şefkat ve merhamet kucağına almak, sizi mesut etmek istiyor. İçinizde bunu anlamayanlar çoktur ki, ona hürmetsizlik ediyor veyahut içinizde bazıları şahsi menfaatleri için sizi kurban vermek istiyor. Cumhuriyet hükümeti bu gereği bildiği içindir ki, sizlerle son ihtarını yapıyor. Onun size şartları şudur: Sizi ayaklandırmaya çalışan zavallıları Cumhuriyet hükümetine teslim ediniz veyahut onlar kendileri teslim olmalıdır. Bu takdirde cümleniz masum kalacaksınız. Teslim olanlar dahi cumhuriyetin adil muamelesinden başka bir şey görmeyecektir. Bu suretle siz kıymetli vatandaşlarımızdan hiçbirinin burnu kanamayacaktır. Aksi takdirde, yani dediklerimizi yapmazsanız her tarafınızı sarmış bulunuyoruz. Cumhuriyetin kahredici orduları tarafından mahvedileceksiniz. Devlete itaat gerektir.”

Mayıs ayında başlayan harekât sonucu 10 Eylül günü saat 22.00’de Seyit Rıza, iki arkadaşı ile birlikte Erzincan jandarmasına teslim oldu.

İnönü’den ‘Güzel Tunceli’ mesajı

Atatürk ve İsmet İnönü harekâta katılan birlikleri ayrı ayrı tebrik etti.

Dönemin Başbakanı İsmet İnönü, 4’üncü Ordu Genel Müfettişi Alpdoğan’a çektiği tebrik mesajında şunları kaydetti:
“İsabetli tedbirleriniz Seyit Rıza’yı da teslim olmaya zorlamıştır. Güzel Tunceli’ni şerirlerden kurtararak halkın saadetini temin etmekten ibaret olan Cumhuriyet programını uygulamadaki bu yeni başarınızı hararetle tebrik ederim.”

1. Dersim Harekâtı sonucunda; Tunceli’de 4076, Erzincan’da 789, Bingöl’de ise 126 tüfeğe el konuldu. 19 Ekim 1937’de Genelkurmay Başkanlığı, birliklere 22 Ekim tarihinden itibaren garnizonlarına dönmelerini emretti.

General bizzat kendisinden istemiş!-

HAK-İŞ Başkanı Salim Uslu, "28 Şubat" dönemine ilişkin olarak çok çarpıcı bir itirafta bulundu.
HAK-İŞ Başkanı Salim Uslu Samanyolu Haber Televizyonu'nda yayınlanan Kemal Gülen'in sunduğu "28 Şubat Özel" programına katıldı.

HAK-İŞ Başkanı Salim Uslu,28 Şubatdönemine ilişkin olarak, "o günkü kudretli generellarden bir tanesi bizzat bana geldi. AK Parti'den milletvekili olmak istediğini ve benim aracılık yapmamı talep etti" dedi.
28 Şubat'ın bütünüyle bir ordu politikası olmadığını savunan Uslu şöyle konuştu:

ASKERLER TARAFINDAN SUİSTİMAL EDİLDİ İDDİASI

"Gerçekten bizim ordumuzun toplumu devlet eliyle modernleştirme politikasını doğru bulmuyorum. Bu politikanın gereği olarak siyaset üzerinde vesayet oluşturma yaklaşımını ve bunun zaman zaman ortaya çıkan tezahürlerini ki bundan kaynaklanan hukuksuzlukları da hiçbir şekilde mazur görmüyorum, haklı görmüyorum ama son 28 Şubat'ı gördükten sonra aslında orduya kimi Anaysal hükümlerle, kimi iç hizmet kanunuyla vesayet imkanı veren düzenlemelerin asker tarfından değil, kimi askerler tarafından çok kötü bir biçimde suistimal edildiklerini görüyorum. Şimdi Güven Erkaya Türkiye İran olacak demişti. Sonra Türkiye İran olmadığı gibi kendisi gitti batık bankaların yönetim kurulu üyesi oldu."

AK PARTİ'DEN SİYASET YAPMAK İSTEYEN GENERAL
"İrtica gelecek" hatta milliyetçiliği de ülkenin tehdit sıralamasında gören o kudretli generalerden bir tanesinin Milliyetçi Hareket Partisi'ne gittiğini ve milletvekiliği olmak istediğini söyleyen Salim Uslu, "sonra o günkü o kudretlli general bizzat bana geldi. AK Parti'den milletvekili olmak istediğini ve benim aracılık yapmamı talep etti. O generallerden bir tanesi AK Parti'ye girip siyaset yapmak istediğini çok ciddi birikimi olduğunu söyledi" şeklinde konuştu...

ERGENEKON AK PARTİ'NİN YERİNE GELECEK İDDİASI
Generale iki soru sorduğunu belirten Uslu, ilk sorusunu sorduğunda o generalin kendisine "bunlar gidecekler (AK Parti için) yine bizim misyon gelecek" dediğini söyledi. Uslu, "sonraki zamanda anladım ki şu anda Ergenekon'dan yargılanacaklar geleceklermiş bunu kastediyormuş" dedi.

GENERALDEN İLGİNÇ CEVAP
Kendisinin generale, "bubaşörtüsümeselesi ve İmam Hatim konusu gündüme gelirse siz parti politikalarınızla çelişmeyecek misiniz" diye sorduğunu, kendisininde "ben disiplin adamıyım" dediğini aktardı.

EMEKLİ PAŞA KİM?
Kulislerdeki bilgilere göre o kudretli generalin 28 Şubat´ın "kilit komutanı" olarak bilinen Erol Özkasnak olduğu iddia ediliyor... Özkasnak 28 Şubat dönemindeGenelkurmayGenel Sekreteri görevini yürütüyordu..

Askeri Erkan Cenaze Töreninde

Önceki gün vefat eden Milli Görüş lideri Prof. Dr. Necmettin Erbakan'ın cenaze törenine, 1. Ordu Komutanı Org. Hayri Kıvrıkoğlu ve askeri erkan da katılıyor.

Önceki gün Hakk'a yürüyen Milli Görüş lideri Prof. Dr. Necmettin Erbakan, bugün İstanbul Fatih Camii'nde kılınacak cenaze namazının ardından dualarla uğurlanacak. Cenaze törenine, yurtiçi ve yurtdışından çok sayıda devlet adamı, diplomat ve kanaat önderinin katılması bekleniyor.

TSK'DAN ÇELENK
Türk Silahlı Kuvvetleri'nden ve CHP Genel Başkanı Kemal Kılıçdaroğlu'ndan çelenk Fatih Camii'nde yerini aldı. Çelenkler yanyana konuldu. Cenaze törenine 1. Ordu Komutanı Org. Hayri Kıvrıkoğlu ve askeri erkan da katılıyor.

Çiçek'in Eşinden Deniz Gezmiş Türküsü

Islak imza davası sanığı Dursun Çiçek'in eşi Deniz Gezmiş'e ağıt yakan Deli Kiraz'ın yeğeni çıktı. Çiçek'in eşi Gülşen Hanım, bir yemekte Gezmiş'e yazılan ağıtı seslendirdi.

İrticayla Mücadele Eylem Planı'ndan yargılanan Dursun Çiçek'in eşi Gülşen Hanım Deniz Gezmiş'e ağıt yakan Sivaslı Deli Kiraz'ın yeğeni çıktı.
Gülşen Kiraz bir dost ortamında, 'Şarkışla'ya düşürmesin oy oy oy... Allah sevdiği kulunu oy... Gemerek'te çevirmişler Deniz Gezmiş'in yolunu...' ağıtını okuyunca büyük şaşkınlık yaşattı.

Bu olaya tanıklık eden isim Akşam Gazetesi yazarlarından Özlem Akarsu Çelik oldu. Çelik bugünkü köşesinde yaşadığı şaşkınlığı şu satırlarla kaleme aldı:
"Birkaç ay önce kalabalık bir grup arkadaş, bir dostumuzun evinde yemekteydik. O akşam tanıştım Gülşen Hanım'la...

Yüzünden eksik olmayan gülümsemesine rağmen sıkıntılı olduğu anlaşılıyordu. Ne iş yapıyorsunuz diye sorduğumda, 'Bankacıyım' demişti sadece. Yenildi, içildi... İlerleyen saatlerde sohbetlere şarkılar, türküler eşlik etti...
Bir an harika bir mırıltı duyduk... Güfte tanıdık ama beste yabancıydı.
'Şarkışla'ya düşürmesin oy oy oy... Allah sevdiği kulunu oy... Gemerek'te çevirmişler Deniz Gezmiş'in yolunu...'

Olağanüstü sesin sahibi Gülşen Hanım'dı. 'Bu yorumu ilk kez duyuyorum' dedim. 'Orjinali böyledir' diye yanıtladı ve anlatmaya başladı...

'Ben Sivaslı'yım. Bu türkü benim yengem Deli Kiraz'a aittir. Halk ozanı Deli Kiraz...'
Deniz Gezmiş'e ağıt yakan Deli Kiraz'ın yeğeniyle tanışmışız meğer!

Saat geç oldu, kalkma vakti geldi... Gülşen Hanım mantosunu giyerken çantasından bir kitap ayracı düştü. Eğildim yerden aldım... O da ne?

Aile fotoğraflarından oluşan kolajla süslü bir ayraç... Üzerinde de 'Çiçeğimiz, yeni yıla hep birlikte gireceğiz!' yazıyordu. Aile fotoğrafındaki adam Albay Dursun Çiçek'in ta kendisiydi!

Şaşkınlığımı gören Gülşen Hanım gülerek 'Ben Dursun Çiçek'in eşiyim Özlem Hanım' dedi.
Aile fotoğrafında başında komik şapkasıyla Dursun Çiçek, Deniz Gezmiş'in ardından ağıt yakan Deli Kiraz... Kafam epey karışmıştı.

Gazetecilik refleksiyle sorular sormaya başlayınca Gülşen Hanım karşı atağa geçti ve beni utandırdı...

'Ancak emekli olunca konuşabilirim. Bana soru soracağınıza Silivri'deki duruşmaları izlesenize!'
Bu ağıtın söz yazarı ve bestekarının kendisi olduğunu açıklayan Sivaslı Hayriye Sultan, bir röportajında çok sayıda kişinin ağıta sahip çıktığını söylemişti."

Mahkeme heyeti, Balyoz tutuklamalarıyla ilgili tüm itirazları oyçokluğuyla reddetti...

Balyozcu Paşaları Bir Kötü Haber Daha

Mahkeme heyeti, Balyoz tutuklamalarıyla ilgili tüm itirazları oyçokluğuyla reddetti...
Balyoz davasında 163 askerin tutukluluk kararına yaptıkları itiraz, İstanbul 11'inci Ağır Ceza Mahkemesi'nce reddedildi...

OYTEK Müşteri Bilgilerini Tefeciye Satmış

Ordu mensuplarının üye olduğu OYAK’ın iştiraklerinden OYTEK’in Merkez Bankası’nda sır gibi saklanan, bankaların kart, çek ve kredi müşterilerine ait bilgileri faktoring şirketlerine sattığı ortaya çıktı

OYAK’ın iştiraki OYTEK bankaların sırlarını satmış
Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumu (BDDK) denetim elemanların son yılların en büyük ‘ekonomik casusluk’ olaylarından birisini ortaya çıkardı.

BDDK denetim elemanları ordu mensuplarının üye olduğu OYAK’ın iştiraklerinden Oyak Teknoloji bilişim ve Kart Hizmetleri AŞ’nin (OYTEK), Merkez Bankası’nda sır gibi saklanan bankaların müşterileriyle ilgili bilgileri para karşılığı faktoring ve finansal kiralama şirketlerine para karşılığı sattığını tespit etti.

BDDK da olayla ilgili olarak hem Cumhuriyet Savcılığı’na hem de ilgili kurumlara yazı gönderdi. OYTEK, Bankacılık Kanunu’nun ‘sırların saklanması’yla ilgili maddesine aykırı olarak bu işlemleri yaparken de Hollandalı ING Grubu’na satılan Oyakbank’ın şifresini kullanmış.

‘İHBAR MEKTUBU’ GELDİ
OYTEK’in ‘ekonomik casusluk’ olarak nitelendirdiği ‘banka sırlarını satma’ skandalı, 2010 yılında BDDK’ya gelen bir ihbar mektubu ile ortaya çıktı. BDDK, ihbar mektubunda yer alan iddialar üzerine inceleme başlattı. BDDK denetim elemanları yaptığı incelemeler sonrası, OYAK’ın iştirakleri arasında yer alan OYTEK’in, Oyakbank satılmadan önce edindiği şifrelerle, Merkez Bankası tarafından işletilen ve banka, finansal kuruluşlar tarafından doldurulan Elektronik Veri Aktarım Sistemi’ne girdiğini ve buradaki bilgilerin finansal kiralama ve faktöring şirketlerine belli bir ücret karşılığında paylaştığını Kurul’a rapor etti.

NE TÜR BİLGİLER SATILDI?
BDDK da 10 Ağustos 2010’da denetim elemanlarının raporu üzerine, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı’na suç duyurusunda bulunma kararı aldı. star, BDDK’nın OYTEK ile ilgili hazırladığı rapor ve belgelere ulaştı. Belgelere göre, OYTEK’in faktoring ve finansal kiralama şirketlerine sattığı bilgiler arasında Elektronik Veri Aktarım Sistemi’nde yer alan kart hamililerine ilişkin bilgiler dahil, negatif nitelikli bireysel kredi bilgileri ile çeklerle ilgili mahkeme kayıtlarına ilişkin istihbarat bilgileri yer alıyor. Söz konusu bilgiler, bankalar tarafından Merkez Bankası’na bildiriliyor. Bankalar kredi talep eden müşteriyi buradan sorguluyor. Şimdi sadece bankaların bildiği bilgiler, üçüncü kişilerin elinde.

Cumhuriyet Başsavcılığı’na suç duyurusunda bulunuldu

BDDK, murakıpların OYTEK’in kanunen yetkili olmayan şirketlere banka bilgilerini satmasıyla ilgili hazırladığı raporu Ağustos 2010’da ele aldı. BDDK’nın 10 Ağustos 2010 tarih ve 3810 sayılı kararında, OYTEK’in söz konusu bilgileri yetkisi olmadığı halde elde ederek, üçüncü kişilere satmasının hem Bankalar Yasası hem de TCK açısından suç olduğu belirtilerek, OYTEK yöneticileri ve yönetim kurulu üyeleri hakkında suç duyurusunda bulunulması öngörüldü. Aynı kararda, OYTEK’e bilgi akışının kesilmesi için Merkez Bankası, ING Bank’a da uyarı yazısı gönderilmesine yer verildi. BDDK’nın almış olduğu karar doğrultusunda, Merkez Bankası ve ING Bank, şirketlerle tüm ilişkileri askıya alırken, OYTEK’in de BDDK’nın incelemesinin ardından şirketlere bilgi aktarımını durdurduğu bildirildi.

3 yıla kadar hapis ve para cezası

BDDK, denetim elemanlarının hazırladığı OYTEK raporunda yer alan sorumlular hakkında Bankacılık Kanunu ile Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu’nundaki, ‘sırların saklanması’ ve ‘sırların açıklanması’ maddeleri uyarınca Cumhuriyet Başsavcılığı’na yazılı başvuruda bulundu. Bankacılık kanunlarında yer alan sırların saklanması hükmüne aykırı davrananlar için bir yıldan 3 yıla kadar habis ve bin günden ikibin güne kadar adli para cezasına çarptırılacağı belirtiliyor.

Soruşturmanın hızlanması gerekiyor
BDDK’nın suç duyuruları üzerine İstanbul Cumhuriyet Savcılığı’nın da konuyla ilgili soruşturma başlattığı öğrenildi. Bankacılık sırrı niteliğinde bilgilerin faktoring şirketleri ve diğer şirketler tarafından, zincirleme olarak başka kişilere de satılmış olacağından endişe ediliyor. Bu nedenle soruşturmanın savcılık aşamasının hızla tamamlanması talep ediliyor. Bankacılık sırlarının kaç şirketin ve kaç kişinin elinde olduğu tahmin edilemiyor. Satılan bilgiler arasında, şirketlerin ve kamu kurumlarının da banka bilgilerinin bulunması ise, Ankara’da büyük rahatsızlığa yol açtı.

Sümerbank’tan Oyak’a geçti
Sümerbank’ın 2001 yılında OYAK tarafından satın alınması ile kurum bünyesine geçen ve 1967 yılında kurulmuş olan Yadaş Bilgisayar ve Yazılım A.Ş., Şubat 2002’de OYAK Teknoloji Bilişim Hizmetleri A.Ş. adı altında yapılandırıldı. Şirket adı Eylül 2002’de OYAK Teknoloji Bilişim ve Kart Hizmetleri A.Ş. (OYTEK) olarak değiştirildi. OYTEK, finans başta olmak üzere inşaat, gıda, otomotiv, turizm, lojistik ve sigortacılık gibi farklı sektörlerdeki şirketlere gereksinim duydukları bilgi teknolojileri çözümlerini sağlamanın yanı sıra OYAK Teknoloji, kamu ve özel sektöre de sistem bütünleştirici olarak hizmet veriyor. OYTEK, ‘ISO 27001 Bilgi Güvenliği Yönetim Sistemi Sertifikası’na sahip.

Casusluk çetesi, TSK’da mahremiyet bırakmadı

Mahkemenin kabul ettiği ‘askerî casusluk ve şantaj’ iddianamesi kamuoyunu sarstı. Zira örgüt, fuhuş ve şantaj yoluyla ‘devletin en gizli belgelerini ele geçirip yabancı istihbarat örgütlerine satmakla’ suçlanıyor.

Türk hukuku belki de tarihinin en utanç verici davalarından birine şahit oluyor. Emniyet’e gönderilen ihbar mektubu üzerine 28 Nisan 2010 tarihinde başlatılan ‘askerî casusluk ve şantaj’ soruşturması, davaya dönüştü. İhbar mektubunda bir fuhuş çetesinin, ‘Vika’, ‘Dilara’ ve ‘Gül’ isimli kişiler öncülüğünde yurt dışından kadın getirerek fuhuş yaptırdığı belirtiliyordu. Şüphelilerin kullandığı telefonlar mahkeme kararıyla dinlemeye alındı. Teknik takip sonucu ‘fuhuş’ iddiasıyla başlayan soruşturmanın kapsamı genişledi. 10 aylık takip sonucunda TSK içerisine yuvalanan ‘askerî casusluk’ çetesi deşifre edildi. Bu kapsamda hazırlanan iddianame de geçtiğimiz hafta İstanbul 11. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından oybirliğiyle kabul edildi. Davanın 56 sanığı, devletin güvenliğini tehlikeye atmakla suçlanıyor. Soruşturma başladıktan sonra emekliliğini isteyen Albay İbrahim Sezer’in örgüt liderliği yaptığı çetenin sanıkları arasında çok sayıda askerî personel bulunuyor.

İbrahim Sezer ve diğer sanıkların ikametgâhlarında yapılan aramalarda ele geçirilen deliller arasında gizlilik derecesi yüksek 165 bin belge bulundu. Genelkurmay Başkanlığı, soruşturma savcılığına gönderdiği yazıda, belgelerin ‘yabancı bir devletin eline geçmesi durumunda o devletin bundan yarar sağlayacağını’ vurguluyor. ‘Devlet sırrı’ kapsamında olan deliller iddianameye özetlenerek aktarıldı. Gizli belgelerin başında TSK ile TÜBİTAK’ın birlikte geliştirdiği savunma projeleri ile strateji planları geliyor. Hâkimlerin bile özel izinle girebildiği kozmik odalarda muhafaza edilen yazışmalar, çete üyelerinin eline geçmişti. Savaş uçakları ve bunların muhafaza edildiği hangarlar, bakım atölyeleri, savaş gemileri, denizaltılar ve gizli tesisler gibi son derece kritik alanların gizlice çekilmiş görüntüleri soruşturma kapsamında el konulan gizli dokümanlar arasındaydı.

Örgüt üyeleri, illegal yöntemlerle temin ettikleri Araştırma Merkez Komutanlığı’na ait gizli askerî bilgi ve belgeleri örgüt lideri Sezer’e ulaştırıyor. Belgeler tasnifi yapıldıktan sonra gizlilik derecesine göre kategorilere ayrılıyor. Savunma Sanayii’nin kilit projeleri yabancı servislere para karşılığında pazarlanıyor. Sızdırmayı yapan çete üyelerinin kâr payları performanslarına göre ayrı yarı hesaplanıyor, gizlilik derecesi en yüksek projeleri getiren üyeye prim veriliyor. Pazarlananlar arasında ‘Yunus, Denizaltı, Milgem, Sonar ve Milpas’ gibi milyon dolarlık projeler yer alıyor. Şüphelilerden Tamer Zorlubaş tarafından hazırlanarak İbrahim Sezer’e ulaştırıldığı tespit edilen 2 numaralı CD’deki ‘Genel değerlendirme’ adlı belgede projelerin nasıl sızdırıldığı ayrıntılı olarak anlatılıyor. Kozmik odalardan alınarak istenen fiyata satılan projelerin karşılarına ‘başarılı bir şekilde pazarlandı’ notu düşülmüş.

Çete üyelerinin geliştirdiği sistemin kirli yüzüyle ilgili iddianamede şu bilgiye yer veriliyor: “Pazarlanan dosyalardan kar payı almaya hak kazanan kişiler detaylı bir şekilde belirtilmiştir. Sabit ödemelerin aynen devam etmesi, buna karşılık önemli projeleri ulaştıran arkadaşlara prim usulüne göre daha fazla ödeme yapılması iyi olacaktır. Yunus projesinin tüm detayları, Denizaltı, Milgem, Sonar ve Milpas projeleri Necmi Yıldırım tarafından organize edilerek başarılı şekilde pazarlanmıştı. Necmi Yıldırım için yapılacak bir ek ödüllendirmenin diğer personel tarafından da olumlu isteklendirme olarak algılanacağı değerlendirilmektedir. 20 bin TL’lik bir miktar bu isteklendirme için Necmi Yıldırım’a ödenebilir.” ‘Genel değerlendirme’ isimli dosyanın 21 Nisan 2010’da Tamer Zorlubaş tarafından oluşturulduğu ve aynı tarihte söz konusu kullanıcı tarafından kaydedildiği tespiti de yapılıyor. Ordunun kritik bölümlerinde yer edinmeyi başaran çetenin aynı zamanda TÜBİTAK’a da sızarak sınır güvenliğiyle ilgili projeleri engellemeye çalıştığına dair çarpıcı bilgiler yer alıyor. Suç örgütü, TSK, TÜBİTAK, Havelsan ve GES Komutanlığı’nda hücre yapılanmasına gitmiş.

Silahlı kuvvetlerin terörle mücadelede kullanması için TÜBİTAK tarafından geliştirilen projelerin engellenmesi için yoğun bir çalışma yapılmış. Gölcük Donanma Komutanlığı’nda görevli Üsteğmen Emrah Küçükakça’da ele geçirilen 78 numaralı CD’de TSK’nın ülke güvenliği ve terörle mücadele amaçlı kullandığı birçok proje ve yöntem deşifre ediliyor. Ülke güvenliği ve terörle mücadelede kullanılacak projelerin ‘durdurulması’, ‘engellenmesi’ ya da ‘yavaşlatılması’ gerektiğine dair çarpıcı ifadeler iddianameye yansıyor: “Hava ve yer haberleşmesi kriptolu olacak; durduralım, hiç olmazsa yavaşlatalım. Kripto kodlarını ele geçirmeliyiz.” KAPAS olarak adlandırılan ‘Kripta Algoritma ve Protokolleri Analiz Sistemi’ projesi için de “Önemli, yurt dışı istek var!” ifadeleriyle önemli projelerin ulaştırıldığı adrese işaret ediliyor.

Savunma projelerinin askıya alınması için çaba sarf ettiği ifade edilen çete üyeleri, çalışmaların ‘dağ kadrosuna’ zarar verdiğini iddia ediyor! 78 numaralı CD’de çıkan belgelere göre, TSK’da güvenli telsiz haberleşmesini sağlayan ‘MILSEC-3’ (KY- 58 Ses Emniyet Cihazı) projesi için, “Dağ kadrosu için tehlikeli.” uyarısı yapılıyor. ‘Sınır Gözetleme ve Kontrol Sistemi (SGKS); Kontrol, Muhabere, Bilgisayar, İstihbarat, Gözetleme ve Keşif (C4ISR) Faaliyetleri Modelleme ve Simülasyon Sistemi’ isimli proje ile ilgili, “Kesinlikle sekteye uğratılması gereken bir proje” değerlendirmesinde bulunuluyor. Söz konusu projenin geçişleri sekteye uğratabileceği için dağ kadrosunun buna tepki gösterebileceği kaydediliyor. ‘İnsansız Hava Aracı (İHA)’ isimli proje de yavaşlatılması gereken çalışmalar arasında gösteriliyor. Örgüt, birçok özel işlemin yapıldığı ‘e-devlet’ projesini de yakın takibe almış. İddianamede konuyla ilgili şu değerlendirme yapılıyor: “Şüphelilerden ele geçirilen dijital verilerde yer alan gizli belgelerin mahiyeti, sayısı, bu hususta örgütün talimatları ve özellikle elde edilen belgelere ilişkin tutulan notlar göz önüne alındığında özellikle devletin stratejik kurumlarına sızan örgüt mensuplarının (GES, TÜBİTAK, Havelsan) çalıştıkları kurumlardan elde ettikleri devletin güvenliğine ilişkin gizli belgeleri bağlı bulundukları örgüt yöneticilerine ulaştırdıkları, kendilerine bu belgeyi getiren ancak örgüt üyesi olmayan kişilere ücret ödedikleri anlaşılmıştır.”

Örgütün ‘gizli’ belgeleri temin etmek için başvurduğu araçların başında fuhuş ve şantaj geliyor. Deniz Harp Okulu kız öğrencilerinin yanı sıra internet aracılığıyla ulaşılan kadınlar, ‘askerlik mesleğinin cazibesi’ kullanılarak kandırılıyor, uygunsuz görüntüleri kaydediliyor. Kiralanan evlerde bu kadınlar üst düzey komutanlar ve önemli görevde bulunan bürokratlarla fuhuş yapmaya zorlanıyor. Şantaj olayının detayları iddianamede şöyle anlatılıyor: “Evlere yerleştirdikleri gizli kameralarla bazı kişilerin uygunsuz görüntülerini kaydedip şantaj amaçlı kullandıkları görülmüştür. Şantaj amaçlı bu materyallerle istifa etmesini ya da emekli olmasını istedikleri askerî personelin şantaj yaparak emekli olmasını, bazen de terfisini engellemek istedikleri kişinin görev yaptığı kuruma ihbar ve posta yolu ile göndererek hakkında soruşturma başlamasını sağladıkları tespit edilmiştir. Devlet güvenliğine ilişkin gizli belgeleri getiren ancak örgüt üyesi olmayan kişilere ücret ödedikleri, TÜBİTAK tarafından TSK içinde yürütülen ülke yararına projeleri durdurmaya, yavaşlatmaya çalıştıkları, casusluk kapsamında elde ettikleri bazı belge ve projeleri yabancı ülkelere pazarlamayı planladıkları anlaşılmıştır.” Örgüt üyeleri, şantajla elde ettikleri her türlü bilgi ve belgeyi örgütün arşivini de saklayan İbrahim Sezer’e gönderiyor.

İddianamede, verilerin tamamen casusluk amaçlı temin edilip saklandığı kaydediliyor. ‘İstekler’ isimli word dosyasında yer alan bilgilere göre, gizli belgelerin casusluk amaçlı ele geçirilerek yabancı ülkeye nasıl verildiğinin detayları anlatılıyor. Burada gemi seyir çizelgesi gibi sadece üst düzey askerî birimlerde bulunması gereken bilgilerin yer alması olayı daha da netleştiriyor. Şüpheli Küçükakça’dan ele geçirilen hard diskteki ‘akademi’ isimli klasörde bulunan ‘cdl/fotos’ adlı dosyada, İzmir Hava Radar Komutanlığı’na ait 36 fotoğraf bulunuyor. Bu fotoğraflardan 8’inin radara düzenlenebilecek saldırı ve sabotajlara yönelik keşif bilgisi sağlayacak nitelikte gizli belge olduğu kaydediliyor.

‘İnanç, orduda erlere mahsustur’

CEMAL A. KALYONCU
Emekli Hâkim Binbaşı Yusuf Çağlayan, 28 Şubat sürecinde hem yaşadıklarını hem dinlediklerini kaleme aldı. 28 Şubat’ın neden yapıldığını, kolordu komutanının Çağlayan’a itiraf ettiği “İnanç halka mahsus bir şeydi, ordudaysa erlere…” sözü anlatmıyor muydu?

Öyle ya, nasıl bir ordu, yüzyıllardır kendi milletinin millî/manevi değerleri ile özdeşleşmiş unsurlarını ‘düşman unsur’ belirlemişti. 28 Şubat süreci diye bilinen dönemde, önce askerî hiyerarşiye hâkim olup ele geçirdikleri üst kademeyi, bu sefer devlete hâkim olmak için kullanmış, oradan da tüm Türkiye’yi ‘fişledikleri’ bir açık hava hapishanesine çevirmişlerdi. Sorgusuz sualsiz pek çok kişiyi çok sevdikleri askerlik mesleğinden ihraç etmiş, ürettikleri sahte belgelerle Yüksek Askerî Şûra’larda (YAŞ) bu işi bitirmişlerdi. O yüzden kitabı bitirdiğinizde eski Genelkurmay Başkanı İlker Başbuğ’un kulaklarını çınlatmadan duramıyor, “Allah Allah diyen ordu nerede kalmış?” diyorsunuz.

Dönemin ne kadar korkunç olduğu, neleri kapsadığı yıllar geçtikçe daha iyi anlaşılıyor. Emekli Hâkim Binbaşı Yusuf Çağlayan’ın kaleme aldığı ‘Orduda, Yargıda Darbeci Kuşatma, Mağdurların Dilinden Darbeci Zihniyetin İcraatları’, o dönem orduda yaşananları gözler önüne seriyor. Kendisi de 1998 yılı aralık şûrasında re’sen emekli edilmiş birisi olan Çağlayan, hem yaşadıklarını hem de kendisine anlatılanları derlediği kitabıyla, bizleri o günlere götürüyor.

Çağlayan’a göre 28 Şubat 1997 postmodern darbesi, ordu açısından da bir kırılma noktası. Zira, o ana kadar yapılan darbe ve müdahaleler birtakım manipülasyonlarla topluma bir şekilde kabul ettirilmişti. O tarihe kadar ordu memleket hayrına yapmıştı bu darbeleri diye düşünenler vardı. Dolayısıyla halk, ordu ile darbeciler arasında bir ayrım yapmıyordu. Ama 1990’ların ortasından itibaren, özellikle 28 Şubat sürecinde, YAŞ kararları ile ‘irticai’ nedenlerle ordudan atılanlar başlarına gelenleri toplumla paylaşmaya başlayınca fotoğraf netleşiyordu. Yusuf Çağlayan’ın ifadesi ile “Dinî değerlerle sorunu bulunan bir ordu algısı, milletin kafasında hiçbir zaman oturmuyordu. Önemli sayıda dindar kimliği ile öne çıkan personelin tasfiyesi, eğitimde ve Kur’an kurslarında dine karşı alınan önlemler; kısaca tasfiyeler ve 28 Şubat kararları ile darbeciler topluma kendi kendilerini tanımlamışlardı. Toplum ne olup bittiği konusunda ilk ağızdan önemli bilgilere sahip olmuştu. Bu, toplumda ordu ve darbeciler ayrımını pekiştirmiş; orduya olan sevgi ve saygıyı muhafaza, darbecilerden nefret işlevi görmüştü.”

1990’lı yıllara kadar böyle olmayan ordu yapısı ne olmuştu da değişmişti? 28 Şubat süreci ile birlikte, eşleri başörtülü personel, istenmeyen görüşlere mensup ve orduya sızmış irticai unsurlar söylemi öne çıkarılarak neden ihraç edilmişti? İhraç işlemleri ile ordu hiyerarşisini ele geçirmek neden amaçlanıyordu? Ordu neden böyle bir operasyona muhatap olmuştu? Çağlayan’ın kitabında işlediği ağırlıklı temalardan biri de buydu. Yusuf Çağlayan, bunun amacını şu şekilde dile getiriyordu: “Darbeci yapıların oluşumu, öncelikle bu amaçla ordu içinde örgütlenme ile sağlanır. Darbeciler önce kurumsal hiyerarşiden bağımsız olarak kendi örgütünü oluşturup, bu örgüte mensup kişileri, kurumsal hiyerarşi içinde stratejik kumanda mevkilerine yerleştirirler. Bu sebeple, darbeciler önce kurum içi kontrolü ele geçirmek, kadrolaşmak, kendi yapılarını ordu yapısı, örgüt çalışmalarını kurumsal aktiviteler gibi göstermek hedefini gerçekleştirmeye çalışırlar. Bunu sağlamak için kurum içinde örgüte dâhil olmuş unsurlar yanında, örgüte açıkça dahil olmayanları da kısmi tasfiye yolu ile otoritelerini tesis ederek, hiyerarşiyi kontrol altına alırlar. Bu hiyerarşik kontrol sağlanmadıkça, ordunun kurumsal gücünün darbeci amaçlar doğrultusunda kullanılması mümkün değildir.”

Hiyerarşi ele geçirilince durulacak mıydı zihniyet? Uygulamalara göre o da mümkün değildi. Onu da Çağlayan’ın tespitlerinden aktaralım: “Ordu içinde bizzat canlı olarak yaşanan olaylarla ortaya koyduğumuz sözü edilen bu azınlık ideolojik zihniyetin, önce orduyu vesayeti altına alıp, daha sonra da tüm devlet kurumlarını ve toplumu vesayeti altına almaya çalıştığını; geçmişteki vesayet sistemini aynen sürdürmek istediğini görüyoruz. (…) Orduda istenen zihniyette bir hiyerarşik kontrol sağlandıktan sonra, aynı taktik devlet hiyerarşisinin ele geçirilmesinde uygulanmıştır.”

Batı Çalışma Konsepti adlı, medyada da deşifre edilen belgeden öğrendiğimize göre Jandarma, bir kolluk ve asayiş kurumu olmaktan çıkarılıp, devletin bütün kurum ve görevlilerini ve hatta toplumu gözetleyen bir kuruluşa dönüştürülmek istenmişti. Bırakın kaymakamları, belediye başkanlarını, özel okulları izlemeyi, “İl ve ilçe merkezindeki umuma açık yerlerdeki (kahve, gazino, pastane, park vs.) irtica görüntüsü nedir?” diyerek toplumun her alanına istihbarat/fişleme yoluyla âdeta kameralar kurdukları anlaşılıyordu. Mesela 8 yıllık kesintisiz eğitimin bu sürecin sonunda koalisyon hükümetine ‘verilen emirle’ uygulanabildiğini de unutmamak gerekiyordu.

Darbecileri bu reflekse sürükleyen ise Çağlayan’ın da belirttiği gibi, kendi toplumuna yabancılaşmanın ürettiği algılardı. Ve bunun zihniyet kodlarını 1900’lere kadar götürmek de mümkündü.

Ancak yine de 1990’lara kadar eşi başörtülü olan personel sorun teşkil etmiyordu askeriyede. Kışlalarda mescitler açık, ezanlar serbestti. 1990’ların başından itibaren ‘bildik komuta kademesinin göreve gelmesiyle’ tedricî bir şekilde cadı avı başlatıldı. Komünizmin çökmesi ile nasıl Amerika’nın tehdit önceliği İslam olduysa komuta kademesi de önceliği ‘irtica’ diye bilinen öcüye vermişti: “Öncelikle, kışlalardaki mescitler olmak üzere, şehirdeki camilerde de gerekli takip ve kontrol tedbirleri alındı. Her seviyedeki birlik komutanları, komuta ettiği birlik personeli arasında irticaî düşünce yapısı, hatta tarikat üyesi olabileceği düşüncesinden hareketle, emirlerindeki tüm rütbeli personeli bu yaklaşımla mercek altına almakla bizzat görevlendirilmişti.” Bu başlangıç aşamasıydı. Çağlayan’ın kitabından öğrendiğimize göre bir vakit namaza 14 gün oda hapsi cezası alanlar olmuştu. Sonra altın yüzük takıp takmayanlar kontrol edilmeye başlandı. Kitaptan okuyalım: “28 Şubat döneminin Jn. Gn. Komutanı T.K. kışlalarda subay ve astsubayların cami ve mescitlere gitmesini, kışla içi mescitlerde ezan okunmasını, mescitlerdeki Arapça ayet ve sembolleri ve cüppe, sarık gibi kıyafetleri yasaklayan bir emir yayınlamıştı. Bu emir doğrultusunda mescitlerde denetlemeler başlamıştı. Askeri birlik sınırları içinde bulunan mescitler, ibadet için mescitlere gelenlerin tespitinde bir araç haline getirilirken, aynı zamanda özellikle cuma günleri, şehirlerdeki camilere de sivil kıyafetli veya namaz kılmak için gelmiş gibi gözüken resmi kıyafetli personel görevlendirilerek, bu mekanlarda görülen personelin de tespitleri yapılmıştı. Mescitler, sadece er ve erbaşlara mahsus ibadet yerlerine dönüştürülmüştü. Mescitlerdeki imam sarık ve cüppeleri, duvarlardaki dinî levhalar kaldırılmıştı. Diyanet İşlerinden onaylı, mealli Kur’an dışındaki bütün kitaplar imha edilmişti.”

Bir er, disiplin suçu işlemeyi göze alarak Kur’an’ın açık arazide gömülmesine gönlü razı olmaması da ilginç bir hadise olarak karşımıza çıkıyordu: “Birlik komutanımız mealli olmadığı için Kur’an’ın da mescitten çıkarılıp açık araziye gömülmesini emretti. Götürüp gömdük. Ben çok huzursuz oldum. Gözüme uyku girmedi. Bir fırsatını bulunca Kur’an’ı gömüldüğü yerden çıkarıp, firar ederek memleketim olan Bursa’ya gittim. Kur’an’ı layık olduğu emin bir yere teslim ettikten sonra tekrar birliğime döndüm. Verilecek her türlü cezaya razıyım.”

Öyle ya, onların bakış açısına göre din halka mahsustu, ordudaysa ancak er’lere ait olabilirdi. Yusuf Çağlayan, yaşadığı bir olayı şöyle aktarıyordu: “28 Şubat döneminde televizyon ekranları âdeta irtica (!) kusuyordu. Aczmendiler, ellerinde sopalarla boy gösteriyorlar, âdeta ülkeyi sarmış gibi görünüyorlardı. Medya böyle bir görüntü oluşturuyordu. Akşam haberlerinde Aczmendiler çıktığında, ertesi gün kolordu komutanının yaptığı ilk iş, beni çağırtmak ve bunların hesabını bana sormak olurdu. (…) Bir ara, bana, inancın halka mahsus bir şey olduğunu da söyledi. Ordudaysa erlere mahsus olduğunu, bu seviyede kaldığı takdirde inancın yararlı olabileceğini ifade etti. ‘Örneğin; savaşta inanç, eri avcı boy çukurunda tutan bir kuvvet verir.’ dedi. Sözü döndürüp dolaştırıp darbeye getirdi ve ‘Darbe neden açıktan yapılmadı biliyor musun? Er faktörü yüzünden... Bu erler, bu milletin çocukları. Açıktan yapsaydık bu erleri nasıl itaat ettirecektik?’ dedi.”

Bu uygulamalar kısa sürede subayların evlerini de kapsama alanına aldı. Eşlerin başlarının örtülü olup olmadığını anlamak için düzenekler kuruldu. Orduevlerinden faydalanmak için eş ve çocuklara kimlik çıkartılarak onların fiziki durumları gözetim altına alınacaktı. Yavaş yavaş çember daraltılıyordu. 13 Mayıs 1998 tarihine gelindiğinde, başörtülü eş ve çocukların sadece orduevleri ve sosyal tesislere girişi yasaklanmıştı. Bu tarihte artık lojmanlarda da bu yasak yürürlüğe konulunca astsubay ve subay eşleri ve aileler için psikolojik travmalara kadar varan süreç hızlanmış oldu.

Dayatılan şablona bağlı olmayanın ‘yanarsın’ diye tehdit edilip, sonra da gereğinin yapıldığı günlerdi o günler. Eskiden bir subayın yabancı bir kadınla evlenmesi ordudan uzaklaştırılma sebebi iken bu değiştirilmiş, artık Müslüman örf ve âdetlerine riayet edenle evlilik yasaklanır (!) olmuştu. Uygulamalar da bunun belgesi niteliğindeydi. Bu hususlarda kitapta, yaşanmış o kadar örnek vardı ki… GATA’da kanser tedavisi olan başörtülü eşinin tedavisi, ordudan ihraç edildikleri için yarım kalan, bunu eşine açıklayamayıp ‘tedavin tamamlandı’ diyerek evine dönen bir subay vardı. Sonuçta bir cana mal olan bu olay da 28 Şubatçıların bir eseriydi.

Kimi çareyi yeni tayin olduğu yerde lojmanda kalma hakkı olmasına rağmen bu hakkını kullanmamakta buldu. Bu da çözüm olmadı. Zira bu sefer ‘Neden lojmanda oturmuyorsun? Sende bir şey mi var?’ sorularına muhatap olmaktan kurtulamadılar. Bir kısmı cadı avından kurtulmak ve hiç olmazsa az süre kalan emekliliğinden önce ordudan ihraç edilmemek için eşinden anlaşmalı boşandı. Bu sefer de bir yıl boyunca evinde hapishane hayatı yaşayan insanların dramı çıktı ortaya. Ne de olsa yetkililerin açıklamalarına göre ‘eş ve çocuklar TSK’nın dış görüntüsüne uymuyordu.’

Ve bütün bunların sonucunda yetkililer tarafından tekrarlanan ezberlenmiş bir cümle vardı: “Din ve inanç hürriyeti bir temel haktır. Bunlara herkesin saygı göstermesi esastır. Biz irtica ile mücadele ediyoruz. Dine karşı değiliz. Bu orduda herkes Müslüman’dır.”

Yusuf Çağlayan kimdir?
1957’de Kırıkkale’nin Bahşılı ilçesinde doğan, 1979’da İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi’ni bitiren Yusuf Çağlayan, girdiği askerî hâkimlik sınavlarını kazandı, 1983 yılında da stajının ardından Gaziantep 5. Zırhlı Tugay Askerî Mahkemesi’nde görev aldı. Burada dört yıl kaldıktan sonra Erzincan 3. Ordu mahkemesine, üç yıl sonra da Gelibolu 2. Kolordu savcılığına getirildi. Altı yıl da bu görevde bulundu. 1997’de Kuzey Kıbrıs Türk Barış Kuvvetleri Komutanlığı Askerî Hâkimliği’ne başladı. Aynı günlerde binbaşılığa terfi ederek birinci sınıf hâkimliğe ayrıldı. 1998 yılındaki aralık şûrasında re’sen emekliye sevk edilen Çağlayan, böylece 28 Şubat süreci kapsamında tasfiye edilen subaylar arasında yer aldı. Suçluydu, zira onun da eşinin başı örtülüydü!

28 Şubat ve ordudan atılan subaylar... / İsmail Kapan

“28 Şubat Süreci”nin 14. yıl dönümü, Saadet Partisi Genel Başkanı ve o dönemin başbakanı olan Necmettin Erbakan’ın vefatı sebebiyle, bu defa daha farklı biçimde tartışma ve değerlendirmelere konu oluyor.

On dört yıl önce, Türkiye’de hukuk devleti, özgürlükler ve demokrasi üzerinden silindir gibi geçen, “POST MODERN DARBE”nin planlayıcıları, destekçileri, ortakları, aktörleri ve figüranları konusunda, şimdiye dek çok şey yazılıp çizildi. “BİN YIL SÜRECEK...” denilen, ancak on yıl bile süremeyen ve fakat; hukuk devleti ve demokrasi ve özellikle, ülke ekonomisi üzerinde felaket ölçeğinde yıkım etkisi yapan mahut sürecin sorumluları, ne zaman ve ne şekilde kanun önünde hesap verecek? Hesap vermeleri söz konusu olacak mı, olmayacak mı? Olacaksa bu ne zaman olacak?.. 28 Şubat 1997’de patlayan siyasi buhran, 17 Şubat 2001’de korkunç bir ekonomik felaketle sonuçlandı.

O krizin bu memlekete tam 387 milyar dolara patladığını, daha birkaç gün önce ekonomiden sorumlu başbakan yardımcısı Ali Babacan, kalem kalem açıkladı. T.C. Merkez bankasındaki toplam döviz rezervinin 80 milyar dolar mertebesinde olduğu dikkate alındığında, bu meblağın ne anlama geldiği daha iyi anlaşılır...

İçi boşaltılıp batırılan bankalar, yurt dışına kaçırılan paralar... En önemlisi de işini kaybeden yüz binlerce vatandaş, kepenk indirmek zorunda kalan on binlerce esnaf ve bütün vatandaşların yarı yarıya fakirleşmesi...

Esas felaket, bu dönemde insan hak ve özgürlüklerine indirilen darbelerdi... Haksız ve hukuksuz yere izlenen, fişlenen, baskı altına alınan, tehdit edilen, işkencelere tabi tutulan vatandaşlar... Tezgâhlarla, tuzaklarla piyasaya “şeyh” diye sürülen, tuhaf kılıklı zavallı piyonlar. Onların tuzağına düşürülmüş acınası cahil kişiler. Bütün bunlar, “devlet mekanizması” içerisinde döndürülen dolaplar ve temelde vatandaşı hedef alan sinsi planlardı.

Bu dönemde en fazla mağdur olanların başında, tamamen haksız biçimde ve kanunsuz olarak, mesleklerinden atılan subay ve astsubaylar gelmektedir. Onların ne derece perişan olduğunu uzun uzun anlatmaya gerek yok. Ama bir olayı hiç unutamıyorum... Bütün özlük haklarından mahrum bırakılarak, ordudan atıldıktan sonra bir il belediyesinde işe giren; ancak gelen baskılar üzerine, oradan da uzaklaştırıldıktan sonra bunalıma girip maalesef intihar eden yüzbaşının son derece acıklı hikâyesi... Herhalde o yüzbaşının dramı, hiçbir zaman unutulmayacaktır!

Ordudan atılan subay ve astsubayların her birinin, kendine mahsus acıklı hikâyeleri var. Bunların bir kısmı kamuoyuna da yansıdı. Perişanlık diz boyu... Şimdi yeni yapılacak düzenlemelerle bunların uğradığı mağduriyetlerin kısmen de olsa telafi edilmesi söz konusu. Bu konuda Meclis’e getirilmiş bir tasarı olduğunu biliyoruz. Ancak konu ile yakından ilgilenen mağdur subaylar, tasarının muhteva ve çerçevesinden tatmin olmuş değil maalesef!.. Hiçbir haklı gerekçe olmaksızın hak mağduriyetine maruz bırakılan bu vatandaşlarımızın, kayıplarının azami ölçüde telafi edilmesi gerekir. Burada bütçe dengeleri veya başka mazeretler ileri sürülmemeli. Ayrıca emekliliği gelmemiş mağdur personele, yeniden kamu hizmetinde istihdam, tek seçenek olarak dayatılmamalı. Zira bunların bir kısmı geçen zaman içinde, özel sektörde veya ferdi teşebbüsle kendilerine bir düzen kurmuş durumda. Hak telafisi derken yeni mağduriyetlere yol açılmamalıdır... Bu konuda hükümetin daha bir hassasiyet göstermesi bekleniyor.

Ergenekon sanıkları F tipi cezaevinde

SİLİVRİ Ceza ve İnfaz Kurumu Yerleşkesi’nde tutuklu bulunan Ergenekon, Islak İmza ve Devrimci Karargâh örgütü davalarından tutuklu olan sanıklar koğuşlarından taşınıyor. 4 ve 5 numaralı L Tipi Cezaevi’nde bulunan sanıklar, dün kendilerine yapılan tebligatın ardından F Tipi’ne dönüştürülen Silivri 1 No’lu Cezaevi’ne nakledilmeye başlandı. Ergenekon sanıklarından Sevgi Erenerol, Veli Küçük ve Kemal Kerinçsiz’in avukatları Vural Ergül, Zeynep Küçük ve Gönül Kerinçsiz, daha önce TBMM İnsan Hakları Komisyonu’na ve İstanbul Barosu’na dilekçe vermiş, yapılan bu değişiklikle ilgili olarak müvekkillerinin can güvenliklerinin tehlikeye atıldığını öne sürmüşlerdi.

Kimler gidiyor
 
Gazeteciler Mustafa Balbay, Tuncay Özkan, Deniz Yıldırım, Emniyet Müdürü Hanefi Avcı, İP Genel Başkanı Doğu Perinçek, Nusret Senem, Bağımsız Türk Ortodoks Patrikhanesi Basın Sözcüsü Sevgi Erenerol, emekli Albay Fikri Karadağ, Muzaffer Tekin, emekli astsubay Oktay Yıldırım, emekli binbaşı Fikret Emek, Mehmet Demirtaş, Hasan Atilla Uğur, avukat Yusuf Erikel, Sedat Peker, Yazar Ergun Poyraz, avukat Kemal Kerinçsiz, eski Özel Harekât Daire Başkan Vekili İbrahim Şahin, emekli Tuğgeneral Veli Küçük, emekli subaylar Levent Göktaş, Levent Bektaş, Durmuş Ali Özoğul, Hasan Ataman Yıldırım, Hayrettin Ertekin.

'Genelkurmay Başkanı bile engelleyemedi'

İsmet Berkan, 'Asker Bize İktidarı Verir mi?' adlı kitabını NTV canlı yayınında anlattı: "Genelkurmay, kendi hükümetini yıkmak için yalan haberler yapan internet siteleri kurdu. MİT Başkanı'nı hain ilan eden belge birkaç kez dolaşıma sokuldu."

28 Şubat post-modern darbesinin yıldönümünde gazeteci İsmet Berkan'ın yazdığı 'Asker Bize İktidarı Verir mi?' isimli kitap piyasaya çıkıyor.

Radikal gazetesinin eski Genel Yayın Yönetmeni İsmet Berkan, kitabını konuk olduğu Banu Güven'le Artı programında anlattı:

"2002 seçimlerinden önce, yaz mevsiminde Tayyip Erdoğan'la bir fırsatta karşılaştık ve dedim ki, 'Sizi ziyarete gelmek isteriz.' O da, 'Gelin ama sohbete gelin' yanıtını verdi. O dönem Radikal Genel Yayın Yönetmeni'yim ve Radikal Ankara Temsilcisi Murat Yetkin'le birlikte Balgat'taki AK Parti Genel Merkezi'ne gittik. Erdoğan ve ekibiyle yemek yedik, uzun bir sohbet yaptık. Öğle yemeği sırasında 'araştırmalar sizi önde gösteriyor, iktidara geliyorsunuz' gibi konuşmalar sürerken AK Parti Genel Başkan Yardımcısı Hüseyin Çelik dönüp dedi ki, 'Seçimi kazanırız ama asker bize iktidarı verir mi?' Masada bir sessizlik oldu, sanki bu konuda Türkiye'de tek yetkili kişi benmişim gibi bir hava esti, Tayyip Bey de bana bakıyordu, dedim ki 'Yüzde 40 oy alırsanız asker de size selam durur.' Evet iktidara geldiler ama o kadar da kolay olmadı aslında, soru çok haksız bir soru değil. Kitabımın isim babası Hüseyin Çelik.

Ergenekon ve Balyoz davalarında benim kitapta yazdığım şeyler pek yargılanmıyor. Mahkemelerde yargılananlar başka bir safahat ve biraz daha karmaşıklaştırılmış hali. Amacım Ergenekon'u anlatmak değil zaten, 2002-2008 arasında Türk demokrasisinin başından geçenleri anlatmaya çalıştım.

Ben kendimi bildim bileli bu memleketin kurtarılmaya ihtiyacı vardır, her kahve köşesinde birileri 'Ben olsam şöyle kurtarırım, sallandıracaksın Taksim'de 5 tanesini bak bir daha oluyor mu?' diye konuşur. Herkeste bir memleketi kurtarma telaşı vardır. Askerlerin kahve sohbeti yapan sivillerden bir farkı var, bellerinde silah, emirlerinde ordu, silah, top var, kendilerince birçok kez kurtarmaya soyundular. 27 Mayıs, 12 Mart, 12 Eylül, 28 Şubat, 27 Nisan darbeleri, müdahaleleri ve 2002 ile 2008 arasında yaşananlar. Bunların hepsi de aydınlığa çıkmış değil, benim yazabildiklerim bir kısmı. Hiç duymadığımız olaylar da var.

DEVLET SU İŞLERİ TAZİYE YAYINLIYOR MU?
TSK'nın Erbakan'ın ardından yayınladığı taziye mesajı için çok gecikmiş ve çok üstü kapalı bir 28 Şubat özrü diyenler oldu. Ben bir yönüyle normal bir yönüyle anormel buluyorum. Genelkurmay Başkanlığı'nın bir açıklama yapmasına gerek yok, nasıl Devlet Su İşleri veya Emniyet Genel Müdürlüğü başsağılı yayınlamıyorsa Genelkurmay Başkanlığı'nın da mesaj yayınlamasına gerek yok. Ecevit öldükten sonra böyle bir mesaj yer almamıştı internet sitesinde. Gerçi Ecevit'in cenaze törenine TSK tam kadro katılmıştı neredeyse.

ERBAKAN HİÇ TINMIYOR
Zamanında bir 28 Şubat kitabı üzerinde çok çalıştım, tembelliğime verin, hatta bazı yerlerde yazıldı çizildi tuttuğum notlar. Hikaye şu, 1996 yılının aralık ayında Genelkurmay dönemin Cumhurbaşkanı Süleyman Demirel'e bir brifing veriyor. Demirel karargaha gidiyor. Daha ne Sincan olayı ne de başka bir şey var. Brifingde iç tehdite ağırlık veriliyor ve irtica ilk sırada. İrtica ile bir takım şeyler sıralıyor asker Demirel'e. Demirel mühendis kafasıyla düşünen bir insan, hemen üç tane somut madde not alıyor. Diyor ki, 'Ben bu üç maddeyi not aldım, sizin ilave etmek istediğiniz başka bir şey var mı?' Askerler bakıyor ve 'Hayır yok' diyorlar. Üç somut şikayet gayet enti püften şeyler, bir tanesini söyleyeyim. Zamanında Abdurrahman Dilipak bir kitap yazmıştı, yanlış hatırlamıyorsam 312. maddeden yargılandı kitapla ilgili. Aynı kitaptan alıntı yaparak o zaman çalıştığı Aktüel dergisinde haber yapan Sefa Kaplan (Bugün Hürriyet'te çalışıyor) hakkında da dava açıldı. Sefa Kaplan hapis cezası aldı bu davadan, Abdurrahman Dilipak beraat etti. Kitabı yazan beraat etti, alıntı yapan mahkum edildi. Hatta Sefa Kaplan birkaç yıl İngiltere'ye kaçtı, üç dört yıl sürgünde yaşadı. Meğerse Dilipak'ı beraat ettiren hakim sürgün edilmiş, 'Niye beraat ettirdin?' diye. Bu aynı zamanda yargı bağımsızlığımız hakkında bir fikir versin. Sonra Refah-Yol hükümeti kurulduktan sonra dönemin Adalet Bakanı Şevket Kazan bu hakimi pasif görevden Bursa'ya mı başka bir yere mi atanmış. Vay bu hakim nasıl atanır? Sanki bir hakimin atanması yüzünden memlekette darbe yapılacak. Diğer iki madde de buna benzer hafif şeyler. Demirel bu notları mektup olarak Erbakan'a yazıyor ancak Erbakan hiç tınmıyor, cevap bile vermiyor. Belki üzerine düşse sonra yaşanacakların önüne geçecek.

TSK, HÜKÜMETİ DÜŞÜRMEK İÇİN İNTERNET SİTELERİ KURDU

27 Nisan'da gece yarısı bir muhtıra yayınlanıyor ve 'Sizi deviririz' deniliyor hükümete, bu algılamamız. Bir de o muhtıranın dayanakları var, neye dayanıyorsun kardeşim, nedir yani? İrtica nasıl gelecek, cumhuriyet nasıl yıkılacak, Atatürk Cumhuriyeti elden nasıl gidecek? İşte Malatya'da küçük çocuklar ilahi okumuş, bilmem nerde bilmem ne olmuş. Buna benzer bir takım şeyler öne sürülüyor. Kendi hükümetini düşürmek için internet siteleri kuran bir Genelkurmay Başkanlığı var. Ve o internet sitelerindeki yalan haberler AK Parti'ye açılan kapatma davasının iddianamesinde delil klasörlerine kondu.

SUBAYLAR OTURUP YALAN HABER YAZMIŞ

İnternet andıcını hatırlayanlar vardır, Taraf gazetesi ortaya çıkardı. Herkes yalanlanmasını bekliyordu, çünkü doğru olamayacak bir şeydi bu. Genelkurmay diyor ki 'Evet böyle bir şey var ve biz bunu Başbakanlık'tan aldığımız emir gereğince yapıyoruz.' Başbakanlık köpürdü, arşivler arandı tarandı ve 2000 yılında dönemin Başbakanı Ecevit daha genel bir talimat vermiş, Genelkurmay da oturmuş dezenformasyon amaçlı web siteleri kurmuş. Türkçe siteler bunlar, başka dilden değil ve muhatabı da Türk insanı. Amacı dezenformasyon yapmak. En aktiflerinden biri www.irtica.org adresiydi. Bizim ülke savunmasına katkıda bulunsun diye maaş ödediğimiz subaylar, kurmaylar oturmuşlar işleri güçleri yok, bunlara yalan haber yazmışlar.

MİT'İN ELİNE GEÇEN BELGE

Bir gün MİT'in eline bir belge geçiyor, Genelkurmay istihbarata ait. Bu belgede MİT Müsteşarı vatana ihanet etmekle suçlanıyor uzun uzun. Çünkü o sırada MİT Müsteşarı o sırada Kuzey Irak'a geçip Barzani ve Talabani'yle falan görüşüyor, henüz PKK ile bir görüşmesi yok. MİT Müsteşarı Emre Taner bunu canı öyle istediği için, kendi kendine bir dış politika belirlediği için yapmıyor. MGK'da alınan karar üzerine Kuzey Irak adımlarını atıyor. Devletin kendinden içre bir başka devlet daha var demek ki, Genelkurmay istihbaratta. Bu belgeyi eline geçince MİT Müsteşarı Emre Taner, Genelkurmay'a gidiyor. Dönemin Genelkurmay Başkanı Yaşar Büyükanıt'ın önüne belgeyi koyup 'Paşam bu nedir?' diyor. Büyükanıt mahçup oluyor, diyor ki, 'Temin ederim olmaz böyle bir şey, gerekeni yapacağım.' İstihbarat biriminde operasyon yapılıyor, kadro dağıtılıyor. Fakat birkaç ay sonra yeniden benzer bir belge MİT'in eline geçiyor, Taner yeniden Genelkurmay Başkanı'na gidiyor. Genelkurmay Başkanı'nın bile engelleyemediği bir mekanizma var orada.

ERDOĞAN KENDİ GÜCÜNÜ KULLANMADI

Türkiye'de bu tür olaylar olurken Başbakan Erdoğan hiçbir zaman kendi soruşturma gücünü kullanmadı. Yukarıda verdiğim örneğe bakalım, internet andıcı meselesi. Dünyada hiçbir demokratik devlette böyle bir şey olamaz. Başbakanlık bu konuda hiçbir soruşturma yapmadı. Başbakanlık Teftiş Kurulu gibi bir organ var, devlet içindeki en yüksek soruşturma kuruludur bu. Turgut Özal zamanında yaratıldı, Genelkurmay'a da girer MİT'e de girer. Müfettişi sorgu hakimi yetkisiyle istediği her yerde soruşturma yapar. İstanbul'daki savcılar şimdi bir şeyleri soruşturuyorlar ancak bu savcılar Başbakanlık Teftiş Kurulu'nun ulaşabileceği kolaylıktan yoksun.

GÜL 2004'TE BANA 'SARIKIZ' DEMİŞTİ, ANLAMAMIŞTIM

27 Nisan'da hükümetin orduya karşı durmasını, cevap vermesini önemsiyorum ancak aynı hükümet kendi canına kasteden, bekasına kasteden, darbe yapmayı planlayan insanlara karşı bir soruşturma gücünü harekete geçirmeliydi. Ergenekon'un birinci iddianamesini okursanız savcılar başında güzel bir özet yapmış. Şuna inanmamız bekleniyor, Ümraniye'de el bombaları bulunuyor ve oradan hareketle zincirleme şu anki tabloya ulaşıldığı belirtiliyor. Ancak buna ihtiyaç yok. Abdullah Gül'le 2004'te yaptığımız bir sohbette, o zaman Dışişleri Bakanı'ydı, bana 'Sarıkız' kelimesini söyledi. Ben hiçbir şey anlamadım. Yıllar geçmesi gerekti Sarıkız'ın ne demek olduğunu anlamam için. Nokta dergisi 2007 yılında yayınlayınca darbe planlarını, 'Aaa' dedik, 'Meğer Sarıkız oymuş.'

ERBAKAN HEM DİRENDİ HEM DİRENMEDİ

28 Şubat'ta Erbakan hem direndi hem direnmedi. 28 Şubat'tan hemen sonraki Bakanlar Kurulu toplantısında Erbakan bakanlara MGK toplantısını anlatıyor ve savunuyor MGK'da alınan kararları. 'Hükümetimize karşı yayınlanmadı, biz de katılıyoruz alınan kararlara' mealinde şeyler söylüyor. MGK kararlarını imzalamadım dedi ancak ilk kez o belge yayınlandı, imzaladığı görülüyor. 'Ben onun son sayfasını imzaladım' gibi şeyler söyledi daha sonra.

ÇETİN DOĞAN 'SİLAHLA DEĞİŞTİRİRİZ' DEDİ

28 Şubat'tan üç buçuk ay sonra hükümet değişti, o kadar da sürdü. DYP'de istifalar oldu, brifingler gerçekleşti, korkutmacalar oldu, 'Darbe yaparız, geliyoruz ha' dediler. 10 Haziran 1997 günü verilen bir brifingde 'Gerekirse bu hükümeti silahla değiştiririz' diye bir laf çıktı Genelkurmay'ın ağzından. Bunu söyleyen de yanlış hatırlamıyorsam o zamanin Harekat Başkanı Korgeneral Çetin Doğan'dı.

ÖZKASNAK NEŞELİ BİR SESLE 'GÖRDÜNÜZ MÜ?' DEDİ

1 Mart sabahı ne olup bittiğini anlamaya çalışıyoruz ve ben de Genelkurmay Sekreteri Tümgeneral Erol Özkasnak'ı aradım. Biraz geç de olsa döndü bana ve çok keyifli bir sesle şöyle dedi: 'Gördünüz mü İsmet Bey 21. yüzyılın ordusu yaptı mı nasıl yapıyor? Eski usül darbe filan kalmadı artık, biz post-modern dönemin ordusuyuz.' Post-modern darbe lafının kaynağı odur. Dönemin Genelkurmay 2. Başkanı Çevik Bir'in de bazı gazetecilere 'Yaptığımız post-modern darbedir' diye konuştuğunu biliyoruz. Müellifi onlar, bizler değiliz yani."

Başsavcı: Şemdinli’yi iki subaya yıkmayın

Şemdinli Davası’nın sivil mahkemede yargılanması gerektiği yönünde görüş bildiren Askeri Yargıtay Başsavcılığı, “ancak emir-komuta zinciri içinde yapılabilir” dediği olayın arkasındaki güçlerin açığa çıkarılmasını istedi.

Şemdinli Davası’nın sivil mahkemede yargılanması gerektiği yönünde görüş bildiren Askeri Yargıtay Başsavcılığı, “ancak emir-komuta zinciri içinde yapılabilir” dediği olayın arkasındaki güçlerin açığa çıkarılmasını istedi.

Askerlere sivil yargı yolunu açan yasal düzenlemenin Cumhurbaşkanı Abdullah Gül tarafından 9 Temmuz 2009 onaylanmasının ardından 13 ay boyunca Askeri Yargıtay’da kalan Şemdinli davasının dosyası görevsizlik kararı verilerek sivil mahkemeye gönderildi. Dosyanın sivil mahkemeye gönderilmesi yönünde görüş bildiren Askeri Yargıtay Başsavcısı Kıdemli Hakim Albay Ozan Odabaş’ın talebinin 13 sayfalık gerekçesi de ortaya çıktı. Şemdinli bombasının üç kişiyle sınırlı olmadığına dikkat çeken Askeri Yargıtay Başsavcısı, olayın arkasında bulunan güçlerin ortaya çıkarılmasını istedi. Yargılanan astsubaylar Ali Kaya ve Özcan İldeniz ile itirafçı Veysel Ateş’in amacının “PKK ile bağlantılı” olarak gördükleri Seferi Yılmaz’dan “terör” yöntemiyle intikam olmak olduğu da belirtilen Başsavcı Odabaş, olayın arkasındaki güçlerin ortaya çıkarılmasının mahkemelerin görevi olduğu kadar askerin de görevi olduğuna dikkat çekti.

‘Sanıklar tek başlarına planlamamıştır’
Savcılık, suçun işlendiği sırada ve sonrasındaki olaylar birlikte değerlendirildiğinde askeri bir emir komuta zinciri içinde bulunan sanıkların böylesi bir eylemi “terör” eylemlerinin yoğun olarak yaşandığı bir bölgede tek başlarına planlamaları ve uygulamalarının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu da savundu. Başsavcı, “Sanıklara yardım eden kişilerin yargı önüne çıkarılmaları görevi, devletin yetkili organlarında olmakla birlikte, Jandarma teşkilatının da görevdir. Sanıkların yaptıkları eyleme bakıldığı zaman suç örgütü kabul edilmesi gereklidir” görüşünü dile getirdi.

MGK kararları emir değil, ama..

Erbakan, bir ay sonra koltuğunu kaybedeceğinden habersiz Bakanlar Kurulu’nda konuşuyor: MGK kararları emir değildir, ancak faydalanılacak esaslardır. 28 Şubat’ın uygulanması için her tedbiri aldık

Başbakan Necmettin Erbakan’ın imzalamamak için beş gün direndiği Milli Güvenlik Kurulu kararlarının üzerinden dört ay geçti. Tarih 27 Mayıs 1997... Bir ay sonra Cumhurbaşkanı Süleyman Demirel’e istifasını sunmak zorunda kalan Erbakan, Başbakanlık Merkez Binası’nın alt salonunda Bakanlar Kurulu’nu son kez topladığından habersizdi.

Erbakan, kabine üyelerini selamlayan konuşmasının ardından sözü Devlet Bakanı Lütfü Esengün’e veriyor. Esengün, 28 Şubat kararlarına ilişkin ilgili bakanlıkların faaliyetlerini içeren rapor ile Başbakanlık tarafından çıkarılan tamimi okuyor. Ardından da metinlerin birer kopyası bakanlara dağıtılıyor.

İnsan haklarına riayet mecburdur
Sözü tekrar alan Başbakan Erbakan, Bakanlar Kurulu tutanaklarına göre şöyle devam ediyor: “İrtica ile mücadele ederken devletin temel niteliklerini korumalıyız. Alınan tedbirlerde bizzat kendimiz, devletin temel niteliklerine aykırı hareket etmememiz gerekir. Demokrasi esaslarına, hukuk devleti ilkelerine ve insan haklarına riayet mecburdur.

Tedbirler MGK’ya sunuldu
Bütün bakanlıklar bu hususta gereken tedbirleri aldılar. Bir ay süreyle söz konusu tedbirler alındıktan sonra Milli Güvenlik Kurulu’nun bundan evvelki toplantısına bir kitap halinde sunuldu. Birinci ayda alınmış olan her türlü tedbir hakkında bilgi verildi. MGK devletin güvenliğini ilgilendiren konularda görüşlerini Bakanlar Kurulu’na bildiren anayasal bir kuruluştur. Devletin güvenliğinden sorumlu olan kurum ise Bakanlar Kurulu’dur. Bakanlar Kurulu bu görüşleri dikkate alır. Ancak Milli Güvenlik Kurulu, Bakanlar Kurulu’nun üstünde bir kuruluş değildir. Bildirilen hususlar emir değil, istişari bir görüştür. Bakanlar Kurulu, alınan karar ve görüşlerden yararlanılması esastır.

İki izleme komisyonu kurduk
Bakanların bu konularda neler yaptığı ve ne yapmaları gerektiği konusunda sürekliliğin takibi için Başbakanlık’ta bir merkez oluşturuldu. Ve bir tamimle bakanlıklara duyurulmasında yarar olacağı düşünülmüştür. Bu işleri takip etmek ve koordine etmek üzere de ilgili bakanlıkların müsteşarları seviyesinde bir yüksek izleme komisyonu ayrıca kurulmuştur.

MGK için değil, ülkemiz için
Alınan kararlar, işlerin savsaklanmakta olduğunu değil, tam tersine gereken ciddiyetle yürütülmüş olduğunu gösteriyor. Milli Güvenlik Kurulu istediği için değil, ülkemizde demokrasi, laiklik gibi herkesin benimsemesi lazım gelen anayasanın temel esaslarına riayetin sağlanmasını esas aldık. Dogmatik bir takım düşünceler ve önyargılarla fikir üretenler, az sayıda da olsa var olan bazı insanları düzeltmek ve bunları da devletini sever hale getirilmesini sağlamak hepimizin istediği bir husustur.

Bakanlara teşekkür etti
Çalışmalar bu esaslar dahilinde sürdürülüyor ve bunlar isteyerek yaptığımız çalışmalardır. Hiçbir dönemde bu konulardaki çalışmalar, bu kadar hassas ve dikkatli yürütülmedi.

Basında ortaya atılan iddiaların gerçekle alakası yok. Bu faaliyetleri dikkatle yürüttükleri için Milli Eğitim Bakanlığı başta olmak üzere İçişleri Bakanlığı’na, Adalet Bakanlığı’na ve Diyanetle ilgili Devlet Bakanlığı’na teşekkür ediyorum.”

54. Hükümet’in Başbakanı Necmettin Erbakan, bu konuşmasından yaklaşık bir ay sonra haziran ayının sonunda dönemin Cumhurbaşkanı Süleyman Demirel’e istifa mektubunu sunmak zorunda kaldı.

Hoca’dan Hadis-i Şerif
28Şubat’ın ardından yapılan Bakanlar Kurulu toplantısında, MGK kararlarına destek veren Çiller’e arka çıkan Başbakan Necmettin Erbakan, Hadis-i Şerif’ten de alıntı yapıyor: “Sayın Çiller konuyu fevkalade güzel ortaya koydu. Konuşmalarına aynen katılıyorum. Tek kelime bile ilave veya çıkarmaya lüzum görmüyorum. Sadece teyiden bazı hususları ifade edeceğim.

Bir Hadis-i Şerif’te ‘Asaletin afeti övünmektir’ deniyor. Övünmek yapılan hizmeti zedeler, bir hizmet yapıldığında onu başkaları takdir eder. Hükümet, ülkeye hizmet için biraraya geldi ve uyum içinde çalışıyor. Ülkenin istikrara ihtiyacı var. Çok hayırlı bir hizmet yapıldığı inancı içindeyim...”

28 Şubat’tan bir gün önce ne dediler
Tutanaklara göre 27 Şubat 1997’de toplanan Bakanlar Kurulu üyeleri “görmedim, duymadım, bilmiyorum”u oynuyor. İşte bakanların darbeden bir gün önceki gündemleri:

Tarım ve Köyişleri Bakanı Musa Demirci: ABD’lilere Türkiye’nin bir ülke olduğunu söyledik. Onları GAP Bölgesi’nde yapılacak Tarım Fuarı’na davet ettik.

Devlet Bakanı Namık Kemal Zeybek: İki gün önce İstanbul’da Kırgızistan Dışişleri Bakanı ile karşılaştım. Kendisi Türkiye’nin son zamanlarda Türk Cumhuriyetlerini ihmal ettiğini söyledi.

Sağlık Bakanı Yıldırım Aktuna: Yeşil Kart sahibi bir vatandaşın yeni doğan çocuğunun da bu uygulamadan belli şartlar dahilinde yararlanmasını sağladık.

İçişleri Bakanı Meral Akşener: Bulgaristan’da istikrarlı bir hükümetin bulunmaması nedeniyle burada Türk işadamlarına mafya tarafından büyük baskılar uygulanmaktadır.

Adalet Bakanı Şevket Kazan: Bulgaristan’daki vatandaşlarımıza çifte vatandaşlık hakkının tanınması zaten Bulgaristan’ın işine gelir.

Dayatmaları tasvip etmem mümkün değildi

28 Şubat postmodern darbe sürecinin 14. yıldönümünde, askerin brifingler yoluyla yargıya yaptığı baskı hafızalardaki tazeliğini koruyor.

Genelkurmay'ın Orbay Salonu'nda asker tarafından verilen 'irtica ve laiklik' konulu brifinglere Anayasa Mahkemesi, Yargıtay ve Danıştay üyeleri otobüslerle taşınmıştı. Yer darlığından koridorlarda oturan yüksek yargıçlar, irtica konulu brifingin ardından komutanları dakikalarca ayakta alkışlamıştı. Bazı Yargıtay üyeleri söz konusu brifinge katılmaktan duyduğu pişmanlığı yıllar sonra kamuoyuyla paylaşırken, bütün baskılara rağmen brifinglere katılmayan az sayıda Yargıtay üyesi de bulunuyordu. Yargıtay 3. Ceza Dairesi Onursal Başkanı Muhittin Mıhçak bu isimlerden biri.

Yargıya verilen brifinge katılmadığını doğrulayan Mıhçak, "Hâkimliğime, hâkimlik kurallarına uygun görmediğim için katılmadım." açıklaması getiriyor. "Türkiye, kişi hak ve hürriyetlerine dayatmalar yoluyla baskı uygulayan bir akım askerî dönemlerden geçmiştir." diyen Mıhçak, 28 şubat süreciyle ilgili Zaman'ın sorularına kısa hukuki değerlendirmelerde bulundu. Mıhçak, "Baskıcı dönemlerde bu uygulamaları yapanlar değişik kesimlerden kendilerine taraftar bulabilmiştir. Bu durumu milletimiz takdir ve değerlendirme yaparak karar verme yeteneğine her zaman sahiptir." dedi.

Genelkurmay'da verilen brifinglere katılmaması, görev yaptığı dairede ve Yargıtay'da onun için yeni bir süreci başlattı. Brifinglerden sonra Yargıtay'ın bazı davalarda verdiği siyasi kararlar dikkat çekti. Bunlardan biri de Başbakan Tayyip Erdoğan'ın İstanbul Büyükşehir Belediye başkanıyken Siirt'te yaptığı şiirli konuşmaya ilişkin açılan davada yaşandı. Diyarbakır DGM, Erdoğan'ı TCK'nın 312/2 maddesi uyarınca 10 ay hapis cezasına çarptırdı. Erdoğan'ın temyiz başvurusunu görüşen Yargıtay 8. Ceza Dairesi bu kararı onadı. Çoğunluk kararına katılmayan Muhittin Mıhçak, Erdoğan'ın okuduğu şiirin düşünce açıklaması olduğunu belirterek, kararın bozulmasını istedi. Mıhçak, bu karardan sonra Yargıtay'da adeta istenmeyen adam (persona non grata) ilan edildi. Çıkar amaçlı suç örgütü ve TCK 312. maddeden açılan davalara bakan 8. Ceza Dairesi'nden, orman suçlarına bakan 3. Ceza Dairesi üyeliğine getirildi.

28 Şubat'ta 28 kişiye 'darbe'den suç duyurusu

Adalet Platformu, 12 Eylül 1980, 28 Şubat 1997, 27 Nisan 2007 darbelerine yardım ve yataklık ettiği iddiasında bulundukları 28 kişi hakkında TCK 77'den suç duyurusunda bulundu.

Aralarında Kenan Evren, Süleyman Demirel, Çevik Bir, Nur Serter, İlker Başbuğ, Kemal Gürüz'ün de olduğu 28 isim hakkında insanlığa karşı işlenmiş suçlar ve darbeye hazırlık aşamasında işlenen suçlardan savcılığa dilekçe verildi.

Adalet Platformu Başkanı Adem Çevik, suç duyurusunda bulunduğu şüphelilerin insanlığa karşı suç işlediğini ve adeta savaş suçunda bulunduklarını ifade etti. Bu dönemlerde halkın dini, felsefi, mezhebi inançlarının yok edilmeye çalışıldığını kaydeden Çevik, "Baskı insana karşı suçtur. 28 Şubat hala devam ediyor. Başörtüsü problemi hala çözülmedi. Balyoz ve Ergenekon'da rol alanların birçoğu hala ordu içinde görev yapıyor. Hasdal ziyaret edilerek mahkemeye baskı yapılıyor. Müslümanlara alenen hakaret var. Bu bir paranoyak haldir. Bu şahıslar tedavi ve müşahede altına alınmalıdır." dedi.

Meclis önünde 28 Şubat eylemi: Darbeciler yargılansın

Çeşitli sivil toplum kuruluşlarına üye bir grup, TBMM önünde 28 Şubat süreci ile darbeleri protesto etti.

Mazlumder ve Adaleti Savunanlar Derneği (ASDER) üyelerinin de aralarında bulunduğu çeşitli sivil toplum kuruluşları mensupları, 'Darbeciler yargılansın', '28 Şubat'ı unutmadık, 1000 yıl utanacaksınız', 'Kuklayı da biliyoruz kuklacıyı da' yazılı pankartlar açtı. Protestocular adına basın açıklamasını okuyan Mazlumder Ankara Şube Başkanı Üstün Bol, "Bir daha asla 27 Mayıslar, 12 Martlar, 12 Eylüller, 28 Şubatlar ve 27 Nisanlar istemiyoruz." ifadesini kullandı. Ergenekon ve Balyoz sanıkları gibi, 12 Eylülcüler ve 28 Şubatçıların da yargılanmasını istedi

BÇG'nin talimatları 2005'e kadar uygulanmış

Batı Çalışma Grubu'nun talimatları uygulansın diye bölge komutanlıklarına emir gönderildi.

28 Şubat sürecinde 6 milyon kişiyi fişleyen Batı Çalışma Grubu'nun talimatları uygulansın diye 2005'e kadar bölge komutanlıklarına yazılı emirler gönderildiği ortaya çıktı.

Yeni belgelere göre, 1997'de Genelkurmay ikinci başkanı olan Çevik Bir'in ıslak imzalı emir yazısıyla başlayan süreç 8 yıl devam etti. Hiçbir yasal dayanağı olmayan askerî fişleme talimatlarının 2002'deki uygulama emirlerinde Balyoz sanığı Engin Alan'ın imzası var. 2003'te Çetin Doğan'ın hayata geçirdiği talimatlar, 2004'te Deniz Kuvvetleri'ne gönderilmiş.

28 Şubat'ın yasa dışı komuta merkezi Batı Çalışma Grubu'nun (BÇG)1 Mayıs1997'deki bir talimatına dayanarak fişleme faaliyetlerinin yıllarca devam ettiği ortaya çıktı. Zaman'ın ulaştığı yeni belgelere göre, Mesut Yılmaz hükümeti döneminde lağvedildiği açıklanmasına rağmen BÇG raporları bölge komutanlıklarına gönderilen yazılı emirlerle 2004 yılında bile uygulandı. Bu, dönemin Genelkurmay İkinci Başkanı Orgeneral Çevik Bir'in ıslak imzalı ve paraflı yazısıyla 1997'de başlayan sürecin yasal olmayan emirlerle sekiz yıl boyunca sürdürüldüğü anlamına geliyor. 2005'te ise28 ŞubatsürecindeDeniz KuvvetleriKomutanlığı bünyesinde faaliyet gösteren BÇG'nin 6 milyon kişiyi fişlediği raporlama sistemi, başka bir kuvvet komutanlığı bünyesinde aktif hale getirildi.

5-7 Mart 2003'teki Balyoz seminerlerinden bir hafta sonra 13 Mart'ta bölge komutanlıklarına yazılan emirle 28 Şubat dönemi talimatları doğrultusunda fişleme yapılmasının istendiği gündeme gelmişti. BÇG talimatlarının hâlâ kullanıldığını belgeleyen Balyoz darbe planı ve Poyrazköy iddianameleri de bu bilgiyi teyit ediyor. Balyoz iddianamesi ek klasörlerinde yer alan belgelerde, Deniz Kuvvetleri Komutanlığı Karadeniz Bölge Komutanı Tuğamiral Deniz Kutluk'un hazırladığı raporda, tüm bilgi toplama çalışmalarının BÇG tarafından yapılacağı belirtiliyor. Hazırlanan raporda 1 Mayıs 1997 emirlerine göre düzenlendiği belirtiliyor. Balyoz tutuklusu emekli korgeneral Engin Alan'ın 2'nci kolordu komutanı olarak imzaladığı 24 Aralık 2002 tarihli yazıda, 3 Kasım seçimlerinden sonra irticai faaliyetlerde artış olduğu savunularak fişleme formlarının doldurulması emrediliyor.

Siyasi tarihe 'postmodern darbe' olarak geçen 28 Şubat sürecinin üzerinden tam 14 yıl geçti. Ancak o dönem verilen yasa dışı talimatlar 2004 ve 2005 yıllarında da uygulanmaya devam etti. 28 Şubat 1997'deki MGK'da alınan 18 maddelik kararın uygulanıp uygulanmadığının denetimi için Deniz Kuvvetleri bünyesinde başlatılan ve hiçbir yasal dayanağı olmayan fişleme çalışmaları her yıl yapılmış. Bölge komutanlıklarından gönderilen yazılar 1 Mayıs 1997 tarihli talimata dayanıyor. Yeni ortaya çıkan belgelere göre, 2004 yılında Deniz Kuvvetleri Komutanlığı Gölcük/Kocaeli Bölge Komutanlığı tarafından konuyla ilgili bir fişleme raporu hazırlandı. Böylece 28 Şubat süreci sonrası BÇG çalışmaları emri hiçbir yasal dayanağı olmamasına rağmen uygulanmaya devam etti. Poyrazköy iddianamesinde de BÇG'nin talimatlarının hâlâ aktif kullanıldığının altı çiziliyor.

Deniz Kuvvetleri Komutanlığı'na gönderilen 2004 tarihli yazının "ilgi" bölümünde özellikle 1 Mayıs 1997 tarihli emir yazısına dikkat çekiliyor ve o emre cevaben hazırlandığı belirtiliyor. Fişleme belgesinde "(Dosya)", "Deniz Kuvvetleri Komutanlığı" bilgisinin altında (a) maddesiyle "Dz. K.K.'lığı'nın 1 Mayıs 1997 gün ve İSTH.:3429-1-97/İKK.Ş. (307) sayılı yazısı" ibaresi yer alıyor. Fişleme raporunun (b) maddesinde ise yine Dz. K.K.'lığı'nın 2004 tarihli 'TSG'li mesajı' emri bulunuyor. Gönderilen raporlarda özet kısmın haricinde ayrıca fişlemelerin genişçe yer aldığı "ek"lerin de bulunduğu belirtiliyor.

Milli Eğitim, Diyanet, müftülükler, Kur'an kursları, dershaneler gibi birçok alanda bürokrat ve kurumların fişleme talimatlarının temelini teşkil eden 1 Mayıs 1997 tarihli belgenin birçok illegal emir ve talimata temel teşkil edecek şekilde kullanıldığı belirtiliyor. Balyoz'un ek klasörlerinde yer alan belgelerde, Balyoz darbe planı seminerlerinden yaklaşık bir hafta sonra 13 Mart 2003 tarihinde Deniz Kuvvetleri Komutanlığı Karadeniz Bölge Komutanı Tuğamiral Deniz Kutluk tarafından hazırlanan istihbarat raporunda, tüm bilgi toplama çalışmalarının BÇG tarafından yapılacağı belirtiliyor. Hazırlanan raporda 1 Mayıs 1997 emirlerine göre düzenlendiği belirtiliyor.

CAMİLERDE REJİME MUHALİF UNSUR YOK
Zaman'ın ele geçirdiği belgelerdeki irtica raporunun ilk cümlesi ise ilginç bir girişle başlıyor. Fişleme raporunun girişinde "İlgi (a) ile tesis edilen "Batı Çalışma Grubu" rapor sisteminin, aynı esaslarla yeniden aktive edileceği ve irticai faaliyetlere ilişkin raporların doğrudan Deniz Kuvvetleri Komutanlığı'na intikal ettirilmesi ilgi (b) ile bildirilmiştir." ifadesi yer alıyor. Aynı belgede, camilerin sürekli kontrol altında tutulduğu, imamların takip edildiği, hutbe ve vaazların incelendiği, rejime muhalif herhangi bir unsura rastlanmadığı aktarılıyor. Belgenin altında Tuğamiral Deniz Kutluk'un (Karadeniz Bölge Komutanı) adı bulunuyor. 2004 tarihli belgede, daha önceki rapor sisteminin aynı esaslarla yeniden aktive edileceği ve irticai faaliyetlere ilişkin raporların doğrudan Kuvvet Komutanlığı'na intikal ettirilmesinin istendiği belirtiliyor. 'Gizli' ibareli cevabi yazıda, garnizon bölgesinde yeniden tespit edilen 'irticai faaliyetlerin' durumu sunuluyor. Bölgede bulunan cami sayısı, müftülüğün personel kadrosu, Kur'an kursu ve öğrenci sayıları tek tek not ediliyor.

2005 tarihli başka bir belgede ise yine 'irticai faaliyetler' başlığı altında yapılan fişlemeler görülüyor. Bu kez başka bir komutanlığa gönderilen belgede ise o şehirdeki üniversite hocaları, öğretmenler,Diyanetçalışanları ve öğrenci yurtlarına ait fişleme raporları yer alıyor. Bölge komutanının imzasını taşıyan belgede şehirde bulunan üniversitelere ilişkin elde edilen bilgiler, camilere ilişkin elde edilen bilgiler, okullara ilişkin elde edilen bilgiler ve bölgedeki irticai yapılanmaya ilişkin elde edilen bilgiler bulunuyor. Belgede özellikle üniversite hocalarına yönelik yapılan detaylı fişleme raporları dikkat çekiyor.

Engin Alan'dan fişleme yazısı
Balyoz davası sanığı Engin Alan'ın 2002'de 2'nci kolordu Komutanı olarak imzaladığı emrin tutanaksız bir şekilde imha edildiği Bugün Gazetesi'nde yayımlandı. Bu belgede yasa dışı fişleme yapılması talimatı bulunuyordu. Balyoz sanığı emekli Korgeneral Engin Alan'ın da kolordu komutanı olarak imzaladığı bir emirde irtica bahanesiyle komutanlıklara emirler verdiği ortaya çıkmıştı. 24 Aralık 2002 tarihli 'kişiye özel' belgenin konusu 'Kategorili Personel İşlemleri ve irticai faaliyetler'. Keşan'daki 4. Mekanize Piyade Tugay Komutanlığı'na gönderilen emrin istihbarat kodu ise '3590-247-02' ve belgenin üzerinde resmi evraklara verilen 132029 sayı numarası da bulunuyor. Bu belgede, Engin Alan, 2002 seçimleri sonrasında irticai faaliyetlerde artış olduğunu savunarak TSK personelinin takip edilmesi ve ev ziyaretleri adı altında yapılan fişlemelerle doldurulması gereken formlarla ilgili talimatlar veriyor. Ayrıca imam hatip liselerinde okuyan kız çocuklarının türban takıp takmadığı ve okullarda müdürler yoluyla kadrolaşmadan bahsediyordu.

Hakime esrarengiz kurşun

Ergenekon ve Balyoz soruşturması gibi önemli olaylara bakan hakimlerin oturduğu Başakşehir'de 'ilginç' olaylar yaşanıyor.

Hakimlere yönelik tehdit yazılarıyla gündeme gelen bölgede bu kez de hakim otosuna esrarengiz bir kurşun isabet etti.

Uzun namlulu silah
Bölge İdare Mahkemesi hakimlerinden E A, sabah saatlerinde siteden ayrılırken aracına uzun namlulu silahla ateş açıldı. Mermi çekirdeği, otomobilin sağ arka kapısına isabet etti. Önce olayı fark etmeyen hakim E.A, kapıdaki deliği görünce polise haber verdi. Yapılan incelemede, kapıdan bir adet mermi çekirdeği çıkartıldı. Hakim E.A, sitede güvenlik kamerası ve güvenlik görevlisi olmadığına dikkat çekti.

"Aracın modeli aynı"
Balyoz davasına bakan hakim ve savcılarla aynı sitede oturduğunu belirten E.A, "Benim aracım ile Balyoz davasına bakan Hakim Ali Efendi Peksak'ın aracı, marka, model ve renk olarak aynı. Büyük ihtimal benim aracımı Balyoz hakiminin aracı zannedip ateş açtılar" dedi. Peksak'ın İstanbul Adliyesinden başka bir araçla ayrılması dikkat çekti. Yapılan araştırmada kurşunun G-3 mermisi olduğu belirlendi. Kurşunun yakındaki askeri birlikten atış talimi sırasında sektiği ileri sürüldü.

Duvardaki tehdit
Bir süre önce Ergenekon ve Balyoz soruşturmalarını yürüten özel yetkili savcıların amiri konumundaki Başsavcı Turan Çolakkadı'nın evinin yanındaki bir trafoya ölüm tehdidi mesajlar yazıldığı ortaya çıkmıştı. 29 Ocak tarihindeki olayda, gizemli yazılarda "SAVCI", "KILLI WAS HERE", "GUY FAWKES", "NOVEMBER 5th" gibi yazılar ve gamalı haç sembolü tespit edilmişti. 'Savcı' kelimesi, trafonun metal kapısının üzerindeki kuru kafa resminin hemen yanına yazılmıştı. 'Cinayet burada işlenecek, Kasımın beşinde' anlamına gelen yazılar üzerine başsavcının koruma sayısının artırılması istenmişti.

G3 MERMİSİ TATBİKATTA SEKMİŞ
Bölge İdare Mahkemesi Hakimi E.A'nın aracına isabet eden kurşunun G-3 mermisi olduğu belirlendi. Yakındaki askeri birlikten atış talimi sırasında araca isabet ettiği ileri sürüldü. Yetkililer, daha önce de aynı yerde bir sitenin duvarına kurşun isabet ettiğini aktardı.

28 Şubat'ın korkunç yüzü

Jandarma İstihbarat Binbaşı Kemal Şahin 28 Şubat zulmünü anlattı.

28 Şubat darbesi, toplumun J her kesimini hedef aldı. En büyük acıyı ise TSK bünyesinde görev yapanlar çekti. Evlerinin röntgenlenmesi, haklarında yalan yanlış raporlar tutulması bir yana inanılmaz baskılara ve işkencelere maruz kaldılar. Emekli Jandarma İstihbarat Binbaşı Kemal Şahin, yaşadığı olaylarla ilgili çok konuşulacak açıklamalarda bulundu.

Uydurma delil ürettiler

Evlerinin 'BBG' evine çevrildiğini anlatan Şahin, "Çeşitli bahanelerle ziyarete gelen subay eşleri raporlar tutuyordu. Eşyaların rengi bile irtica sebebi sayılıyordu. Hat sanatı, resim, biblo yoksa irticacıydın. Kendilerine göre 'dindar' diye yaftaladıklarını attılar. İkna odaları kuruldu. Yazılı ve sözlü ikazlarla sürekli baskılar yaptılar" dedi.

Şahin, bazı subay ve astsubay eşlerinin fotomontaj yöntemi ile çarşaflı kadınlarla bir araya getirilerek uydurma deliller üretildiğini dile getirdi. Eşleri başörtülü bazı subay ve astsubayların 'korkunç' yöntemlere başvurmak zorunda kaldığını anlatan Şahin, şöyle devam etti: "Kimi subaylar eşlerini nizamiyeden arabanın arka koltuklarına yatırıp üzerine battaniye atarak, eşya süsü vererek geçiriyordu. Bu fark edilince bagaja kilitleyenler bile oldu. Ben de eşimi her sabah arka ve ön koltukların arasına saklayarak nizamiyeden çıkarıp, akşam da dolmuş durağından alıp getiriyordum. Adeta bir tecrit ve hapishane hayatı yaşadık." Üzüntüsünden mide kanaması geçirdiğini hatırlatan Şahin, doktorun kendisine "Miden sağlam ama sanki jilet kesiği var" dediğini aktardı. Darbe için tasfiye ettiler Şahin, 28 Şubat'ın asıl amacının darbe olduğu bunun için engel olarak görülenlerin ordudan tasfiye edildiğine dikkat çekti. Şahin, "Darbenin ilk ayağında TSK'da kadrolaşma ile başladılar. Kendilerine engel olarak gördüklerini tasfiye ettiler. Emekliliğe zorladılar, ayrılmayanları YAŞ'ta attılar. TSK'da ilk kadrolaşma bu dönemde oldu. Mesela benimle ilgili hiçbir belge yok. Kulağımızdan tutup attılar" ifadelerini kullandı.

'Kendimi işgal ordusunda sandım'

28 Şubat sürecindeki yasadışı fişlemelerin, hukuksuz takibatların ve psikolojik savaşın kaynağı TSK bünyesinde oluşturulan Batı Çalışma Grubu (BÇG) idi. O dönemde BÇG'nin toplantılarından birine katılan Şahin, çarpıcı açıklamalarda bulundu. Şahin'in verdiği bilgilere göre söz konusu toplantının başkanlığını o dönemde korgeneral olan Çetin Doğan yapıyordu. Kuvvet komutanlarının temsilcileri de salondaydı. Şahin, orada konuşulanlardan ürperdiğini söylüyor. Komutanların halkın tümünü düşman olarak gördüğünü anlatan Şahin, şöyle devam ediyor:

Halk düşmandı

"Ürperdim dehşete kapıldım.Özel okullardan tutun, Kuran kurslarına, cemaatlerden İHL'lere, Refahyol hükümeti üyelerinden milliyetçi, muhafazakâr ve dindar insanlara kadar birçok kesim düşman görülüyordu. Halkın tek tek fişlendiğini fark ettim. 'Bulunduğum karargâh nerenin karargâhı acaba?' diye şaşırdım. 'Bir işgal ordusunun toplantısında mıyım?' diye düşündüm. Oradaki manzarayı kelimelerle anlatmakta aciz kalıyorum. Halkı yok etmeye endeksli bir bakış açısı gördüm. Kurtuluş savaşındaki işgal tabloları gözümün önüne geldi. Vietnam'la özdeş tuttum. İki defa sandalyeden kaydığımı fark ettim.

Hukukçulardan suç duyurusu

Hukukçular Derneği, 28 Şubat'ın 14. yıl dönümünde dönemin Genelkurmay İkinci Başkanı Çevik Bir ve darbe sürecinde rolü olanlar hakkında suç duyurusunda bulundu. Sultanahmet'te bulunan İstanbul Adliyesi'ne gelen avukatlar hazırladıkları suç duyurusu dilekçesini İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı'na verdi. Adliye çıkışında açıklama yapan Hukukçular Derneği Başkanı Cahit Özkan, "Varlığını herkesin ilikleri- ne kadar hissettiği 28 Şubat darbesinin bugüne kadar yargılanmamış olması, herkesin hukuka olan güven ve inancını sarsmaktadır" dedi. Toplumu böldüler Bu tablonun cunta heveslilerini cesaretlendirdiğini belirten Özkan, şöyle devam etti: "Bugün herkes yaşanan hukuksuzluklara açıkça tanıklık etmektedir. Her gün yeni tanıklar 28 Şubat cuntacılarının oluş- turduğu sahte tarikatlara, sahte şeyhlere zaman zaman taşeronlar kullanarak toplumda kin ve düşmanlığı tahrik eci eylemlerle nasıl darbe ortamı hazırladıklarını ortaya koymaktadır. Bu çerçevede başta Çevik Bir olmak üzere 28 Şubat darbesinde rolü olan tüm kişiler hakkında soruşturma başlatılması için suç duyurumuzu ve şikayetimizi İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı'na illetmiş bulunmaktayız."